Фељтон

Името има корени (4)

Анализирање на античките дијалекти објаснети на англиски јазик

Mi^gratio=Graetio=Greece

Овој дел на анализирањето би го започнал со наведување на примери за промена на буквата м во зборовите на античките дијалекти на т.н Хелени ,објаснети на англиски јазик:

“ Changes of μ, esp. in dialects:
II .2. Aeol., as αμμες υμμες єμμα єμμι for ημєις υμεις єιμα the vowel or diphtong before it being shortened, Greg. Cor.p. 597 ; – αμμες and υμμες also in Hom.and Ep.

III. μ is freq. added or left out, acc. to dialects,
1. at the beginning of a word as αρυω μηρυω, ια μια, ονθυλєυω μονθολєυω, οσχος μοσχος , οχλєυς μοχλєυς , υραξ μυραξ ,μαλη Lat. ala Buttm.Lexil. v.ουλαι 4. Lob. Phryn. 356; so ΄΄Αρης, Lat.Mars, ανηρ, Engl. man. ’’

Објаснување кое во слободен македонски превод би гласело:

Промени за буквата м, особено во дијалектите :

III
2. Аеолскиот., како αμμες υμμες єμμα єμμι за ημєις υμεις єιμα каде постои сучај на кратење на согласката м во нејзината двојна форма , Greg. Cor.p. 597 ; – αμμες and υμμες исто така во Hom.и Ep.

III. м , во постојано додавање или исфрлување,споредбено кај дијалектите,
1. на почетокот на зборот како кај αρυω μηρυω, ια μια ,ονθυλєυω μονθολєυω, οσχος μοσχος , οχλєυς μοχλєυς , υραξ μυραξ ,μαλη лат. ala Buttm.Lexil. v.ουλαι 4. Lob. Phryn. 356; па затоа и ΄΄Αρης , лат.Mars, ανηρ, анг. man.

Промената настаната со скратувањето на буквата м ја наоѓаме и во нашиот јазик,во зборот многу,каде што го имаме истото значење на посочениот збор и после промената.
Многу –>ногу

Graetia=Graecia

За латинските самогласки веќе споменавме дека постои објаснување дека тие во помалку или појќе својот изговор го имале како денес во англискиот јазик,освен оние за кои се дадени забелешки.
Да ја разгледаме забелешката за буквата т

Забелешка за буквата т

t во зборот (ratio)секогаш го има својот вистински звук кој се изговара како ra-ti-ō што е и запишан ( не со звукот sh како во англиското rational,ниту пак со звукот ts, иако во многу италијански зборови t бил заменуван со буквата z која се изговара како ts – на пример giustizia од латинскиот(iūstitia ).

Од тука забележуваме дека во многу италијански зборови буквата t била заменувана со z ,која пак се изговара како ц (англ. ts).
Ваквата ситуација можеме да ја увидиме и кај зборовите Далмација
(Dalmatia изговорана како Dalmatsia), Кроација (Croatia, изговарана како Croatsia,)
Ваквиот случај на реална промена за буквата т ја земаме како пример за анализа во зборот gratio.

GraTio
t->ts-ц
*Gratio->*Grжtio->*Grжzio->*Graetsio –>*Graecio-Greece

Gratio изговоруван како Gracio и во сегашноста запишуван како Greece со истото значење како и значењето на Hellene

Оттука заклучокот дека при порамнувањето на овие два навидум различни зборови, преку пристапот на компаративната методологија, и изедначувањето изведено поаѓајќи од македонскиот јазик упатува на тоа дека овие два збора по својата функција се термини со чие глаголско дејство се објаснуваат процесите на преселување.
Хелени и Грција (Hellene и Greece) се два различни по звучност збора ,кои се поврзуваат преку своето едно и единствено значење,кое пак е изразено во два различни јазици.
Хелене = селење на македонски
Greece = migration на латински

При што, вториов би требало да се согледа единствено како рефлективна форма од македонскиот збор населување и тоа во својствениот му девијативен облик.

Значи :

-Не само што во историјата постојат аргументи кои го оспоруваат присуството за некакво т.н грчко племе Дорци на територијата на Епир ,туку не е можно ниту постоењето на по секоја прилика некаков трет т.н. илирски збор “Graikhos’’ со кој би се именувало истото,а кој би претставувал корен на зборот Грција.
Согласно со размислите на Валентин Стецјук дека дури и евентуалното Римско замижување околу етимологијата на името Грци од,теоријата на германскиот историчар Џорџ Бусолт,дека истото треба да се бара во грчката лексикграфија сепак, не би можела да го добие зеленото светло на издржливоста ,токму поради фактот на хеленската колонизација на јужниот дел од Апенините,многу порано од Аристеловиот 4 век пред Христа.

