Секој нов јавен настап на Венко Филипче сѐ повеќе ја потврдува перцепцијата дека тој не настапува како политичар кој ги брани македонските позиции, туку како човек кој упорно ги застапува ставовите што најмногу им одговараат на официјална Софија и на бугарските политички интереси.
Во време кога на Македонија ѝ е потребно национално единство и јасна државна стратегија во односите со Бугарија, Филипче повторно избира да ја критикува сопствената држава наместо да ги поддржи позициите што ги штитат македонскиот идентитет, јазик и историско наследство.
Особено загрижува фактот што лидерот на СДС ретко или воопшто не упатува критики кон бугарските политичари и институции кога тие испраќаат навредливи пораки кон Македонија или поставуваат нови условувања на европскиот пат на државата. Наместо тоа, неговите настапи најчесто се насочени кон напад врз македонските позиции и кон создавање впечаток дека вината за застојот секогаш треба да се бара дома.
Таквиот пристап не придонесува за заштита на националните интереси, туку испраќа порака на слабост и поделеност. Токму тоа е она што со години го користат оние кои сметаат дека Македонија треба постојано да прави нови отстапки без да добие никакви гаранции и без да види конкретен напредок во евроинтегративниот процес.
Македонските граѓани веќе еднаш ги почувствуваа последиците од политиката на попуштање и еднострани отстапки. Наместо ветените придобивки, државата се соочи со нови барања, нови условувања и нови блокади.
Затоа денес е потребна политика на достоинство, реципроцитет и заштита на националните интереси. Македонија не смее да дозволи нејзините позиции да бидат поткопувани од домашни политичари кои, свесно или несвесно, ја промовираат агендата што целосно им одговара на центрите на моќ надвор од државата.
Граѓаните очекуваат одговорност, државничко однесување и единство кога станува збор за националните прашања. Сѐ друго претставува политика која не работи во интерес на Македонија и на македонскиот народ.
