Свекрва
Средбата на премиерот Никола Груевски со американскиот потпретседател Џо Бајден и државниот секретар Хилари Клинтон како да невестува дека решението за спорот околу името влегува во последната фаза. Во овој момент се прават огромни напори од повеќе страни кои имаат интерес да се реши ова прашање, за да се одблокираат евроатланските интеграции на Македонија.
Меѓутоа, за разлика од Македонија и нејзините пријатели, Грција прави се за да го попрече евроатланскиот пат на Македонија. За таа цел грчката заедница во САД, пред посетата на премиерот Никола Груевски на американскиот потпретседател Џозеф Бајден и државниот секретар Хилари Клинтон, испратија писмо со кое сакаат да им укажат на американските власти дека Македонија не заслужува да влезе во НАТО.
Во писмото испратено до првите луѓе на САД, Македонија ја обвинуваат за иредендитизам, непочитување на малцинските права и извртување на историјата. Напоменувајќи дека иако Албанците во Македонија морале преку војна да ги добијат своите права, тие укажуваат дека сеуште „има постојано делење меѓу етничките Албанци и словенското мнозинство во ФИРОМ“, и дека неможе да стане членка на НАТО се додека не „стане вистински придонесувач на мирот, демократијата и стабилноста и безбедноста во Југоисточна Европа.
Во прилог на оваа теза на Грчката емиграција одат и настаните на скопското „Кале“ каде се судрија двете најголеми заедници во Македонија. Случајно или не, само неколку дена пред заминување на премиерот Груевски за САД, под зидините на скопската тврдина „Кале“, помеѓу две групи Македонци и Албанци, се водеше вистинска „средновековна“ војна, во која „играа“ ножеви, летаа камења, летви, тупаници и клоци. Во „битката“ беа повредени двајца полициски службеници, дел од полициските сили кои се обиделе да ги раздвојат завујуваните страни и шестмина цивили на возраст од 13 до 24 години.
Инцидентот се случил на 13–ти околу 13,15 часот кога групата организирана преку Фејсбук си заминуваше од Калето, а втората група организирана од невладината организација “Разбуди Се!“ пристигнуваше на тврдината. Еднините да го одбранат објектот црква кој се гради како музеј во кој ќе бидат изложени експонатите пронајдени на Калето, а другите кои се противат на изградба на овој објект. Инструментализираната деструктивна група, добро организирана од невладината “Разбуди Се!“, поврзана со опозицијата ги нападнаа младите македонски патриоти кои наместо нивните татковци застанаа да го одбранат македонското културно наследство, македонските корени и името. Помалубројни, оневозможени и притиснатаи во простор од каде нема излез, младите Македонци го извлекоа подебелиот крај. Пролеаа крв, крв која ја најави преставник на опозицијата пред извесно време.
Само да се потсетиме на изјавата дадена за „Фокус’, во која поранешниот премиер и претседател на најголемата опозициона партија, В.Б., вели „дека доколку не се распишат избори, неговата партија ќе предводи немири кои треба да резултираат со насилно уривање и преземање на власта.“ Заканата, „или ќе има избори или крвопролевање“, дополнета со заканата на негов сопартиец дека доколку дојдат на власт „ќе јадат живи луѓе“, доби потврди под тврдината на скопското „Кале“.
Нивните продолжени раце, медиум кој од пред извесно време јавно го повикува населението на немири и цело време ја поткреваа тензијата и ги подгреваа меѓуетничките тензии, како и сателитските невладини организации, предизвикаа судир во кој се пролеа првата крв. Но се пролеа крвта на деца, кои можеа да бидат нивни синови или ќерки. Но за опозицијата да се дојде до целта, тие се само колатерална штета која мора да се плати, односно преку крв да се дојде на власт, надвор од правниот систем на институциите.
Опозицијата после инцидентот крајно саркастично и лицемерно ја обвини власта, а како да заборави дека тие беа кои се спротивставуваа на проектот Скопје 2014, дека континуирано преку медиумот ги подгреваа меѓуетничките и верски тензии и кои на крај се рефлектираа на скопското Кале. Но, ништо не е чудно ниту неприродно за нив, ако се знае дека истата спрега беше актуелна пред и за време на конфликтот во 2001, за време на територијалната поделба, со настаните во Кондово.
Но можеби е енигма, за чии интереси опозицијата го прават ова. Дали тоа се лични интереси на лидерите на опозицијата, дали се заложници на криминогените Балкански структури или пак директно за интересите на Грција ако се има во предвид за тајмингот во кој се случи инцидентот а кој се совпаѓа со писмото кое го испратија Грчката емиграција до американските власти. Меѓуетничкиот инцидент значи само потврда дека наводите во писмото на Грчката емиграција се точни и дека Македонија не може да се вклучи во НАТО „ се додека не „стане вистински придонесувач на мирот, демократијата и стабилноста и безбедноста во Југоисточна Европа.“ Односно се додека не го смени името.
Познавајќи го односите и симпатиите на американскиот потпретседател Џозеф Бајден и државниот секретар Хилари Клинтон кон албанското прашање, овој инцидент може само да ја продолжи агонијата на Македонија. Сето тоа ќе биде резултат не на актуелната власт туку на крајно деструктивна политика на најголемата опозициона партија и нејзините сателити која на крај може да заврши погубно за македонскиот народ и држава.
Соочена со ваквиот можен развој на настаните, коалиционите партнери, ВМРО – ДПМНЕ и ДУИ го осудија овој инцидент и побараа смирување на страстите, притоа уверувајќи дека културните права и наследство на сите етнички заедници ќе бидат еден од главните приоритети во програмите на двете партии. За нив мултикултурниот и мултиконфесионалниот карактер на општеството се важен столб на демократскиот амбиент и затоа нема да дозволат со вакви инциденти некои да си поигруваат со чуствата на граѓаните за лични цели. Со ваквата изјава целосно се сложува и делегацијата на ЕУ во Скопје, согласувајќи се дека насилството неможе да биде одговор на постоечките проблеми.
Исто така по инцидентот се огласи и амбасадата на САД која бара двете страни да останат смирени, а решението да се бара преку мирен и конструктивен дијалог. Но додека власта, ЕУ и САД бараат да се смират страстите, опозицијата ја подгрева тензијата, најавувајќи нови протести за наредната сабота и радикализација на состојбата, притоа преку нивниот медиум асоцирајќи на настаните во Египет.
Ваквата радикализацијата може многу лесно да излезат од контрола и да ја с дестабилизира не само земјата туку и регионот. Единствен излаз од оваа состојба е целосен притисок врз Грција, попречување на нејзиното право на вето и брзо и целосно интегрирање на Македонија во ЕУ и НАТО.
