Фељтон

Хронологија на важни настани од историјата на Македонија (2)

hronologija1

hronologija1

ПРИДОНЕСОТ НА МАКЕДОНИЈА ВО СВЕТСКАТА ЦИВИЛИЗАЦИЈА

330 п.н.е. Македонците го освојуваат Персеполис и

      други делови на Иран.

330 п.н.е.  Татковинската македонска војска ја победува

      кај Мегалополис, на Пелопонез, спартанската војска

      на кралот Агис III.

329-328 п.н.е. Македонската армада на западната кинес-

      ка граница, со освојување на североисточните

      персиски провинции и градовите Есхата, Бактри-ја

      итн., т.е. денешните Самарканд, Бухара, Таш-кенд,

      Лахоре и други.

327 п.н.е.  Освојување на Кашмир и Пенџап.

326 п.н.е.  Освојување на источна Индија и

      воспоставување македонска власт. Големи

      научноистражувачки проекти.

325-324 п.н.е.  „Големото враќање“ и Вавилоn

       престолнина на Македонската империја. Населување

      на Македонците  и освојување на повеќе од 100 нови

      градови.

323 п.н.е. (13. 06) Смртта на Александар III Македонски

323-221 п.н.е. Македонски комонвелт и период на

      „наследници“ и „следбеници“. Македонските

      држави во Европа, Азија и Африка.

322 п.н.е. Смртта на Аристотел во Халкида.Смртта на Демостен во Калабрија.

316 п.н.е.Смртта на Олимпија, мајката на АлександарIII.

315 п.н.е.  Македонскиот крал Касандар го основа

      градот Тесалоника (Солун) во чест на својата жена

      сестра на Александар III.

310 п.н.е.  Оснивање на Александриската библиотека,

      единствена светска културна институција, каде се

      преведени на македонски јазик (Александровиот

     „коини“) Стариот и Новиот завет, а будистичките

      канони на кинески.

309 п.н.е.  Смртта на Роксана, жена на Алекадар Македонски

      и синот Александар IV.

279-276 п.н.е.  Борбите во Македонија со Келтите.

168 п.н.е.  Големата битка на Македонците и Римјаните

      кај Пинд, окупацијата на Македонија и нејзината

      поделба.

167 п.н.е.  „Слободна Македонија“ во римскиот период

      во областите на Орестида.

148 п.н.е.  Македонија римска епархија.

58 п.н.е.  Цицерон прогонет во Тесолоники.

49-48 п.н.е. Граѓанската војна на Римјаните.

49 н.е.  Апостолот Павле го шири христијанството во

       Македонија.

42 н.е. Марко Јуније Брут и Гај Касије Лонгин во

       Македонија. Борбата кај Филипи и поделба на    

       Римското царство. Тесалоника и Амфипол

       слободни градови.

306 н.е. Смртта на св.Димитрије заштитник на Солун и

      Сирмиум.

306-311 н.е.  Солун престолнина на императорот

      Галериј.

312 н.е.  Христијанството официјална религија на

      царството.

322-323 н.е. Царот Константин Велики од Солун 

      создава голема воена и трговска база.

325 н.е. Прв Никејски вселенски сабор и учество на

      македонскиот епископ од Стоби.

379-380 н.е.  Крштевањето на царот Теодосиј Велики во

     Солун.

425 н.е. Отворање на Универзитетот во Цариград.

527 н.е.  Автокефална архиепископија во Скопје.

565 н.е. Источно римско царство (ИРЦ) на основите на

      Македонскиот комонвелт.

V век н.е. Појава на Словените на Балканот.

586 н.е.  Прва опсада на Солун од Словените.

587-805 н.е.  Превласт на Словените во Елада, на Крит и

       егејските острови во траење од 200 години.

604 н.е.  Втора опсада на Солун од Словените.

610-641 н.е. Прв обид за христијанизација на Словените

       на Балканот.

618-677 н.е. Словените и Аварите повторно го

      опседнуваат Солун.

681 н.е.  Појава на Бугарите на Балканот.

815 н.е.  Раѓањето на св.Методиј во Солун.

827 н.е.  Раѓањето на св.Кирил во Солун, т.е.

      Константин Филозоф.

850 н.е. Константин Филозоф ја брани хабилитацијата, а

      потоа е поставен за професор на Универзитетот во

      Цариград.
      Член на мисијата меѓу Арапите во Багдат.

860-861 н.е.  Македонските браќа челенови на мисијата

       на ИРЦ и христијанизација на Хазарите во Казан.

863 н.е.  Македонскословенското писмо и јазик на

       Солунските браќа основа на словенската писменост

       и книжевност.Нивната голема мисија во

        христијанизацијата и просветата на Словените во

       Централна Европа и Панонија.

VII-VIII век н.е.СловенизацијанаМакедонија:„Склавини          

         воМакедонија“,„Склавини“,„Македонци“.

 IX век н.е.  Бугарско владеење во Македонија.

867-1056 н.е.  „Македонска“ династија на ИРЦ, „златен“

       период на Византија.

869 н.е.  Смртта на Кирил во Рим.

885 н.е.  Смртта на св.Методиј во Голема Моравија.
       Македонските апостоли и просветители на 

      Словените „заштитници на Европа“ (1981 година).
      Св.Климент прв словенски епископ.

