Фељтон

ОД ПАНОНИЈА ДО ЕГЕЈ (30)

onomastika1

onomastika1

НАСЛЕДЕНА АНТИЧКА МАКЕДОНСКА ОНОМАСТИКА ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА

Антропоними

Филип – Фиљо                       – љубител на коњи;

                                                (од – пријател, другар,

                                                – коњ)

Александар – Ацо                 ( – од    –  штити, брани и    – маж,

јунак, човек)

Димитрије – Мито                  (  – теоним од

                                                 – земја и    – мајка)

Теодор – Тодор – Тодо         (  – Божидар)

Петар – Петре                       (  – камен, карпа)

Евген                                      (  – племенит)

Георги – Јорго                       (  – господар, земјоделец)

Василие – Васко                   (  – цар, крал)

Агатон                                    (  – добар, чесен, племенит)

Атанас – Насо                       (  – бесмртен)

Ангел – Гељо                                    (  – гласник)

Агапа                                      (  – Љубинка)

Грка                                        (  – Елена – Лена  )

Ерина, Ирена, Рина              (  – мир) итн.

Топоними

Македоња                              (  – богата земја)

Европа                                    (  – широк, простран и  

                                                – лице, наличје)

Пелагонија                             ( – рамница и  – раѓање)

Егеј (егејски дел)                  ( – коза, бел )

Пиринска                                ( – огнен)

Корешта                                 ( – костурска област)

Пеонија                                   ( – по кралот  или по

религиската химна во чест на боговите

Аполон, Артемида)

Скопје                                     (лат. Skupi,  

                                                височинка, рид, кула, тврдина,

                                                набљудувачница, цел)

Штип                                       Aστυβοs – главен град

Струмица                               (од хидронимот    – струја, струи)

Баргала                                  (кај Штип:   –   изобилство од млеко)

Хераклеја                               (  – славата на Хера)

Кичево                                    (  – меша, на терен место каде

                                                што се мешаат четири притоки

                                                на реката Треска)

Колобаиса                             (кај Прилеп:  –   скрати и   

                                                – кожув)

Брианион                                (кај р. Црна:    – многу

страшен, мачен)

Ѓавато                                                (  – премин, прооден

                                                пристапен )

Пехчево                                 (  – цврсто да стои)

Страцин                                 (  – табор, војска,

                                                стратешки )

Удово                                     (  – праг )

Галичник                                (  – ласица, мачка и

    – бел, светол, лебед )

Качаник                                  (  – убие, погуби,

                                                симне )

Калиште                                 (  – да биде

                                                најубав )

Опејница                                (  – дупка во земја,

                                                пештера )

Асамати                                 (  – тажен без едно око)

Цапари                                   (  – трновито

                                                растение )

Цепигово                                (  – градина, бавча )

Лажани                                   (  – да дочека,

                                                дофати)

Теово                                      (кај Богомила:   – бог,

                                                божество)

Десово                                    (кај Богомила:  –

                                                оддалечено)

Самоков                                 (кај Порече:   – висока

                                                планина  – 2062м)

Матејче                                  (  – грешен)

Кораб                                      (  – брод)

Пелистер                               ( – камен и тврд, јак )

Селечка Планина                 (  – светло, сјај )

Дрим                                       (  – остар, лут, жесток )

Струма                                   (  – струја, да струи )

Семница – река                      (  – достоен )

Треска                                    (  – да пробие,

                                                  да буши )

Лепенец                                   (  – каменит, гола

                                                  карпа )

Бутел                                        (  – говедски и   

                                                  Мочвара, ливада )

Останата ономастика

Апатија                                   ( )

Арома                                     ( )

Глоси                                      ( )

Дом – татковина                    ( )

Пешки                                     ( )

Дрво                                        ( )

Оро                                         ( )

Магаро                                   ( )

Китара                                    ( )

Кревет                                    ( )

Школо                                     ( )

Химна                                     ( )

Транскрипцијата е дадена во слободна интерпретација. Од наведените  примери се гледа дека иако словенизирана, античката македонска ономастика во Република Македонија се зачувала, пркосејќи на забот на времето, освојувачите и хетерогените јазични влијанија, што е многу важно за етногенезата и континуитетот на македонскиот народ, имињата на нивната татковина, јазикот, културата и обичаите. 

Во ономастиката на Бригите утврдивме околу 50 топоними, 34 етноними и 35 хидро и ороними кои потекнуваат од палеобалканската глосологија. Исто така е и во ономастиката на Тракија, односно Илирија. Антропоними: Bastos (осн. βας, Βασιλευς, bas, basileus–крал и βασταξω, bastazo–носи, држи). Ист е коренот и за ономастиката на Basa, Basos, Bastarevs (осн. βας, bas –крал и ρεω, ρευ, reo, rei-тече); Getas (осн. γη, γητης, ge, getes-селанец); Dada (кованица од δα, da-многу и δα, da-да учи, т.е. многу учен); Dules (δουλη, δουλος, doule, doulos-слуга, роб); Dasius (δασυς, dasis-влакнест); Euadeda (ευαδε, eudade-да се допаѓа, да годи); Mania (μανια, mania-беснило); Mama (μaμμη-баба). Манта (μαντις, mantis-пропок, гатар); Medes (μεδ, μεδω, med, medo-владеење, управување); Tiρas (осн. τυπ, tip, τυποω, tiroo–твори, гради); Pitta (πιττα, pitta-смола); Attas (αττω, atto-истрча, побегна); Gauros (γαυρος, gavros-весел) итн.

