Ристо Поповски и Ангелина Маркус
По долгогодишните подготовки на ДАГ за решавачката борба со монархофашистичките владини војски на Вич, на 10 август 1949 година непријателот почна силна офанзива на централниот фронт во месноста Полјанка и котата 1865. Офанзивата почна со напад на единиците на ЛОК при што беа употребени и други поголеми сили (авијација, топови, тенкови). По еднодневна борба монархофашистичките единици успејаa да ги разбијат единиците на ДАГ и да ги завземат месностите Полјанка и Рато и со тоа создадоа услови за завземање на Лисец и Превол и котата 1120 во планината Врба.
На 11 и 12 август силите на ДАГ под силен притисок на непријателските сили ја напуштија планината Лисец, а истовремено непријателoт продолжи да врши притисок на позициите на ДАГ на планината Малимади. Веќе следниот ден монархофашистите напредуваа кон селата Трново и Оштима. Исто така тие извршија јуриш кон селата Бесвина и месноста Превалец и по тешки борби успејаа да ги заземат.
На 12 август раководството на ЦК на КПГ, членовите на привремената демократска влада и членовитена Главниот штаб на ДАГ неочекивано ја напуштија македонската територија и преку месноста Африка кај Преспа преминаа во Албанија. Меѓу нив беа Никос Захаријадис, Јонидис, Парцелидис, Кокалис, Паскал Митревски и голем број на цивилното македонско население.
На 12 август борбите продолжија на котата 1120 на планината Врба, а нападот започна од селото Брезница, со што истиот ден беше заземено селото Желево. Тој и следниот ден единиците на ДАГ во паника ги напуштија позициите што ги држеа на котата 1807, 1919, 1932 и Бела Вода и безглаво се повлекоа кон Африка, преминувајќи на 13 август 1949 година на албанска територија. Тука пристигнаа и 11 дивизија на ДАГ во чиј состав се наоѓаше 18 и 102 бригада. Во Албанија се најдоа единиците на 105 и 103 бригада на ДАГ, еден Баталјон на 14 бригада, офицерската школа на ДАГ, единицата за обезбедување на главниот штаб на ДАГ и голем дел на македонското цивилно население.
Поради повреда на честа и навреда – за Внимание и Достоинство!
Во една слободна Европа, особено овде во Сојузна Германија, така често и со задоволство се употребува зборот демократија: мораат поедини држави да ја имаат слободата, нивната земја така да ја именуваат како што тие сакаат и покрај тоа да не мораат да потклекнуваат под влијание на туѓа диктатура.