893 н.е.  Св. Климентовата Охридска епископија центар

       на словенската христијанизација, просвета и

      славомакедонската преродба. Охридската книжевна

      школа.

963 н.е.  Оснивање монашка држава на тлото на

      Македонија во Света Гора.

969 н.е.  Востание против бугарската власт во

      Македонија.

976 н.е.  Македонскословенска Самоилова држава.

989 н.е.  Цар Самоил го ослободува Бер.

1 018 н.е.  Охридската архиепископија основа за

      македонската православна црква.

1 018 н.е.  Распаѓање на Самоиловото царство по

      победата на царот на ИРЦ Василије II од

      „македонската“ династија.

X-XIV век н.е.  Развој на масовното народно богомил-

      ско учење и движење и ширење на Македонија до

      Италија, Франција и Германија како движење на

      Катарите.

1 204-1 224 н.е.  Солунското кралство.

1 300-1 350 н.е.  Подем на културата и уметноста во Ма-

      кедонија (Солун, Света Гора, Охрид, Костур,

     Скопје…), посебно јазикот и обичаите, со развој на

     свеста и ентитетот во поглед на етнонимите и

     хоронимите со Македонија.

X-XIV век н.е.  Развој на исихазмот во Македонија, кој

      станал официјално учење на православната црква од

      1341.

XIV век п.н.е.  Македонија под српска власт.              

      Македонија под турско владеење.

Крај

Пишуваат:

Академик Антоније Шкокљев-Дончо

slave-nikolovski-katin
Славе Николовски –
Катин

Најново од: Фељтон

КРИМИНАЛЦИ ВО РЕКАНСКО И ВЛИЈАНИЕТО ВРЗ МИЈАЦИТЕ-10

Георги Трајчев во својата „Книга за Мијаците“, објавена во Софија во 1941 година, продолжува да ги опишува несигурноста и насилствата што во одредени периоди го нарушувале животот во Мијачијата и во поширокиот Рекански Крај. Разбојничките напади, кражбите, грабежите и уцените не претставувале само поединечни трагични настани. Нивното повторување постепено влијаело врз секојдневието, стопанството и движењето […]

РАЗБОЈНИШТВОТО ВО РЕКАНСКО И НЕГОВОТО ВЛИЈАНИЕ ВРЗ МИЈАЦИТЕ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува и за беззаконието, разбојничките напади и насилствата врз населението во Реканскиот крај во последните векови од османлиското владеење. Во услови на ослабена државна власт, особено во планинските и пограничните области, се појавувале вооружени групи што ги ограбувале селата, ги пресретнувале трговците и печалбарите и барале откуп од побогатите […]

МИЈАЦИТЕ СО ЧЕТКАТА И ДЛЕТОТО ОСТАВИЈА МАКЕДОНСКИ ПЕЧАТ НА БАЛКАНОТ

Во својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев посветува особено внимание на уметничката и градителската дарба на Мијаците. Од малите планински села во Реканскиот крај произлегле бројни зографи, копаничари, иконописци, архитекти и мајстори-градители. Организирани во семејни тајфи, тие работеле низ Македонија и во многу други краишта на Балканот. Со четката, која во мијачкиот говор се нарекувала […]

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ Во продолжение на петтото поглавје од „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се задржува на историјата на Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“. Подигнат во 1020 година, Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“ бил нем сведок на византиското, српското и османлиското владеење во Македонија. Во текот на своето повеќевековно постоење […]

БИГОРСКИОТ МАНАСТИР – ДУХОВНОТО СРЦЕ НА МИЈАЧКИОТ КРАЈ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува за Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“, едно од најзначајните духовни и културни светилишта во Македонија. Сместен над долината на Радика, меѓу планинските ограноци на Бистра, Дешат и Кораб, манастирот со векови бил средиште на верскиот, просветниот и културниот живот во Реканскиот крај. За Мијаците Бигорскиот манастир не бил […]

МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ И ИЗБОРОТ НА ЈОВАН ДЕБАРСКИ

Во продолжение на својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се обидува да ја утврди местоположбата на манастирот „Света Богородица“, во кој Јован Дебарски бил игумен пред да биде избран за поглавар на Охридската архиепископија. Поради недостигот од непосредни пишани извори, Трајчев се потпира врз старите преданија зачувани меѓу населението од Реканскиот крај. Според нив, манастирот […]

Јован Дебарски – првиот охридски архиепископ по падот на Самуиловото царство

Историски белешки за Мијаците Многу малку се знае за животот на Јован Дебарски, кој управувал со Охридската архиепископија од 1018 до 1037 година. Тој бил поставен на нејзиното чело по падот на Самуиловото царство и воспоставувањето на византиската власт во Македонија. Во тоа време, со одлука на византискиот император Василиј Втори, Охридската патријаршија била сведена […]

Историски белешки за Мијаците

Мијаците – древно словенско племе од Солунското Поле Во третиот дел од фелтонот посветен на „Книга за Мијаците“ од Георги Трајчев се разгледуваат преданијата за древното потекло на Мијаците, нивната можна поврзаност со Самуиловата аристократија, белезите на благородничкото наследство и значењето на мијачкиот крстат бајрак. Како прилог кон тезата за древноста на Мијаците, Трајчев се […]

To top