Мане Јаковлески
Роден на 2 август 1915 година во Гевгелија — загинал на 6 октомври 1943 година кај селото Кленоец, Кичевско.
Јосиф Јосифовски — Свештарот е македонски револуционер, учесник во Народноослободителната борба и народен херој. Неговиот живот завршил на само 28 години, во борбите за одбрана на слободната територија во Западна Македонија.
Роден во сиромашно семејство во Гевгелија, Јосифовски преку образованието го градел својот животен пат. Како стипендист се школувал во Крагуевац, а потоа студирал право во Белград. Во студентските години се вклучил во демонстрации, протести и политички акции, поради што бил и апсен. Во 1938 година станал член на Комунистичката партија на Југославија.
Од млад правник до организатор на отпорот
По завршувањето на студиите, во 1940 година заминал во Струмица, каде што работел како адвокатски приправник. Окупацијата го насочила неговиот живот кон организирањето на отпорот. Во септември 1941 година бил испратен во Ресенската околија како инструктор на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија.
Во Народноослободителната борба извршувал одговорни политички должности. При формирањето на баталјонот „Мирче Ацев“, на 18 август 1943 година, бил назначен за негов политички комесар, а потоа и за политички комесар на Втората оперативна зона. Неговата работа опфаќала и политички обраќања пред населението, со кои се зајакнувала поддршката за ослободителното движење.
Последната борба кај Кленоец
На 6 октомври 1943 година Свештарот загинал кај селото Кленоец, Кичевско, во борба против германските и балистичките сили, бранејќи ја слободната територија во Западна Македонија.
За народен херој бил прогласен на 11 октомври 1951 година.
Неговата биографија сведочи за една прекината младост и за генерацијата што ја презела тешката обврска да се спротивстави на окупацијата. Зад името Свештарот стои човек кој можел да го продолжи својот пат како правник, но во воените години се посветил на отпорот и на борбата за ослободување.
Споменот за Јосиф Јосифовски останува поврзан со Гевгелија, со неговата дејност во Преспа и со последната борба во Кичевско. Неговото место во македонската историја се чува преку познавањето на неговиот живот и почитта кон жртвата што ја дал.
6 октомври 1944 година — Сеќавање на жртвите во Прждево и Бесвица
Една година по загинувањето на Свештарот, истиот датум бил одбележан со трагедија во Тиквешијата. На 6 октомври 1944 година германските окупаторски сили извршиле убиства и палежи во Прждево и Бесвица, како одмазда по партизанска диверзија врз германски воен воз. Биле стрелани цивили и запалени куќи и амбари.
Овие злосторства остануваат болен дел од сеќавањето на населението во Тиквешијата. Почитта кон жртвите бара нивното страдање да се памети и да се пренесува на идните поколенија.
6 октомври 1944 година — Формирање на Осумнаесеттата македонска бригада
На истиот ден, во селото Кучевиште, Скопско, била формирана Осумнаесеттата македонска народноослободителна бригада. Нејзиното создавање било дел од проширувањето на организираните воени сили во завршниот период на борбата за ослободување на Македонија.
Шести октомври ги поврзува овие различни историски настани: загинувањето на еден народен херој, страдањето на цивилното население и организирањето на ослободителните единици. Секој од нив заслужува свое место во македонската историска меморија.
