Фељтон

ОРГАНИЗИРАЊЕ НА МАКЕДОНЦИТЕ ВО ДРЖАВИТЕ ЊУЈОРК И ОХАЈО (26)

5leg

                                       5leg

ДЕЛ ОД ПУБЛИКАЦИЈАТА „МАКЕДОНЦИТЕ ВО СВЕТОТ“ (ТРЕТ ДЕЛ) НА СЛАВЕ КАТИН 

Етничките организации во новите средини на Македонците во САД ги зачувуваат своите национални вредности, а во исто време го збогатуваат мозаикот на мултинационалните култури во новите средини во иселеништвото, меѓу кои се државите Њујорк и Охајо

         1. ЊУЈОРК. Првите етнички организирања на Македонците во исе­ле­ништвото се ре­гистрирани во САД во државата Њујорк. Така, најраните по­датоци датираат од 1899 година, кога во градот Норд Адамс, било фор­ми­рано друштвото “Лев­ски”, во кое членувале Бугари и Македонци. Друштвото има­ло свој статут, кој ис­тата година бил испратен за одобрение до Врховниот ма­кедонски комитет во Софија .

Друштвото “Левски” во 1903 година имало 16 секции во различни гра­до­­ви на САД. Тоа имало социјален карактер, чија основна цел била да им по­мага на своите членови во случај на болест или невработеност, да орга­ни­зира курсе­ви за изучување на англискиот јазик, да ги запознава ново­дојдените доселеници со особеностите на американското живеење и сл. Исто та­­ка, друш­т­вото со­би­рало парични средства за помош на Македонија и Одрин. По 1904 го­дина друштвото “Левски” се распуштило. Истата година на 27 март се фор­мирал Бугаро-американскиот македонски комитет, односно Ма­­кедонски сојуз, кој во 1905 година престанал со својата дејност. Исто така, во 1902 година во Филаделфија, во државата Пенсилванија, било формирано Бу­гар­ско заем­но­спомагателно друштво, кое го носело името “Другар”. Целта на ова друштво ја образложува самото име, која била концентрирана материјално да се по­ма­гаат новите доселеници, да се запознаваат со обичаите и навиките на но­вата татковина, да им се помага во изучувањето на англискиот јазик, до нао­ѓање работа и сл.

Потоа, постепено на американскиот континент почнале да се фор­ми­раат и повеќе друштва од социјална природа. Така, на 4 ноември 1906 година во Њу­­­­јорк се организирало Бугаро-македонското друштво “Пришелец” (“Дој­­де­­­нец”). Доселениците од Битола, пак, населени во градот Сираќуз, во 1912 го­дина го организирале Битолското благотворно друштво. Исто така, во 1917 го­ди­на во Сираќуз, доселениците од селото Горничево, Леринско го создале спо­магателното друш­тво “Орел”, со секција во поблискиот град Рочестер. Во 1932 година доселениците од Бапчор во Рочестер, пак, создале своја сек­ција на друштвото “Вич” од Форт Веин.

Во почетокот на 1922 година група македонски доселеници од градот Њу­јорк, ја основале организацијата “Илинден”. Оваа организација донела про­тес­на резолуција во врска со потпишувањето на договорот за пријателство меѓу Србија и Бугарија.

Една од најстарите членки на организацијата МПО била македонската ор­ганизација “Независна Македонија” од градот Сираќуз, основана во 1923 го­дина. Првобитно таа го носела името “Автономна Македонија”, а по­доц­на се преи­менувала во “Независна Македонија”.

Во 1928 година било формирано заемноспомагателното друштво “Преспа” ка­ко едно од најголемите македонски друштва на МПО во САД. Не­го­вото седиште би­ло во Лакавана, непосредно до градот Бафало. Ова друш­тво, покрај зна­чајната социјална, развило и голема културна деј­ност меѓу ма­кедонските доселеници, организирајќи и своја драмска група, која по­ставила не­колку драми, од кои меѓу првите била драмата “Македонска крвава свадба”.

Организацијата “Јордан Ѓурков” била формирана од македонските доселеници во градот Лакавана, на 26 април 1931 година. Во рамките на оваа организација била формирана женска секција, а било отворено и македонско-бугарско училиште.

