Иван Трпоски
Минатиот петок и сабота имавме можност да ги видиме двете последни престави на драмата „Борење со мечка“ од Душан Ристевски во режија на Стефо Нанцу и Австралиско македонскиот театар од Сиднеј. Со тоа заврши нивната сезона за оваа година и како што бев информиран од Управата за почетокот на наредната година се најавува нова престава, а и можно гостување во Македонија.
На завршната престава се виде професионализмот на целата екипа која даде се од себе да ја задоволи публиката и да ги прикаже ликовите на начинот на кој ги замислил авторот. Пораките беа јасни но испреплетени во животите на две македонски семејства соочени со секојдневните здравствени и културни предизвици, сонови и очекувања и смртта како неизбежен предизвик во животот. Интересно беше што најмладата артистка Валери Пеовска која ја заменуваше Стефани Степановска успеа така спонтано да се вклопи во самата екипа и да донесе свежина во преставата. Бабата Велика, која ја играше Јаворка Котевска, со секое излегување на сцена беше пречекувана со воодушевување – нејзиниот карактер беше близок и мил. Тука беше и извонредната динамична сценска енергија што ја створија Ирена Вељанова, Васко Србиновски, брачниот пар Никола и Валентина Апостоловски, како и Владо Сазданов кој донесе комична свежина во преставата и „медицинскиот тим“ со Самоил Митревски и Мена Ристевска.
Со овие престави кои беа прикажани на англиски и македонски јазик како дел од програмата на Hurstville Discovery Festival, драмата „Борење со мечка“ беше земена како централен фокус на целиот фестивал, односно на Конференцијата – форумот за здравје и уметност (Arts and Health Forum) на кој зедоа учество врвни предавачи како Helen Zigmond, директор на Институтот за креативно здравје, која зборуваше за влијанието на уметноста врз здравјето и водечката улога што Австралија ја води во светот благодарение на иновативните програми на емигрантите; Dr Astrid Perry, директор на Мултикултурната служба за здравје која специфично зборуваше за драмите „Страв и срам“ и „Борење со мечка“ кои се вклучени и во програмите за обучување на здравствените работници и студенти; почесниот градоначалник на Хрствил Philip Sansom зборуваше за улогата локалните Влади што ја имаат во нудење на услови ваквите културни и здравствени програми да се развиваат. Двете престави беа отворени со Мултукултурниот хор Fiestaville, воглавно составен од Кинези и Индијци, со изведбата на македонската песна „Дојди моме на вечера“, интерпретирана на македонски, кинески и индијски. Покрај културната програма се промовира и македонската кујна преку мазници, зелници, ајвар и македонското вино.
Убаво е да се забележи дека драмата „Борење со мечка“ имаше седум изведби на македонски и три изведби на англиски јазик и можам слободно да нагласам дека не постои театар во дијаспората кој вака наизменично ги дава своите престави, а со тоа да се заклучи дека Австралиско македонскиот театар од Сиднеј е Амбасадор во промовирање на македонската култура во светот.
