Коментари

Грчкиот шовинизам треба да се збогува од патот по кој оди!

tihomir-karanfilov-2

tihomir-karanfilov-2
Тихомир Каранфилов

Се смета дека македонскиот проблем кој е создаден од Европа може да се реши само во рамките на интегрирана Европа во 21 век. Меѓутоа, вештачки конструираните национални истории кај соседите, особено по поделбата на Македонија во 1913 година, толку го развија шовинизмот што денес претставува кочница на евроинтеграциите на Македонија и реален проблем за целосна интеграција на овој дел од Балканскиот Полуостров во Европа.

Инаку шовинизам кој се дефинира како екстремен национализам, се одликува со претеран патриотизам и агресивно верување во националната супериорност и слава. Тој вклучува крајно и слепо поддржување на сопствената група, екстремна и неразумна пристрасност, која е изразена со злоба и омраза кон спротивставената страна. Самиот термин доаѓа од името на војникот Никола Шовен, кој бил познат по својата фантастична лојалност кон Наполеон Бонапарта. По сатиричната пиеса “La Cocarde Tricolore“, поставена во 1831 год., името на Шовен станува синоним за екстремен национализам или претеран патриотизам.    

Денес грчкиот шовинизам толку е ирзаен така да на Македонецот му го негираат правото на името, јазикот и идентитетот и ја попречуваат евроинтеграцијата на Македонија. Неодамна грчката неофашистичка партија Златна Зора повтори дека името Македонија е грчко и никој нема право да го користи со исклучок на Грција. Пратеникот во Европскиот парламент на Златна зора, Јоргос Епитидиос уште побарал „Скопје да престане да се нарекува Македонија“. Со класичен шовинистички пристап Епитидиос уште ќе додаде: „Изговорот дека Грција ја спречува интеграцијата на Скопје во меѓународните организации е лицемерен, а она што треба да го почитува соседната држава е историјата на нашата земја“.  

Но, шовинизмот не е ексклузивен само за Грците и не дека не постои и кај другите соседи. Во изминатиот период коалицијата на европратениците од Грција и Бугарија со антимакедонски амандмани се обидуваа по којзнае кој пат да го спречат отварањето на пристапните преговори меѓу ЕУ и Македонија. Иако овие амандмани не поминаа, а Комитетот за надворешни работи на ЕП (АФЕТ) ја усвои Резолуцијата на известувачот Иво Вајгал за Македонија во која по деветти пат, европскиот законодавен дом бара итно отворање на пристапните преговори за членство на земјата во Европската унија, интересна е спрегата на Атина и Софија, особено ако се знае дека ниту Бугарите не ја почитуваат историјата на Грција. Иако тоа Грција добро го знае, таа никогаш не се обидела да го попречи влегувањето на Бугарија во ЕУ и НАТО.

Бугарскиот екстремен национализам во минатото не му е ни малку наклонет на Атина. Еве што говореле самите Бугари за оваа појава во својата земја. Бугарскиот просветен деец и политичар Д-р Кирил Драмалиев (9. II. 1882 – 20. XII. 1961), член на БРП (к) и ОФ, во 1946 година ќе ја објави брошурата „Теорија и практика на бугарскиот шовинизам“, а дел под наслов „Каде вирее шовинизмот“, потоа ќе биде објавена во весникот „Работничко дело“ (1. VI. 1946 год.). Во него Драмалиев критички осврнувајќи се на бугарскиот шовинизам со иронија вели:

„Познатиот великобугарин Стилијан Чилингиров напиша неодамна две шовинистички статии (бр. 142, 149 на весникот „Знаме“) кои не би смеело да бидат одминати со молчење… И во двете статии нема ниту збор за бугарската завојувачка политика, на пример, за зборовите на министер-претседателот д-р Радославов, кажани на 1 јануари 1916 година, кога нашите војски беа дојдени речиси до Јадранско Море: „Каде што стапнала бугарска нога, бугарско ќе биде“. Ниту збор за бугарскиот шовинизам и фашизам… Чувај боже: такво нешто во Бугарија немало.