Сведоштвото на глаголот ела

Да речеме вака:
-Сум се преселил во Англија.Англичаните се сведоци на моето доаѓање на нивна почва и тие на нивниот мајчин јазик така и ме нарекуваат-доселеник .А моето или било чие населување го запишуваат со нивното писмо ,при што се користат со зборот кој што го објаснува тој процес на доселување.Доселеник на англиски е immigrant ,населување –immigration .

При постоењето на процесите на населување правило е објаснувањето да произлезе и да се прибележи од страна на домородното население и зборовите кои што тие ги употребуваат како терминологија за таквите дејства.

Така и во минатото кога предците на мојот македонски народ во Македонија како очевидец на процесот населување на безименото племе ,што во последниве неколку декади се нарекува Грци,го забележал со адекватен за тоа збор од сопсвениот си јазик.

Ако објаснуваат дека основата на зборовите е во корените на т.н старогрчиот или латински јазик,тогаш македонските зборови се семето од кое што из`ртуваат нивните корените
И исто како што Англичаните го засведочиле моето преселување кај нив,како што претците на мојот македонски народ го дале своето сведоштво за доселувањето ,така и Латините во древноста употребуваат термин , за да преку него го објаснат процесот кој одвивајќи се продолжително претставува вовед во она што се нарекува – колонизација .

Најново од: Фељтон

Карактерот и семејните вредности на Мијаците

Воздржаност, достоинство и добронамерност Во својата книга за Мијаците, Георги Трајчев го опишува Мијакот како воздржан, молчелив, добронамерен и благ човек, подготвен да помогне некому во неволја. Во неговиот опис, особено место заземаат чесноста, почитувањето на дадениот збор и грижата за семејниот углед. Воздржаноста не подразбирала отсуство на чувства. Тие најчесто се изразувале во семејниот […]

КРИМИНАЛЦИ ВО РЕКАНСКО И ВЛИЈАНИЕТО ВРЗ МИЈАЦИТЕ

Георги Трајчев во својата „Книга за Мијаците“, објавена во Софија во 1941 година, продолжува да ги опишува несигурноста и насилствата што во одредени периоди го нарушувале животот во Мијачијата и во поширокиот Рекански Крај. Разбојничките напади, кражбите, грабежите и уцените не претставувале само поединечни трагични настани. Нивното повторување постепено влијаело врз секојдневието, стопанството и движењето […]

РАЗБОЈНИШТВОТО ВО РЕКАНСКО И НЕГОВОТО ВЛИЈАНИЕ ВРЗ МИЈАЦИТЕ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува и за беззаконието, разбојничките напади и насилствата врз населението во Реканскиот крај во последните векови од османлиското владеење. Во услови на ослабена државна власт, особено во планинските и пограничните области, се појавувале вооружени групи што ги ограбувале селата, ги пресретнувале трговците и печалбарите и барале откуп од побогатите […]

МИЈАЦИТЕ СО ЧЕТКАТА И ДЛЕТОТО ОСТАВИЈА МАКЕДОНСКИ ПЕЧАТ НА БАЛКАНОТ

Во својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев посветува особено внимание на уметничката и градителската дарба на Мијаците. Од малите планински села во Реканскиот крај произлегле бројни зографи, копаничари, иконописци, архитекти и мајстори-градители. Организирани во семејни тајфи, тие работеле низ Македонија и во многу други краишта на Балканот. Со четката, која во мијачкиот говор се нарекувала […]

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ Во продолжение на петтото поглавје од „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се задржува на историјата на Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“. Подигнат во 1020 година, Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“ бил нем сведок на византиското, српското и османлиското владеење во Македонија. Во текот на своето повеќевековно постоење […]

БИГОРСКИОТ МАНАСТИР – ДУХОВНОТО СРЦЕ НА МИЈАЧКИОТ КРАЈ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува за Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“, едно од најзначајните духовни и културни светилишта во Македонија. Сместен над долината на Радика, меѓу планинските ограноци на Бистра, Дешат и Кораб, манастирот со векови бил средиште на верскиот, просветниот и културниот живот во Реканскиот крај. За Мијаците Бигорскиот манастир не бил […]

МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ И ИЗБОРОТ НА ЈОВАН ДЕБАРСКИ

Во продолжение на својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се обидува да ја утврди местоположбата на манастирот „Света Богородица“, во кој Јован Дебарски бил игумен пред да биде избран за поглавар на Охридската архиепископија. Поради недостигот од непосредни пишани извори, Трајчев се потпира врз старите преданија зачувани меѓу населението од Реканскиот крај. Според нив, манастирот […]

Јован Дебарски – првиот охридски архиепископ по падот на Самуиловото царство

Историски белешки за Мијаците Многу малку се знае за животот на Јован Дебарски, кој управувал со Охридската архиепископија од 1018 до 1037 година. Тој бил поставен на нејзиното чело по падот на Самуиловото царство и воспоставувањето на византиската власт во Македонија. Во тоа време, со одлука на византискиот император Василиј Втори, Охридската патријаршија била сведена […]

To top