Ангелина Маркус
– Се колнам во Аполон, Асклепио, Хигиеја, Панапкеја, на сите богови и божици, повикувајќи ги за сведоци дека ветувам овој завет според совеста потполно (целосно) да го истакнам.
…
– Дека својот учител ќе го почитувам како родител, ќе се грижам за него ако му затреба, неговите потомци ќе ги сметам за родени браќа и ако сакаат ќе ги научам на оваа уметност без обврски и наплата.
…
– Дека прописите и предавањата како и целата наука ќе ја предавам само на своите синови, синовите на моите учители и само на оние ученици што со заклетвата се сврзани за лекарските закони и никому повеќе.
…
– Дека на болните, колку што знам и можам, најсовесно ќе им одредувам живеење за нивно најголемо добро и дека ќе ги чувам од било каква штета и зло.
…
– Никогаш никому нема да му дадам отров дури ако за тоа ме молат, ниту таква одлука ќе помагам, исто така нема на ниедна жена да и’ помагам во плодоубивање.
…
– Во скромност и чистота ќе живеам и ќе ја чувам својата уметност. Нема да вадам камен од бешика, тоа ќе го препуштам на луѓе од таа стручност.
…
Во која било куќа да влезам нека биде тоа за добро на болните далеку од самоволна неправда и како од секој друг порок така и од ниски желби према жените, луѓето, слободните и робовите.
…
– Било што да видам или слушнам во вршење на својата професија или надвор од лекарската пракса, за животот на луѓето, што не смее јавно да се изнесува, за тоа ќе молчам сметајќи ги за тајни.
…
– Ако совесно се држам до овој завет и не го прекршувам нека ми се даде да уживам во мојот живот и уметност, ценет од луѓето засекогаш; прекршокот и кривоклетството нека биде судено спротивно од тоа.
Со оваа варијанта на Хипократовата заклетва уште во првиот став се потврдува значењето на боговите што се обожувани во Македонија и што имаат директна врска со лекувањето на луѓето и што ги подучуваат во лекарскиот занает.
Зборот уметност треба да се сфати како умеење, знаење. Во заклетвата се нагласува тајноста, школувањето и фамилијарната медицина и практика. Поврзаноста со филозофијата се гледа во преземањето на моралните принципи од Сократовите вештини и другите школи блиски до медицината. Боговите од Олимп во Македонија имале светилишта насекаде. Аполон, Ахил, Дионис, Музите, Орфеј, Хипократ се движеле околу Делфи, во Теба, тоа е во Фокида, што спаѓа во Тесалија и Парнас, сите заедно, како области на Македонија. Сите богови, херои, учени луѓе имаат иста татковина, древната македонска држава.
Сепак, Асклепио со змијата и Хипократ со заклетвата, најдобро си ја завршиле медицинската работа во Македонија.
Исто така и близнакон Аполон бел, сончев, прочистуван во Аполоновите светилишта и градови меѓу првите е што најмногу им помагал на луѓето. Кога чувал стада се близнеле, кога се дружел со луѓето се просветлувале. Моќен,
силен, убаво граден, прототип бил и на Хипократ во проучување на анатомијата и на уметничката инспирација за најубавите бисти на луѓето. Лисип, царскиот уметник на Александар го вајал убав како бог, како да е самиот Аполон.
Аполон
Местото на Аполон во уметноста, во медицината, во светилиштата и во животот на луѓето имал иста важност како Аристотел и Хипократ. Заклетвата е трајно вткаена во македонското живеење.