…Во 1938 г. Стилијан Чилингиров напиша книга со громогласен наслов: „Што им дал Бугаринот на другите народи“? За таа своја книга, Стилијан Чилингиров беше прогласен од великобугарските шовинисти за „нов Паисиј“…  Се разбира, трудот на Стилијан Ч. е напишан „научно“… Авторот докажува – „објективно“… колку големи луѓе сметани за туѓинци, имаат во своите жили бугарска крв и др. Орфеј (легендарна личност што живеела пред илјади години во Родопите, кога на Балканскиот Полуостров немало ни помен од Бугарија) е „Бугарин“. Во жилите на Наполеон Бонапарта течела струја на бугарска крв. „Речиси половината од романските видни луѓе носат во своите жили бугарска крв“ и др. Авторот ја собира секоја несигурна претпоставка или сомневање искажани од странски научници за бугарското потекло на некоја историска личност, за да ги надуе и да ја „докаже“ величината на бугарскиот народ. Тоа е, всушност, манифестација на великодржавен шовинизам, кој Стилијан Ч. со задоволство им го припишува на другите, а категорично го одрекува за себеси и за бугарските шовинисти…

…Во 1938 г. излегува книгата на гимназискиот учител по ,.историја“ д-р Н. Шејтанов: „Великобугарски светоглед“. Еве што има во таа книга… (стр. 8, 9, 10): „Земјата на бугарскиот народ е многу поголема од територијата на нашата денешна држава. Таа земја ги вклучува сите краишта каде што се иселувале и живееле нашите дедовци од памтивек и каде што се одигрувала балканобугарска историја… Балканот го следи небесниот oд^ на сонцето. Тој доаѓа од Хималаите. Софија е создадена од географијата и историјата да владее над Балканот…“

Авторот најбесцеремонијално ги прогласува за бугарски херои Орфеј, Пријам, Хектор, Александар Велики, Константин Велики и др. Изгледа, г. С. Чилингиров, дека сето тоа е великобугарски шовинизам и уште каков – до налудничавост…“ – пишува Д-р Драмалиев во својата критика за бугарскиот шовинизам.

Брошурата „Македонија како бугарска земја“, издадена од „Военоиздателски комплекс“ (Софија, 1993 година), покажа дека и речиси по пет децении ништо не се изменило во погледот на Бугарија кон Македонија, која ја смета за своја крвава рана и за втора бугарска држава на Балканот. Меѓутоа, иако бугарскиот шовинизам не е цвеќе за мирисање и ги смета Орфеј, Пријам, Хектор, Александар Велики за Бугари, се поставува прашањето зошто тоа не му смета на Атина и заедно работи против интегрирањето на Македонија во ЕУ и НАТО?

Одговорот за заедничкото дејствување на Атина и Софија лежи во нивниот страв дека лажно креираните истории во минатото конечно паѓаат во вода и се` повеќе вистината за Македонија излегува на виделина. За ова најдобро говори изјавата на новиот грчки министер за надворешни работи Никос Коѕиас за грчката телефизија Алфа во која вели дека проблемот не е во името, туку во она што се крие зад името: иредентизмот, што значи и барање за прекројувањето на границите, (односно враќање на состојбата пред 1913 година). Според него, меѓународната заедница треба да изврши поголем притисок врз македонските власти „за да се издејствува промена на иредентистичките ставови кои се пречка за решавање на спорот“.

Очигледно е дека грчките ставови остануваат непроменети, а надворешната политика во однос на ова прашање ќе се води со обвинување на македонската страна за иредентизам, иако Македонија официјално одамна се има обврзано за непромена на границите и се има откажано од заштита на македонското малцинство на територијата на соседните држави. Ако тоа се знае, тогаш сето друго укажува на грчки аспирации кон територијата на Македонија и нејзината намера за уништување на македонската држава.

