Песни за Македонија

Жетварски песни

Мајка Јану к’лне
Мајка Јану к’лне:
– Јано, ќерко, Јано,
змија те изела,
мајка те немала.
А сас кога Јано,
синојка стоеше?
– Мамо, мила мамо
не е јабанџија,
нашат меанџија,
аргати собира
и мене ме вика,
жетва му стасала,
и е престасала,
па мене ме вика,
посту да им сечу,
воду да им носу,
јужице да праву,
песњу да им поју.

Мајка Јану к’лне
Мајка Јану к’лне:
– Јано, ќерко, Јано,
змија те изела,
мајка те немала.
А сас кога Јано,
синојка стоеше?
– Мамо, мила мамо
не е јабанџија,
нашат меанџија,
аргати собира
и мене ме вика,
жетва му стасала,
и е престасала,
па мене ме вика,
посту да им сечу,
воду да им носу,
јужице да праву,
песњу да им поју.

Излегла Јана по поле
Излегла Јана по поле,
да види Јана полето,
дали е поле стасано
да вати Јана аргати,
аргати млади момчиња,
и бегем, бегем девојки
и тие калеш невести.
Кога се Јана поврати,
одма се Јана разболе.
Мајка си Јана к’лнеше:
– Ако си Јано од болес,
да би ми Јано станала,
ако си Јано од лудос,
да би ми Јано, не станеш.
Д’н’с е жетва брзаќна
инат се ќерко не води.
Од Кумановско.

Вечера за жетвари
Разиграло се јаболко,
стреде цареви дворови,
цар го јаболко пречека,
цар на јаболко говорит:
– Јаб’лко, бело, црвено,
што те аргати пратие?
– Еј, царе, царе, султане,
мене аргати пратиле,
вечера да им уготвиш,
сугаре јагне печено,
бела пребела погача,
тиквешко вино црвено,
студена вода от чешма.
Од село Папардишта, Велешко.

Насејала Јана
Насејала Јана, две ниве босиљок,
две ниве босиљок, треќа нива стратор.
Чудила се Јана ка да го загради,
с раце трне крши, та го заградила,
па се е чудила ка да го навади,
та фатила Јана орел побратима,
орел побратима, змија посестрима,
орел вода носи, змија го полива,
змија го полива та го навадили.

Слана девет педи
Легнала е Мара, бре леле,
Маро џанам,
пред амбар на софра, бре леле,
Маро џанам,
Мајка Мара буди:
– Стани, Маро, сатани,
чудо да си видиш,
чудо та големо –
слана е капнала,
слана девет педи,
та е ознобила,
ф раната градина,
големото цвете,
па е ознобила,
на голема нива
белата пченица.
Од Банско, Разлошко.

Нива и аргати
Остани зборгум,
голема нива,
кој ми те орал,
па да те ора,
кој ми те жнало,
па да те жние,
кој те возило,
па да те вози,
кој те вршило,
па да те врши.

Од Прилепско.

(Подготви Марко Китевски)

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top