На 11 октомври 1933 година во градот Рочестер била фор­ми­рана ор­га­ни­зацијата “Симеон Ефтимов”. Потоа, во градот Албани, на 30 јануари 1938 година била основана орга­ни­за­цијата на МПО  “Аргир Манасиев”. Во оваа мала организација членувале, главно, маке­дон­ски доселеници од Гевгелиско.

         2. ОХАЈО. Македонците во државата Охајо се организирале меѓу првите на етничка основа. Така, во 1917 година во Спрингфилд, доселениците од Ѓу­менџа се обе­диниле во спомагателното друштво “Ѓуменџа”. Во 1918 година доселеници­те од селото Ајтос, Леринско, во Кливленд се обединиле во ма­кедонско-бу­гарското друштво “Свети Димитрија”.

Во градот Дејтон, пак, на 1 март 1922 година, постоело Македонско брат­ство. Од 1929 година братството го променило името во Македонска по­­литичка организација “Пирин”. Потоа, во рамките на организацијата би­ла фор­­ми­рана женска и младинска секција, а било отворено и училиште.

5leg1Македонските доселеници од градот Спрингфилд на 22 април во 1922 го­дина ја основале организацијата “Солун”. Првин била на­речена “Маченик”, а потоа била преименувана во “Солун”. Во рамките на организацијата била формирана женска секција.

Македонските доселеници од градот Кентон, пак, на 21 ноември 1923 година ја основале организацијата “Борис Сарафов”. Исто така, основачкото собрание на орга­низацијата “Пелистер” од градот Акрон се одржало во 1923 година. Била формирана женска секција, а потоа и младинска секција. Во мај 1939 година чле­новите на организацијата “Пелистер” изградиле свој народен дом. Најголемиот дел од македонските доселеници од Акрон потекнувале од Леринско, Битолско, При­лепско, а мал број од Охридско и Гевгелиско.

Организацијата “Тодор Александров” била основана во 1923 година, во градот Кингстаун, по распаѓањето на македоно-бугарското друштво “Прилеп”. Оваа организација развила голема хуманитарна дејност, така што од своите чле­нови собрала и испратила поголема сума пари за македонските бегалци во Бугарија. Во овој град македонските доселеници потекнувале, главно, од Прилепско, Кривопаланечко, Битолско, Преспанско и Леринско.

Македонската организација “Александар Велики” била основана во градот Лореин, во 1924 година. Потоа, во Лореин во март се одржало јавно собрание, а во јуни 1924 година биле поставени основите на организацијата “Александар Велики”. Најголемиот дел од членовите на организацијата по­тек­нувале од Долна Преспа и Ресенско. Исто така, на 13 мај 1924 година, во градот Лореин било ор­­га­низирано едно од најголемите друштва ‡ бугаро-македонското заем­но­спо­магателното друштво “Пелистер”.

На 10 февруари 1926 година во градот Кливленд, пак, била осно­ва­на ор­га­низацијата “Вардар”. Во нејзините рамки била формирана женска секци­ја, а работела и мла­дин­ска секција. Потоа, на 6 август 1926 година, македонските доселеници од градот Менсфилд, ја основале организацијата “Охрид”, во 1929 година била формирана  нејзината женска секција, а во 1928 годи­на во градот Синсинати била основана орга­ни­за­цијата “Бис­­трица”. Таа има­ла свое училиште и драмска група која ја при­ка­­жала “Македонска крвава свадба”.

Организацијата “Христо Матов” како огранок на МПО била формирана во градот Маслон, на 2 јуни 1931 година. Мнозинството од членовите на ор­га­низацијата од Мас­­лон биле по потекло од Преспанско, Леринско, и Костур­ско. Во Колумбос, пак, на 18 јули 1939 година била формирана Маке­­дон­­­ска­та политичка организација “Слобода”. Исто така, во составот на МПО чле­­ну­ва­ла и организацијата “Васил Чакаларов” од Толидо, која била една од чле­­нки­те меѓу 34-те македонски етнички организации во САД, како и двете во Канада и трите во Австралија.

