Коментари

Македонија, мојот копнеж – Манојил Мане Јаковлески (54)

1 4

1 4

Мане Јаковлевски е познат по своето родољубие. Бројни се неговите дела кои ја потврдуваат неговата љубов кон татковината и преданост кон својот народ. Многу негови соработници, пријатели и познаци сведочат за активностите  на Мане во интерес на македонската кауза додека живее и работи во Берлин, како и по враќањето во татковината. Сепак можеби најдобро неговото животно дело ќе го опише Тодор Петров, негов пријател и соработник.

010Тодор Петров

Во монографијата „Македонија, мојот копнеж – Манојил Мане Јаковлески, од авторот Киро Кипровски, Тодор Петров – Претседател на Светскиот македонски конгрес за посветеноста на Мане за македонските работи, за „достојниот македонски патриот“ како што го нарекува и за живата легенда на поновата македонска историја,  ќе напише:

„Македонија на Македонците, кои не се само во Македонија, туку во целиот свет и низ Европа“, е обединувачки слоган што мобилизира многу Македонци надвор од границите на Републиката, децении наназад. Неизбежен лик, во целата таа историја и миграција, е името на Манојил Јаковлески, со неизбежно досие, затоа што го следеле службите.

Манојил Јаковлески, меѓу Македонците во Европа и во светот, е познат по својот патриотизам и родољубие. Македонските работи, активностите во македонските, патриотски организации во Европа и ширум светот, повеќе пати го внеле во конспирација, заради заштита на сопствениот живот од “ловците по глави“ на политички емигранти и дисиденти од поранешна СФР Југославија.

Манојил Јаковлески целиот свој живот го минува во Западен Берлин, каде се занимава со угостителство. Со неговиот брат, Гојко, го држат култниот ресторан “Ново Скопје“, кој остави историски белег и длабоки траги, во тој дел од престолнината на Европа.

Покрај брат му Гојко, Манојил се движи во кругот на патриотските, македонски организации во Германија и во Европа: Ослободителниот Комитет на Македонија (ОКМ), Движењето за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ).

Посветен на македонските работи, на Македонците и на Македонија, Манојил Јаковлески, заедно со брат му – Гојко Јаковлески, Драган Богдановски и со неколкумина истомисленици, во 1990 година ја формираат партијата Демократска партија за македонско национално единство, со предзнакот ВМРО, како ВМРО- ДПМНЕ.

И името на партијата е белег на неговата посветеност, да работи за Македонија, за Македонците и за македонските работи. Целиот свој живот го посвети на Македонија, убеден дека еден ден таа ќе биде самостојна и обединета држава, со сите свои окупирани делови.

Манојил Јаковлески живееше и сеуште живее со мисла и вера за Македонија, во нејзините етно-историски граници. Тоа не е срам ниту грев, тоа е идеја за која човек живее, во која верува со сета своја душа, со сето свое битие.

Во ресторанот “Ново Скопје“ во Берлин, на ѕидот ја имаше картата на Македонија во нејзините етно-историски граници и фотографија од апостолот на македонското револуционерно движење, Гоце Делчев.

Картата на Македонија во нејзините етно-историски граници, со куса историја за Македонија, како земја на Великиот Цар над Царевите – Александар Трети Македонски, исто така, беше отпечатена во ресторанот на менито за јадење. Да читаат и да се едуцираат сите, кои сакаа да вкусат од македонската кујна и убавите јадења од ресторанот со длабока традиција.

За својата отворена политичка борба за осамостојување на Македонија од тогашната СФР Југославија, е прогонуван и постојано следен од Македонските и германските служби и тајни полиции.

И покрај се’, Манојил посведочи за суверена и самостојна држава Македонија, макар на еден дел од нејзините етно-историски граници. Го доживеа епилогот од неговата и неуморната работа на неговите соборци, како и борбата меѓу Македонците во светот и во Европа, за суверена и самостојна држава Македонија!

Конзистентен во своите ставови за Македонија, Манојил Јаковлески от секогаш беше одмерен, праведен со своите, но непоколеблив против неправдите и душманите. Бараше достојно парче под сонцето за својата родина Македонија, како што тоа и пред него, многумина патриоти и борци го побарале, се бореле и загинале за слободата и државноста на Македонија.

Манојил Јаковлески денес искрено верува, дека Македонија повторно е суверена држава, а Македонците повторно се суверена нација. Македонија е одржлива демократија, Македонците се посветена нација и таа вистина и историја повеќе никој и никогаш не може да ги смени!

Манојил Јаковлески е еден од основачите на ВМРО-ДПМНЕ и активен во борбата за будење на свеста на Македонците во Европа и во светот. Тој е еден е од основачите на Македонската православна црковна општина „Свети Климент Охридски“ во Берлин, како и на фудбалскиот клуб „Илинден 903“.

Активно работи во формирањето на Македонската заедница за Јужна Германија, Македонската заедница за Средна Германија, Македонска заедница за Северна Германија и Македонска заедница за Берлин.

Организатор е на бројни демонстрации, за признавање на Република Македонија под уставното име од Европската Унија, во Берлин, во Бон, во Же-

нева, во Брисел…

Во Македонија, организатор е на Илинденскиот марш „Бигорски манастир –патот на црешовото топче“.

Манојил Јаковлески е активен член и на Светскиот македонски конгрес.

