Ристо Поповски и Ангелина Маркус
Крајот на „Големата Војна“ (1914-1918) и „мировните“ договори создадоа идеални услови за победниците и овозможија Грчкото кралство да ја продолжи својата политика на истребување на македонското население од Егејскиот дел на Македонија. Ако во периодот од 1912-1919 година грчката влада се стремеше да го реши ова прашање со воени средства, по 1919 година, со Нејскиот „мировен“ договор, ова прашање ќе биде решавано со политички средства, со што грчката држава ќе постигне големи резултати во правец на грцизирање на Егејскиот дел од Македонија
Лозанскиот договор беше завршен после долги четри години на 24 jули 1923 година. Тој договор ги потврдува и ден денес постоечките граници помеѓу Грција и Турција и видов во него напишано за една размена на населението. Сите христијани од Турција кои зборувале турски (повеќе од 650,000) трбало од Анатолските подрачја во Грција да се преселат и да бидат грцизирани, а сите муслимани од Грција (Македонци кои ја прифатиле муслиманската вера) требало да се преселат во Турција и да бидат потурчени. Во врска со ова никој не ги праша Македонците за нивно мислење. Оваа преселувачка политика и ден денес се користи; многу муслимани од Санџак беа прво во Македонија преселени и признати како македонски граѓани, но потоа беа однесени во Турција по основа на потпишаниот договор помеѓу Македонија и Турција.
Повторно воспоставување статус quo од 1919 г.
Во Федеративна Југославија, Македонија се одвојува од Србија и во 1946 година станува Република со главен град Скопје. Под власта на Тито имаше едно јасно унапредување за самостојна Македонија (истовремено независна од Србија и Бугарија) со сопствен јазик, историја и национална свест. И во 1967 г. повторно воспоставување на сопствената Македонска Православна Црква.
Мировен договор во Париз
При посетата во Марсел, Франција на 09.10.1934 г. беше убиен кралот Александар I. За атентатот беа одговорни Усташите и Македонската Национална Организација ВМРО. Атентаторот Владо Црноземски Македонски скокна од гужвата напред, а во раката држеше букет цвеќе каде што го имаше сокриено неговиот пиштол и полека се приближуваше до колата која се движеше. Тој скокна на колата одозгора и извикувајќи „За ОЛИМП“ почна да пука на кралот Александар, така што потроши цел магацин од кој кралот на лице место беше мртов. Атентаторот беше убиен од страна на Жандармеријата. Од тогаш на сите четири делови од Македонија владееше време на страдања кое траеше скоро 40 години. Македонскиот народ кој беше толку популарен, не смееше јавно да зборува и да пишува на сопствен јазик. Многумина беа понижувани, а некои кои не можеа да издржат се кажуваа како Грци само за да не дојдат во конфликт со грчките противмерки.
Пред многу години во Антиката на Македонската Империја, различни народи живееа едни со други, имаа влијание едни на други, но исто така и се бореа едни против други. Во моментот кога се формираа модерните национални држави, каде што ја има власта само еден народ, Македонија не ја доби таа можност.…
