Понекогаш вистината доаѓа од страна. Понекогаш треба некој надвор од Македонија да го каже она што македонските граѓани го чувствуваат со години.
На меѓународниот ГЛОБСЕК Форум во Прага, претседателката на српското Собрание Ана Брнабиќ јавно изјави дека односот на Европската Унија кон Македонија е крајно нефер и дека таквиот пристап сериозно го поткопува кредибилитетот на самата Унија.
Тешко е да не се согласи човек со оваа оценка.
Со децении Македонија е претставувана како пример за конструктивност, компромис и подготвеност за решавање на споровите. Од македонскиот народ се бараше трпение. Од македонската држава се бараа отстапки. Од македонските институции се бараа реформи.
Секогаш постоеше некое ново „уште само ова“.
Прво беше спорот со Грција. Потоа следуваше промената на државното име. На граѓаните им беше ветувано дека токму тоа е последната пречка на патот кон Европската Унија.
Но ветувањата останаа само ветувања.
Наместо отворање на европските врати, следуваа нови блокади, нови условувања и нови барања. Наместо признание за направените компромиси, Македонија доби дополнителни политички притисоци поврзани со историјата, јазикот, културата и националниот идентитет.
Токму тука лежи суштината на проблемот.
Ниту една европска држава кандидат во поновата историја не била ставена во ситуација постојано да докажува кој е, каков јазик зборува и како се чувствува нејзиниот народ.
Европската Унија е создадена врз принципите на еднаквост, почитување на различностите и достоинство на народите. Кога тие принципи не важат еднакво за сите, тогаш природно се поставува прашањето колку навистина е доследна европската политика.
Затоа изјавата на Брнабиќ има поголема тежина од обична дипломатска порака. Таа претставува јавно признание дека Македонија не е проблемот во европскиот процес. Проблемот е во двојните стандарди кои со години се применуваат кон нашата држава.
Македонскиот народ не бара привилегии. Не бара посебен третман. Бара само она што им се ветуваше со години – фер однос, почитување на преземените обврски и еднакви правила за сите.
Ако Европа навистина сака стабилен и безбеден Балкан, тогаш мора да покаже дека дадениот збор има вредност. Во спротивно, секоја нова порака за европска перспектива ќе звучи сè помалку убедливо, а сè повеќе како политичка фраза.
Затоа зборовите на Ана Брнабиќ не треба да се гледаат како поддршка само за Македонија. Тие се предупредување до Европската Унија дека довербата се гради тешко, а се губи многу лесно.
Македонија премногу долго чека. Прашањето повеќе не е дали Македонија ги исполнила своите обврски. Прашањето е дали Европската Унија ќе ги исполни своите.