Изгледа дека Грција, а и другите како неа, во својата шовинистичка налудничавост, никако неможат да сфатат дека тој пат треба да се смета за окрвавен и дооден и дека е време конечно да се збогуваме со него, со таквиот начин на размислување! Македонскиот проблем е создаден во Европа и тој проблем во 21 век може да се реши само со интеграција на Македонија во ЕУ и НАТО. Инаку се` друго е војна и крв!

Најново од: Коментари

Што предвидела Баба Ванѓа за еконимски напредок на Македонија?

Баба Ванѓа (Ванѓелија Гуштерова), позната како „балканскиот Нострадамус“, е родена во Струмица во 1911 година, но поголемиот дел од својот живот го поминала во Петрич, каде што стекнала светска слава. Според едно раскажување што ѝ се припишува на Баба Ванѓа, Македонија ќе има финансиски тешкотии сè додека повторно не проработи рудникот „Алшар“ на планината Кожуф. […]

Непокорниот дух на Македонците – до кога ќе ги трпиме неправдите?

Македонија преживеала војни, поделби и туѓи владеења. Низ сите тие премрежија, Македонците го зачувале својот јазик и култура и изградиле своја држава. Секогаш кога ќе се спомене таа издржливост, се наметнува едно прашање. До кога од нас ќе се очекува да трпиме неправди и да правиме отстапки за прашања што го засегаат нашиот идентитет? Еден […]

Името Македонија од античките записи до уставните измени

Сребрена тетрадрахма од Амфипол со натпис „ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ“ („на Македонците“), 158–150 година пред нашата ера. Музеј на уметност во Кливленд.   Името Македонија е запишано уште во V век пред нашата ера. Од Херодот и библискиот повик до апостол Павле, преку старите карти и делото на Мисирков, до Уставот од 17 ноември 1991 година. Меѓу најстарите […]

Пресказание на Голем Александр (Александар Македонски)

Во Венеција во 1845 година јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“ (Александар Македонски), пренесувајќи старо претскажување што, според прологот на книгата, било пронајдено при ископување во Вавилон, во златна кутија, а потоа преведувано на повеќе јазици. Возбудливо видение што му се припишува на Александар Македонски. Текстот е подолг, но вреди да се […]

Уште колку ЕУ ќе нè тапка по рамо?

Европската идеја има смисла ако ги зближува народите и го почитува нивното достоинство. Македонија заслужува јасен и праведен пат до членство, по кој ќе оди со реформи и со зачуван македонски идентитет. За идеите во минатото се гинело, а за нив се гине и денес. Тие ги движат луѓето, ги обединуваат народите и го менуваат […]

Филипче, рејтингот на СДС не се крева со сирена за тревога

Дали Филипче навистина мисли дека патот до повисок рејтинг води преку повисок притисок кај граѓаните? Дека секоја вознемирена фамилија е потенцијален глас, секој исплашен пензионер — политичка добивка, а секој загрижен штедач — публика за следниот настап? СДС на чело со Филипче остава впечаток дека отвори дежурна служба за најавување пропаст. Телефонот постојано ѕвони, сирената […]

За овој настан Македонија нема да бара од Бугарија заедничко историско чествување

На 11 септември 1995 година, на аеродромот кај Штрклево, близу Русе, се собрале околу 3.000 илјади луѓе за да пречекаат вонземјани.  Според архивскиот весникарски напис, околу 3.000 луѓе пристигнале од Варна, Разград, Русе и околните села. Поводот бил најавата дека точно во 11 часот ќе слетаат посетители од наводната планета Криси за да и помогнат […]

Да се препознаеме по човечноста

„Ако чувствуваш болка, жив си. Ако чувствуваш туѓа болка, тогаш си човек.“ – рекол Лав Толстој Сфаќањето и практиката на хуманоста во светот денес се наоѓаат на важна крстосница. Глобално гледано, на хуманоста се гледа низ призмата на зголемена емпатија и поврзаност, но и низ сериозни предизвици наметнати од модерното секојдневие, технологијата и кризите. Технологијата […]

To top