Ристо Поповски и Ангелина Маркус
Македонија е со стотици години Бојно Поле за пресметки и како играчка на големите сили.
Македонија како света земја, каде престојуваше Апостолот Павле на кој во сон му излегол Македонец и го замолил: „Оди во Македонија и помогни им“.
Во септември 1829 г. на Русија и успеа на мирен начин од Адрианопел од Османлиите да добие принципиелна согласност за автономна Грција, но тоа потраа до февруари 1830 година, додека Лондонската Конференција после едногодишно колебање дојде до овој нов заклучок. Сега трите големи сили политички го прифаќаа полниот суверенитет на Грција. Лондонската Конференција која има право да одлучува за новите одредби на Ориентот, на почетокот не се залагаше за да створи способна Грчка Држава, туку само да ја има контролата над своите членови.
Во 1831 г. големите грчки заштитници и` дозволија на Грција да си ги откупи Акарнаниен и Anatolia. За тоа во 1832 година и одобрија еден кредит од 60 милиони франци и така го зајакнаа нејзиниот афторитет. Под британски притисок на Лондонската мировна Конференција во февруари 1832 година се согласија големите заштитници: Англија, Франција и Русија да биде Принцот Otto I , вториот Син од Кралот Ludwigs од Баерн, владател на нова Грција. Се роди една нова држава – и со неа проблеми, поради кои и ќе пропадне. Принцот Otto I, Toj Stranec, сакаше да биде Грк во нова Грција. Тој не отиде сам во Грција. Скоро 10 илјади Баерци се поставија во негова служба и во служба на новосоздадената држава. Службеници, офицери, војници, учители, доктори, архитекти и научници. (За ова можеш да прочиташ во Книгата „Bayern in Griecheland“). Додека Баерскиот Принц и неговите Службеници се трудеа да ја изградат новата Грчка Држава, тие не сретнаа никакви траги од Елените или некакви важни остатоци од град-државичките.
Македонецот Александар, син на Филип, кој со битката од 2-ри август 338 година п.н.е. ги пороби грчките grad-dr`avi~ki и со тоа vovede една Македонска Епоха која trae{e повеќе од 2000 години.
Во тогашно време (1790-1861) во книгата „Geschichte der Halbinsel Morea“, писателот Jakob Philip Fallmerayer, изнесува од настаните на местото.
Цитат: „Македонско и Османлиско население не` сретнува насекаде, ама старите класични narodi ги нема никаде, tie tuka ne postojat. Овде е создаден еден сосема поинаков Свет. И не верувам дека некој во следниве именувани записи ќе биде кадар и ќе ги препознае Pausanias и Strabo стариот Аркадиски Свет. Во жилите на денешните Грци нема ниту една капка староеленска крв. Еден дел од денешните жители во Атика се од провинцијата, а од друга страна се населеници од рушевините на древните населени Rистијански Шиптари. Шиптари – двојазично побожни Барбари од Анатолската Црква, еден сточарско-земјоделски народ, своеглав, тврдоглав и без литература, без книга и неписмен. Од нив се останати само малку и живеат во Хидра, Порос и Спеса, острови што припаѓаат на Мореа. Но, во овие течe чиста шiptarska крв без никаков додаток, овде е штабот на шиптарите и овде е централната точка на нивната интелигенција, сила и богатство, овие странци доселени на Eленска Земја“.
Писателот Zevgos кажува за помешување на различни Народи во рамките на комплицирани процеси: Социал-економски напредок и Национално-религиозни класни борби. Во пребројувањто на различни Народи Zevgos покрај Шиптариte (Arvanites) и Vlasite (Valahen) ги спомна и Македонците. Нема воопшто сомневање дека во жилите на денешните грчки жители тече samo туѓа крв.
Повеќето жители беа Македонци, исламизирани Македонци (потурчени) и Vlasite поголем дел неписмени. Во тогашно време се школуваа само свештениците и богатите луге. Затоа беа потребни многу учители за да можат novite Грци да го научат новиот јазик и Алфабета. Денешните Грци немаат ништо заедничко со тогашниот народ од Антикаta.
Каков ли беше тој јазик? Овој јазик беше во тоа време измислен од Аристотел за новото Македонско Царство, кое беше распространето од Пела до Мемфис, од Александрија до пристаништата на Кaсписко Море, од Самарканд до Делта. Ова беше еден вид Македонски Службен Јазик воведен за секојдневно користење. Така наречениот јазик КОИНЕ е заеднички јазик од македонско време, кој е настанат уште од времето на освојувачките војни на големиот Александар и составен од Македонски говорни елементи. Уште од пред четвртиот век п.н.е., па и понатака овај јазик се усовршуваше. Коинскиот јазик се користеше како Службен Јазик се` до Османлиското Царство. Овој македонски јазик потоа беше потиснат од арапскиот јазик. Многу записи и книги од тогашно време ни се останати и зачувани.
Некој нови историчари беа во потрага да најдат еден народ кој ќе го зборува овој јазик и затоа на островот Мореа големите сили ја формираа Грција.
Во Антикаta името Грција не е никаде спомнато, така речено, не постои. На пример, граѓаните од Римското Царство се означуваат со терминот „Romeи“. Со текот на времето овој термин стана синоним за зборот „Grk“, така што зборот „Romei“ беше заменетв со зборот „Grk“.
Продолжува наредна среда