Прололжува

1SlaveK2 Пишува: СЛАВЕ КАТИН

Најново од: Фељтон

МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ И ИЗБОРОТ НА ЈОВАН ДЕБАРСКИ

Во продолжение на својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се обидува да ја утврди местоположбата на манастирот „Света Богородица“, во кој Јован Дебарски бил игумен пред да биде избран за поглавар на Охридската архиепископија. Поради недостигот од непосредни пишани извори, Трајчев се потпира врз старите преданија зачувани меѓу населението од Реканскиот крај. Според нив, манастирот […]

Јован Дебарски – првиот охридски архиепископ по падот на Самуиловото царство

Историски белешки за Мијаците Многу малку се знае за животот на Јован Дебарски, кој управувал со Охридската архиепископија од 1018 до 1037 година. Тој бил поставен на нејзиното чело по падот на Самуиловото царство и воспоставувањето на византиската власт во Македонија. Во тоа време, со одлука на византискиот император Василиј Втори, Охридската патријаршија била сведена […]

Историски белешки за Мијаците

Мијаците – древно словенско племе од Солунското Поле Во третиот дел од фелтонот посветен на „Книга за Мијаците“ од Георги Трајчев се разгледуваат преданијата за древното потекло на Мијаците, нивната можна поврзаност со Самуиловата аристократија, белезите на благородничкото наследство и значењето на мијачкиот крстат бајрак. Како прилог кон тезата за древноста на Мијаците, Трајчев се […]

Мијаците – древно македонско племе со корени од Солунско до Реканскиот Крај

Истражувајќи го минатото на Мијаците, прилепчанецот Георги Трајчев (1869–1945) во својата „Книга за Мијаците“, објавена во Софија во 1941 година, забележува интересни податоци за нивното древно потекло. Трајчев го пренесува тврдењето на Благоја Димитров, публицист, општественик и добар познавач на старогрчкиот јазик, според кое во Битола бил откриен гроб од римско време со натпис што […]

Мијаците меѓу традицијата, исламизацијата и преселбите: сведоштвото на Георги Трајчев

Напомена: Оваа книгата за Мијаците првично била напишана така што Трајчев доследно ги употребувал поимите „Македонија“ и „Македонци“. Меѓутоа, тогашната бугарска влада не му дозволила да ја отпечати, поставувајќи му услов: секаде каде што пишувало „Македонци“, зборот да биде заменет со „Бугари“.  Принуден од околностите, а решен по секоја цена да го објави своето долгогодишни […]

НАЈАВА: Од наредна среда Порталот „Македонска нација ќе објавува продолженија од: „Книга за Мијаците“ според делото на Георги Трајчев

Порталот „Македонска нација“ од наредна среда ќе започне со објавување фелтон подготвен според „Книга за Мијаците“ од македонскиот просветен деец, публицист и револуционер Георги Трајчев. Книгата, објавена во Софија во 1941 година, содржи вредни записи за потеклото, животот, населбите, говорот, носијата, обичаите и преселбите на Мијаците. Трајчев го создавал делото врз основа на личното познавање […]

Автобиографијата „Патот до врвот“ од д-р Лефтер Манче (27)

ДЕЛ ОД МОНОГРАФИЈАТА „ПАТОТ ДО ВРВОТ“ OД Д-Р ЛЕФТЕР МАНЧЕ Паскал Гилевски, познам македонски писател, публицист, новинар, културолог и бранител на вистината за Егејска Македонија, во Воведот на  Автобиографијата на Лефтер Манче под наслов „Незгаслив порив за Македонија дбележува“ ќе го напише следното: Доктор Лефтер Манче, еден од најпознатите и најдвигателни личности на македонската дијаспора, […]

Д-р Лефтер Манче стана медицинско лице во Дебрецен (26)

Дел од монографијата „Патот до врвот“ од д-р Лефтер Манче На 1 септември 1964 година ја почнав последната година на студии и почнав и јас да им држам предавања на студентите по практика на анатомија од прва година, по поканата што пред четири години ми ја упати професорот Кромпехер. Им предавав двапати неделно на студентите […]

To top