Британскиот професор по балканска историја Марко Атила Хоаре го поддржа ставот на премиерот Енди Барнам да не ѝ бидат вратени Елгиновите мермери на Грција. Меѓу причините за таквиот став тој го наведе и долгогодишното грчко малтретирање на Македонија.
Во објава на социјалната мрежа Икс, Хоаре остро се осврна на грчката политика кон Македонија, но и на односот на Атина кон сопствените национални малцинства.
„Браво, премиере. Грција ја поддржуваше агресијата и геноцидот на Милошевиќ во текот на 1990-тите и со децении немилосрдно ја малтретираше Македонија за да го промени своето име. Ги крши санкциите кон Русија и нема да ја признае независноста на Косово. Ги крши правата на своите турско и македонско малцинство, одбивајќи да го признае нивното етничко постоење и спротивставувајќи се на пресудите на Европскиот суд за човекови права што се однесуваат на нив. Апсолутно не треба да ѝ се вратат Елгиновите мермери додека не се поправи“, порача Хоаре.
Британскиот професор во поврзана објава го критикуваше и односот на западните држави кон грчката блокада на Македонија, оценувајќи дека толерирањето на таквото однесување создало опасен пример и за другите земји-членки на НАТО и на Европската Унија.
„Со тоа што ѝ дозволи на Грција да ја држи Македонија надвор од НАТО и ЕУ со децении поради спорот за името, Западот испрати јасна порака: ‘Земјите-членки можат да ги злоупотребат нашите процеси на пристапување за да ги спроведат своите ситни, глупави и злобни националистички вендети’“, напиша Хоаре.
Според него, токму ваквата политика на попуштање ѝ отворила простор и на Бугарија да го продолжи притисокот врз Македонија.
„Слушајќи ја оваа порака, Бугарија го презеде малтретирањето на Македонија, додека Турција и Унгарија ги попречија Шведска и Финска да се приклучат кон НАТО. Смирувањето на ‘сојузничките’ насилници нè чинеше“, заклучи професорот.
Неговите пораки повторно го отвораат прашањето за двојните аршини на западните институции, кои со децении ги толерираа грчките блокади и притисоци врз Македонија, како и непризнавањето на македонското малцинство во Грција. Истовремено, од Македонија постојано се бараа нови отстапки и жртви во име на европската и евроатлантската интеграција.