Во организација на македонскиот клуб „Македонија“ од Хајделберг, СР Германија, во 1992 година, Македонците во СР Германија започнуваат подготовки за семакедонско обединување во организацијата „Обединети Македонци за Европа“. Првото Собрание на организацијата е одржано на 6 и 7 февруари 1993 година, во Штупферих, СР Германија. На Собранието е донесена одлука, за обединување во единствениот Светски македонски конгрес, чиј претседател е Тодор Петров, под името Македонски конгрес за Европа.

Манојил Јаковлески учествува во работата на второто Собрание на македонскиот конгрес за Европа, одржано на 17 и 18 јуни 1995 година, во Сенденхорст, СР Германија; на третото Собрание на Македонскиот конгрес за Европа, одржано на 22 февруари 1997 година, во Синделфинген, СР Германија; на четвртото Собрание на македонскиот конгрес за Европа одржано на 25 април 1998 година, во Ремшаид, СР Германија; на петтото Собрание на македонскиот конгрес за Европа, одржано на 9 октомври 1999 година, во Оснабрук, СР Германија и на шестото Собрание на македонскиот конгрес за Европа, одржано на 17 март 2001 година, во Синделфинген, СР Германија.

На третото Генерално собрание на Светскиот македонски конгрес за Европа, одржано на 22 февруари 1997 година, во Синделфинген, СР Германија, Манојил Јаковлески е избран за нејзин потпретседател.

Во Македонија се враќа во 2003 година, но приврзан е за Германија, затоа што култното место „Ново Скопје“ остана белег за македонските работи во СР Германија и „амбасадор на Македонија“ пред Германците во Берлин. Манојил Јаковлески беше и остана достоен Македонец, кој се вложи во македонските работи и темелите на државноста на Македонија. За многаја лета!“

(продолжува)

Најново од: Коментари

Ламбе Арнаудов: Автономија за Пирин. Бугари во Устав. Решен проблем!

Престанете да купувате Бугари во Македонија. Човечката димензија не ја менувајте со пазарна. Тие што сте, колку сте и малу да сте, ние ве прифаќаме како апсолутни и рамноправни граѓани и со нашиот Устав ви ги гарантираме сите човечки права и граѓански слободи! Овие денови што минуваат, исполнети со исклучителна агресија на говор на омраза […]

Ѓорѓија не бил сериски убиец, туку обичен пијаница!

Не е првпат наши интерпретатори и музички групи, поради едни или други причини, да ги менуваат текстовите на нашите народни песни. Честопати некои од овие промени влијаат и врз самата содржина на текстот, правејќи ја апсурдна. Овде ќе наведеме два драстични примера. Првиот се однесува на убавата народна песна „Мајка на Марика думаше“, во чиј […]

Разумот има најголема вредност кога ќе се употреби навреме

Украинскиот претседател Володимир Зеленски деновиве изјавил дека „Украина е подготвена за вистински одлуки и чекори кон деескалација“ за да се приближи крајот на војната со Русија. Оваа изјава е повод за пошироко размислување за одговорноста на лидерите и за можностите за договор што се пропуштаат пред оружјето да го преземе зборот. Разумот има најголема вредност […]

Бугарија претера, Европа молчи

Бугарите претераа со Ива, Самоил, Бендиков, Спаска… Што е многу, многу е. Тотално претераа и нема граници глупоста на Бугарија, а воедно никаков укор или дисциплинска мерка од Европа, сега и последниве 100 и кусур години. Кучињата лаат, караванот си врви. Овие Бугарите ни мртвите не ги оставаат на мир, а за живите да не […]

На кој јазик зборуваме, на кој јазик се разбираме?

Јазикот е многу повеќе од средство за комуникација. Во него живеат историјата, душата и погледот на светот на еден народ. Но што се случува кога сопствените зборови сè почесто ги заменуваме со туѓи, дури и кога имаме соодветни македонски изрази? Мајчиниот јазик ги обликува нашите најрани мисли, нè поврзува со предците и го зацврстува нашиот […]

Дедо Божин од Аматово грците го преименувале во Христо, но македонскиот корен не му го искорнале

Пишува Драги Трајков Со менувањето на македонските имиња, презимиња и топоними и со наметнувањето на грчкиот јазик како единствен во училиштата, грчките власти се обидувале да го избришат македонскиот идентитет, но дедо Божин го зачувал својот корен. Македонците се како пирејот: колку и да ги газиш и корнеш, коренот останува жив и повторно никнува, таков […]

1881 година: Големите сили предупредиле против бугарски упади во Македонија

Документот од 1881 година сведочи дека Македонија била именувана во меѓународната дипломатија многу пред Тито да стане претседател на СФРЈ. Таен трицарски сојузен договор помеѓу Германија, Австро-Унгарија и Русија: трите сили ќе ги одвраќаат Бугарите од секое упаѓање во соседните подрачја, особено во Македонија Дополнителен протокол кон Трицарскиот сојуз: Големите сили предупредиле против бугарски упади […]

Гоце почива во слободна Македонија – го чуваме ли заветот за кој го даде животот?

Пред 80 години, на 10 октомври 1946 година, посмртните останки на Гоце Делчев биле положени во дворот на црквата „Свети Спас“ во Скопје, со највисоки државни и воени почести. Но дали денес, покрај неговото почивалиште, го чуваме и значењето на неговата жртва? Што чувствувале луѓето што на 10 октомври 1946 година го пречекале Гоце во […]

To top