Некој од помладите членови на Извршниот одбор на СДС прашува: „Две години ДПМНЕ е на власт, а едно прашање повеќе не може да се избегнува – каде се парите?“
Од СДС бараат одговор: Колку пари влегле во државниот буџет? Колку биле позајмени? Колку се потрошени? За што се потрошени и што добиле граѓаните?
Овие прашања се оправдани и треба да ѝ се поставуваат на секоја власт. Граѓаните имаат право да знаат како се трошат нивните пари, кои проекти се реализираат и каква корист имаат од државниот буџет.
СДС потсетува дека политичарите можат да се сменат, владите можат да паднат, но долговите остануваат. Нив не ги враќаат партиите, туку граѓаните.
Оттука, прашањето што СДС го упатува до Владата е легитимно:
Каде завршија парите од двегодишното владеење на ВМРО-ДПМНЕ?
Одговорот е пред очите на граѓаните
Значителен дел од државните средства се насочува кон отплата и сервисирање на долговите и каматите што ги остави претходната влада на СДС. Станува збор за обврски што мора да ги подмируваат сегашните и идните генерации, додека јавноста сè уште прашува каде се инвестициите што требаше да произлезат од тие задолжувања.
И покрај наследените долгови и обврски, во изминатите две години Македонија повторно стана градилиште. Парите се вложуваат во конкретни проекти и мерки што граѓаните можат да ги видат и почувствуваат:
- се гради автопатската мрежа на коридорите 8 и 10-д;
- продолжува изградбата на автопатот Кичево–Охрид;
- се работи на делниците Гостивар–Букојчани, Тетово–Гостивар и Прилеп–Битола;
- се градат и реконструираат експресни, регионални и локални патишта;
- се обновуваат мостови, улици, водоводи и канализациски системи;
- се вложува во железничкиот Коридор 8 и во пругата кон Бугарија;
- се развива енергетската инфраструктура и поврзувањето со соседните држави;
- се градат и реконструираат училишта, спортски сали и ученички објекти;
- се отвораат и прошируваат детски градинки;
- се инвестира во болници, амбуланти и медицинска опрема;
- се зголемуваат пензиите и се подобрува животниот стандард на пензионерите;
- растат платите во повеќе сектори;
- се обезбедуваат средства за инфраструктурни проекти во општините;
- се вложува во земјоделството, стопанството и отворањето нови работни места.
Граѓаните не живеат од партиски соопштенија.
Тие гледаат кога се гради пат, кога се реконструира училиште, кога се отвора градинка, кога се зголемува пензијата и кога нивната општина добива средства за нова улица, водовод или канализација.
Затоа одговорот на прашањето „Каде завршија парите од двегодишното владеење на ВМРО-ДПМНЕ?“ е јасен: во сервисирање на наследените долгови, во повисоки пензии и плати и во изградба на патишта, железници, училишта, градинки и друга инфраструктура што ќе ѝ остане на Македонија.
А сега прашањето се враќа кон СДС
Каде завршија парите од седумгодишното владеење на Заев, Филипче и нивните соработници од СДС?
Каде завршија милијардите од задолжувањата? Што остана зад седумгодишното владеење на СДС, освен долгови, високи камати, осиромашени граѓани, разнишани институции и бројни афери за кои јавноста сè уште очекува целосни одговори?
Граѓаните бараат јасна и прецизна сметка:
Колку пари влегле во државниот буџет? Колку биле позајмени? Колку се потрошени? За што биле употребени? Кои капитални проекти биле завршени и каква корист добил обичниот човек?
Јавноста сè уште очекува одговори и за приказните што во изминатите години се поврзуваа со Дубаи, Кипар, Софија, „златни визи“, бизниси со марихуана, скапи мотори и луксузни забави. Наместо молк и нови политички обвинувања, потребни се документи, факти, отчет и одговорност.
Зошто илјадници млади ја напуштија Македонија?
Покрај прашањата за задолжувањата и потрошените пари, граѓаните поставуваат уште едно, можеби најболно прашање:
Зошто за време на Владата на СДС илјадници млади ја напуштија Македонија?
Тие сигурно не заминаа затоа што се чувствуваа безбедно, затоа што имаа добро платена работа или затоа што гледаа иднина во сопствената татковина. Мнозина заминаа бидејќи ја изгубија надежта дека со своето знаење, чесна работа и труд можат достоинствено да живеат и да создаваат семејства во Македонија.
Кога една држава ги губи младите, таа не губи само бројки од статистиката. Ги губи своите лекари, инженери, наставници, мајстори, работници и идни родители. Ги губи знаењето, силата и иднината во која вложувале нивните семејства и целото општество.
Затоа СДС, покрај одговорот за потрошените пари и оставените долгови, ѝ должи на јавноста одговор и на прашањето:
Зошто толку многу млади ја напуштија Македонија за време на нивното владеење и што направи тогашната власт за да ги задржи?
Парите можат повторно да се заработат, долговите со време да се отплатат, а запуштената инфраструктура да се обнови. Но изгубените генерации, разделените семејства и испразнетите градови и села многу потешко се надоместуваат.
Венко Филипче, Зоран Заев, и поранешните функционери на СДС треба да кажат што направиле со народните пари, каква држава оставиле зад себе и зошто граѓаните денес ги плаќаат последиците од нивното владеење.
Политичарите можат да се сменат, владите можат да паднат, а партиските раководства да заминат. Но долговите остануваат. Нив не ги враќаат поранешните функционери од сопствениот џеб, туку граѓаните преку даноците и државниот буџет.
Токму затоа, пред СДС повторно да праша „каде се парите?“, треба да застане пред македонската јавност и да одговори:
Каде завршија милијардите потрошени во времето на СДС, што доби Македонија и што добија нејзините граѓани?
Денес парите се гледаат во проекти. Но каде се проектите од задолжувањата на СДС, чии долгови народот сè уште ги отплаќа?
