Васил Чулев
Ледениот човек Отци „Наш”
Отци наш е родум од подножјето на Вишнагора (Višgorje на Словенски, Winschgau на Немачки) на Алпите, која сеуште го носи своето прастаро име уште од Неолитот. Според анализите направени во институт во Инсбрук, кои покажаа концентрација на бакар и арсен на неговата коса, се претпоставува дека бил калајџија и изработувал бакарни алатки и предмети. Отци Наш со себе имал и бакарна секира, нож со сечило од кремен-камен и дршка од јасен, тоболец за стрели со камен врв и голем лак од тисовина кој можел да стрела на далечина до 180 метри. Највредниот имот на Отци била неговата секира од бакар која е уникатна по тоа што е единствената совршено сочувана праисториска секира во светот. Се претпоставува дека секирата била статусен симбол или амблем на воин или војсководецот, кој само елитата можелa да ја поседува. Експериментите со реконструираната секира покажаа дека секирата на Отци е способна и за сечење дрвја.
Примитивната бакарна секира, кремен нож и други орудија на Отци наш.
Отци наш бил облечен во кожи и крзно од мечка, имал водоотпорна наметка од трева, појас со орудија и брезова габа за палење оган како и крзнени обувки со ѓон од мечкина кожа „поставени” со трева и мов. На грб носел и ранец од лескови прачки поткрепен со дрвена рамка.
Ножот од кремен-камен бил направен од материјал од блиската Лескова гора кој се користел и разменувал долж трговските центри од Јадранско море па се до реката Висла на север. Исти такви сечила се најдени и во Немачка, во прататковината на Шлезијските Венди и Сорби – областа на т.н. „Kултура на Чакални Oгништа”, која е земена за основа на средно-европската култура. Посебно внимание привлече и брезовата кора што ја имал Отци со себе. Анализите покажаа дека ја користел како лек и антибиотик.
Остатоците од мелено примитивно жито (Triticum Monococcum) и овес најдени на неговата облека биле во форма на брашно за правење на леб и покажуваат дека земјоделството веќе било пракса во 4-от милениум п.н.е. Испитувањата на експертите од Инсбрук го лоцираа живеалиштето на Отци во подножјето на Алпите кадешто има траги од урбани населби и било населено место уште од најраното бронзено доба па се до денешен ден. Ваквата хронологија на овие предели сe вклопува перфектно во претходните истражувања на правците на Индо-Европското ширење, и ги потврдува Балканот и потесното подрачје на Македонија како прататковина на овие први Индо-Европејци кои ја освојувале Европа по последната Ледена епоха. Но, по начинот на кој умре Отци, очигледно е дека Вишнагора во 4-от милениум п.н.е. сеуште не била толку топло и гостопримливо место за живеење.
Многубројните тетоважи што ги имал Отци наш (57) се знак на шамански исцелувачки обреди. Симболите од овие негови тетоважи се истите слогови симболи на богови од писмата од Говрлево, Винча и Каменот од Розета. Тие додатно го потврдија потеклото на овие праисториски луѓе и „ледениот човек” – Отци наш бил од Балканот.
