Фељтон

Милениумскиот континуитет на Македонците (9)

vasil-culev

vasil-culev
Васил Чулев

Неолитот во Македонија

Почетоците на Неолитот во Македонија датираат од втората половина на 7-от милениум п.н.е. Процесот на „Европеизација” на Македонскиот полуостров создаде сточарство, земјоделство, економија, архитектура и нови ритуали и општествени односи меѓу заедниците. Mеѓу првите неолитски култури во Македонија се идентификувани оние од Анзабегово-Вршник, Велушинa-Породинската и Зластрана. Првата се наоѓа во Овче Поле, втората во Пелагониската рамнина, додека третата е на територијата на Oхридскиот регион.

Во средниот Неолит во Пелагониската рамнина се појави нова група на култури во денешен Трн,  додека Анзабегово-Вршник и Велушинa-Породинската влегоа во својата втора фаза. Во доцниот неолит територијата на групата Амзабегово-Вршник покажа нови културни манифестации и понатамошен развој во културата на Ангелци-Зелениково, а во Oхридскиот регион посебна група е потврдена и на устието на Дрим.

Како што беше нагласено и од страна на повeќе истражувачи, според керамиката од 7-от милениум п.н.е. најдена во Македонија може да се издвојат две главни културни групи: Анзабегово-Вршник (Овче Поле, Полошкиот и Скопскиот регион) и Велушинa-Породинската (Пелагонија и Охридскиот регион). Oвие две култури прикажаa нивни особености преку нивната посебно препознатлива керамика и производство, но исто така и сличности со другите култури, главно на ниво на архитектура, економија и религија, вклучувајќи тука и слични камени и коскени орудија, фигурини, жртвеници, украси и живеалишта.

Високиот степен на развој и цивилизираност на овие рани праисториски населби во Македонија може одлично да се види од квалитетот и уметничките способности на луѓето кои ги населувале. Една таква зачудувачки совршена изведба во печена глина е и преубавата статуетка на машко торзо најдена во Говрлево близу Скопје. Наречена „Адам од Говрлево” иако нецелосно сочувана изненадува со анатомски детаљи и уметничката стручност со кои e изработена пред некои 7500 години.

adam-od-govrlevo
„Адам” од Говрлево. 5478 г.п.н.е.

Според Немачкиот институт кој ги направи анализите со Јаглерод14 статуетката „Адам” од локалитетот кај Говрлево е изработенa во 5478 г.п.н.е., некои 2000 г. пред времето на „Ледениот човек” од Алпите – Отци. Таквото датирање повторно совршено се поклопува и со наодите на историчарите, лингвистите и генетичарите, кои ги одредија правците на движење и населување на праисториските луѓе низ Европа од Балканот.

Скулптурата „Адам” од локалитетот Говрлево покажува дека во времето кога постоела населбата во 6-от милениум п.н.е. таа имала посебно погодни услови и климатски карактеристики за живот. Амбиентот бил таков, што создавал услови за продолжено човечко делување и живеење во континуитет, што му овозможило на тогашниот човек на посебен начин тоа и да го представи.

Најново од: Фељтон

МИЈАЦИТЕ СО ЧЕТКАТА И ДЛЕТОТО ОСТАВИЈА МАКЕДОНСКИ ПЕЧАТ НА БАЛКАНОТ

Во својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев посветува особено внимание на уметничката и градителската дарба на Мијаците. Од малите планински села во Реканскиот крај произлегле бројни зографи, копаничари, иконописци, архитекти и мајстори-градители. Организирани во семејни тајфи, тие работеле низ Македонија и во многу други краишта на Балканот. Со четката, која во мијачкиот говор се нарекувала […]

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ

ИСТОРИСКИ БЕЛЕШКИ ЗА МИЈАЦИТЕ, БИГОРСКИОТ МАНАСТИР НИЗ ВЕКОВИТЕ Во продолжение на петтото поглавје од „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се задржува на историјата на Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“. Подигнат во 1020 година, Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“ бил нем сведок на византиското, српското и османлиското владеење во Македонија. Во текот на своето повеќевековно постоење […]

БИГОРСКИОТ МАНАСТИР – ДУХОВНОТО СРЦЕ НА МИЈАЧКИОТ КРАЈ

Во „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев пишува за Бигорскиот манастир „Свети Јован Претеча“, едно од најзначајните духовни и културни светилишта во Македонија. Сместен над долината на Радика, меѓу планинските ограноци на Бистра, Дешат и Кораб, манастирот со векови бил средиште на верскиот, просветниот и културниот живот во Реканскиот крај. За Мијаците Бигорскиот манастир не бил […]

МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ И ИЗБОРОТ НА ЈОВАН ДЕБАРСКИ

Во продолжение на својата „Книга за Мијаците“, Георги Трајчев се обидува да ја утврди местоположбата на манастирот „Света Богородица“, во кој Јован Дебарски бил игумен пред да биде избран за поглавар на Охридската архиепископија. Поради недостигот од непосредни пишани извори, Трајчев се потпира врз старите преданија зачувани меѓу населението од Реканскиот крај. Според нив, манастирот […]

Јован Дебарски – првиот охридски архиепископ по падот на Самуиловото царство

Историски белешки за Мијаците Многу малку се знае за животот на Јован Дебарски, кој управувал со Охридската архиепископија од 1018 до 1037 година. Тој бил поставен на нејзиното чело по падот на Самуиловото царство и воспоставувањето на византиската власт во Македонија. Во тоа време, со одлука на византискиот император Василиј Втори, Охридската патријаршија била сведена […]

Историски белешки за Мијаците

Мијаците – древно словенско племе од Солунското Поле Во третиот дел од фелтонот посветен на „Книга за Мијаците“ од Георги Трајчев се разгледуваат преданијата за древното потекло на Мијаците, нивната можна поврзаност со Самуиловата аристократија, белезите на благородничкото наследство и значењето на мијачкиот крстат бајрак. Како прилог кон тезата за древноста на Мијаците, Трајчев се […]

Мијаците – древно македонско племе со корени од Солунско до Реканскиот Крај

Истражувајќи го минатото на Мијаците, прилепчанецот Георги Трајчев (1869–1945) во својата „Книга за Мијаците“, објавена во Софија во 1941 година, забележува интересни податоци за нивното древно потекло. Трајчев го пренесува тврдењето на Благоја Димитров, публицист, општественик и добар познавач на старогрчкиот јазик, според кое во Битола бил откриен гроб од римско време со натпис што […]

Мијаците меѓу традицијата, исламизацијата и преселбите: сведоштвото на Георги Трајчев

Напомена: Оваа книгата за Мијаците првично била напишана така што Трајчев доследно ги употребувал поимите „Македонија“ и „Македонци“. Меѓутоа, тогашната бугарска влада не му дозволила да ја отпечати, поставувајќи му услов: секаде каде што пишувало „Македонци“, зборот да биде заменет со „Бугари“.  Принуден од околностите, а решен по секоја цена да го објави своето долгогодишни […]

To top