Ниту поделбите, ниту негирањата, ниту туѓите уцени успеаја да ја избришат Македонија. Македонецот опстанал и кога бил оставен сам, затоа што македонското име не е политичка формула, туку вековна вистина. Македонија Вечна!
Преземено од ФБ-профилот на Розита Македонска Христовска, 28 јуни 2026 година
Не знам што ми требаше, но се зачитав по порталите и заглавив во коментари од Бугари кои со толку злоба и непристојни зборови пишуваат за нас Македонците, што успеаја да ме испровоцираат и јас да им одговорам на некои од нив. Потоа, очекувано, ме „нападнаа“ како оси.
За да не остане нешто недоречено, решив ова да го напишам и јавно, на мојот „ѕид“.
Ако некој смета дека во нешто не сум во право, слободно нека ме демантира или нека додаде свое мислење.
Овој текст е упатен до оние злонамерни поединци од Бугарија кои не пропуштаат прилика да го навредат македонскиот народ, македонскиот идентитет, македонскиот јазик и македонската историја. Можеби токму таквиот однос најдобро покажува колку на дело се почитува таканареченото „добрососедство“.
За нас Македонците никогаш не било лесно. Ниту со Европската Унија, ниту без неа. Но едно е сигурно — ние сме народ кој научил да опстојува и во најтешките времиња. Поминале војни, сиромаштија, поделби, негирања и притисоци, но Македонија не исчезнала. Македонецот не исчезнал. Македонската мисла не исчезнала.
Затоа, секој што мисли дека со навреди, потценување или политички притисоци може да ја избрише македонската посебност, се лаже. Историјата многупати покажала дека Македонија можела да биде делена, оспорувана и притискана, но не можела да биде уништена.
Бугарија треба да се соочи и со својата историја. Во Втората светска војна Бугарија беше сојузник на Хитлерова Германија, а не Македонија. Тоа е факт кој не може да се покрие со современи политички флоскули. Затоа, пред некој да држи лекции за европски вредности, мора прво чесно да погледне во сопственото историско огледало.
Денес некои се претставуваат како големи Европејци, но европски вредности не се градат со омраза, негирање и навреди. Европски вредности значат почитување на народите, нивниот јазик, култура, достоинство и право на самоопределување. Ако тие вредности важат за сите, тогаш мора да важат и за Македонците.
Македонија е големо име. Преголемо за оние што со векови се обидуваат да го присвојат, да го избришат или да го сведат на туѓа фуснота. Тоа име не е само географија, туку историја, паметење, болка, гордост и идентитет.
Македонската приказна очигледно им пречи на многумина. Им пречи затоа што сведочи за народ кој, и покрај сите удари, не се откажал од себе. Им пречи затоа што Македонците постојат, зборуваат македонски, се чувствуваат Македонци и ја сакаат Македонија.
Истите големи сили кои во 1913 година, со Букурешкиот договор, ја поделија Македонија и ги распарчија нејзините делови меѓу соседите, никогаш немале вистинска грижа за македонскиот народ. Тие секогаш гледале интереси, карти, влијанија и договори. Денес историјата само се повторува во нова форма.
Затоа пораката е јасна: оставете го македонскиот народ на мир. Оставете ја Македонија да живее, да се развива и да го чува своето име, својот јазик и својот идентитет.
Никој нема право да ни кажува кои сме, што сме, како треба да се нарекуваме и каква историја смееме да имаме. Тоа право не го добиваме од туѓи престолнини, ниту од меѓународни договори, ниту од политички уцени. Тоа право го носиме во себе како народ.
А оние што се декларираат како христијани, особено како православни, треба да се потсетат дека христијанството не е омраза, негирање и понижување на другиот. Христијанството е љубов, вистина, смирение и почит. Без тоа, верата останува само празна форма.
Македонците немаат потреба никому да се правдаат што постојат. Ние сме биле, сме и ќе останеме Македонци.
Македонија ќе опстане.