Топоними: Almana (αλς, αλμη, als, alme-слана, море и зборот μαν, man-секако). Kidre (κυδρος, kidros-славен). Altos (αλτο, alto-скока). Asara (ασαριον, asarion-пара). Astraia (αστρον, astron-ѕвезда). Galepsos (γαλη, gale-ласица и οψις, opsis-изглед). Bolbe (βολβος, bolbos-лук). Pelion (πελος, pelos-глина). Damastion (δαμαζ, damazo-скроти, победи) итн.

onomastika2

И покрај многуте миграции во Албанија постои богата палеобалканска глосологија. Наведуваме неколку називи:

Tirana (осн. τυρGιs, tirsis-кула, камбанарија, τυραννεια, tiraneja-владеење и τυραννος,tiranos-господар). Drač или Durres (Δυραχιον, dirahion-кованица од δυο, dio-две, и ραχις, rahis-грпка, гора, возвишение, рид). Korča од Koresos (Κορησσος, осн. κορη,kore-девојка, мома, односно ќерка на богот Зевс и Деметра). Himara (Χιμαρος, himaros-јарец, коза или змеј кој исфрла оган, симбол на вулкан). Gjirokastra (αργυριον, argirion-сребро и зборот καστρον, kastron-тврдина). Kakabia (κακος, kakos-лош и зборот βιος, bios-живот). Valona (βαλλω, ballo-фрла, погодува). Pеškopeja (επι, epi-над и зборот σκοπεω, skopeo-наѕирање, набљудување). Оронимите: Zebs (Ζευς, Zevs-бог, богови), Kastrat (кованица од κασις, kasis-брат, братство и зборот στρατια, stratia-војска, чета, т.е. „племенска војска“).

Продолжува

 Sh Donco  slave

Пишуваат: АКАДЕМИК А. ШКОКЉЕВ – ДОНЧО И СЛАВЕ КАТИН 

Најново од: Фељтон

КРИМИНАЛЦИ ВО РЕКАНСКО И ВЛИЈАНИЕТО ВРЗ МИЈАЦИТЕ

Георги Трајчев во својата „Книга за Мијаците“, објавена во Софија во 1941 година, продолжува да ги опишува несигурноста и насилствата што во одредени периоди го нарушувале животот во Мијачијата и во поширокиот Рекански Крај. Разбојничките напади, кражбите, грабежите и уцените не претставувале само поединечни трагични настани. Нивното повторување постепено влијаело врз секојдневието, стопанството и движењето […]

РАЗБОЈНИШТВОТО ВО РЕКАНСКО И НЕГОВОТО ВЛИЈАНИЕ ВРЗ МИЈАЦИТЕ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува и за беззаконието, разбојничките напади и насилствата врз населението во Реканскиот крај во последните векови од османлиското владеење. Во услови на ослабена државна власт, особено во планинските и пограничните области, се појавувале вооружени групи што ги ограбувале селата, ги пресретнувале трговците и печалбарите и барале откуп од побогатите […]

МИЈАЦИТЕ СО ЧЕТКАТА И ДЛЕТОТО ОСТАВИЈА МАКЕДОНСКИ ПЕЧАТ НА БАЛКАНОТ

Во својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев посветува особено внимание на уметничката и градителската дарба на Мијаците. Од малите планински села во Реканскиот крај произлегле бројни зографи, копаничари, иконописци, архитекти и мајстори-градители. Организирани во семејни тајфи, тие работеле низ Македонија и во многу други краишта на Балканот. Со четката, која во мијачкиот говор се нарекувала […]

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ Во продолжение на петтото поглавје од „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се задржува на историјата на Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“. Подигнат во 1020 година, Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“ бил нем сведок на византиското, српското и османлиското владеење во Македонија. Во текот на своето повеќевековно постоење […]

БИГОРСКИОТ МАНАСТИР – ДУХОВНОТО СРЦЕ НА МИЈАЧКИОТ КРАЈ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува за Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“, едно од најзначајните духовни и културни светилишта во Македонија. Сместен над долината на Радика, меѓу планинските ограноци на Бистра, Дешат и Кораб, манастирот со векови бил средиште на верскиот, просветниот и културниот живот во Реканскиот крај. За Мијаците Бигорскиот манастир не бил […]

МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ И ИЗБОРОТ НА ЈОВАН ДЕБАРСКИ

Во продолжение на својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се обидува да ја утврди местоположбата на манастирот „Света Богородица“, во кој Јован Дебарски бил игумен пред да биде избран за поглавар на Охридската архиепископија. Поради недостигот од непосредни пишани извори, Трајчев се потпира врз старите преданија зачувани меѓу населението од Реканскиот крај. Според нив, манастирот […]

Јован Дебарски – првиот охридски архиепископ по падот на Самуиловото царство

Историски белешки за Мијаците Многу малку се знае за животот на Јован Дебарски, кој управувал со Охридската архиепископија од 1018 до 1037 година. Тој бил поставен на нејзиното чело по падот на Самуиловото царство и воспоставувањето на византиската власт во Македонија. Во тоа време, со одлука на византискиот император Василиј Втори, Охридската патријаршија била сведена […]

Историски белешки за Мијаците

Мијаците – древно словенско племе од Солунското Поле Во третиот дел од фелтонот посветен на „Книга за Мијаците“ од Георги Трајчев се разгледуваат преданијата за древното потекло на Мијаците, нивната можна поврзаност со Самуиловата аристократија, белезите на благородничкото наследство и значењето на мијачкиот крстат бајрак. Како прилог кон тезата за древноста на Мијаците, Трајчев се […]

Најнови вести

To top