1903 – Борба на македонските востаници на планината Плавица
На 11 септември 1903 година, во времето на Илинденското востание, на планината Плавица во Кратовско се водела жестока еднодневна борба меѓу здружените чети на македонските војводи Славчо Ковачев и Атанас Бабата и бројната османлиска војска.
Македонските револуционери, иако послабо вооружени и многубројно надминати, храбро ги бранеле своите позиции. Во борбата загинале тројца востаници, а еден бил ранет.
Оваа битка е дел од големата илинденска епопеја и сведоштво за решителноста на македонските револуционери да ја продолжат борбата за слобода и по падот на Крушевската Република.
1943 – Ослободено Кичево, првиот слободен град во Македонија
На 11 септември 1943 година, по капитулацијата на фашистичка Италија, македонските партизански единици го ослободиле Кичево.
Во акциите што му претходеле на ослободувањето, баталјонот „Мирче Ацев“ ги прекинал комуникациите на патот Кичево–Охрид, урнал три моста и исекол околу 130 телефонски и телеграфски столбови. Била нападната и жандармериската станица во селото Сливово, Охридско.
Кичево станало првиот ослободен град во Македонија во текот на Народноослободителната борба. Во градот била воспоставена македонска народна власт, биле одржувани собири и бил организиран слободен политички и културен живот.
Градот во следните месеци неколкупати бил повторно окупиран и ослободуван, но 11 септември останал запишан како ден кога над Кичево се развеало знамето на слободата.
1944 – Ослободени Ресен и Преспанскиот крај
На 11 септември 1944 година бил ослободен Ресен, а Преспанскиот крај конечно бил ослободен од фашистичката окупација.
Народот од Преспа дал значаен придонес во Народноослободителната и антифашистичката борба. Во македонските партизански единици учествувале околу 1.900 борци од овој крај, а 128 од нив ги положиле своите животи за слободата на Македонија.
Меѓу најпознатите учесници во борбата од Преспанскиот крај биле народниот херој и поет Мите Богоевски, Наум Веслиевски-Овчарот, Мите Трповски-Војводата и Цветко Узуновски.
1944 – Ден на ослободувањето на Струмица
На 11 септември 1944 година Струмичкиот партизански одред влегол во Струмица и ја ослободил од дотогашната окупаторска власт.
Ослободувањето било извојувано во сложени воени околности, во период кога германските сили се повлекувале од јужните делови на Балканот. Само една седмица подоцна, на 18 септември, германските единици повторно навлегле во градот, но не успеале трајно да ја уништат воспоставената народна власт.
Затоа 11 септември останува еден од најзначајните датуми во поновата историја на Струмица – ден на храброста, жртвата и стремежот кон слободна Македонија.
1972 – Почнале Литературните средби „Курирче“ во Кичево
На 11 септември 1972 година во Кичево биле одржани првите Литературни средби „Курирче“.
Манифестацијата во почетокот била позната како „Копачки видувања“, а подоцна прераснала во значајна средба на македонските писатели, младите литературни творци и ликовните уметници.
Преку оваа манифестација се поттикнувале творештвото, љубовта кон македонскиот јазик и запознавањето на младите генерации со македонската литература и култура.
1996 – Македонија и Бахреин воспоставиле дипломатски односи
На 11 септември 1996 година Република Македонија и Кралството Бахреин воспоставиле дипломатски односи на амбасадорско ниво.
Со овој чин било продолжено меѓународното етаблирање на независна Македонија и проширувањето на нејзините дипломатски односи со државите од Блискиот Исток.
Црковен календар: Отсекување на главата на Свети Јован Крстител
На 11 септември Македонската православна црква го празнува Отсекувањето на чесната глава на Свети Јован Крстител – Усекновение.
Свети Јован јавно го разобличувал царот Ирод поради неговиот незаконски живот со Иродијада, жената на својот брат. Поради тоа бил затворен. На роденденската гозба на Ирод, ќерката на Иродијада, Саломија, заиграла пред гостите и толку му угодила на царот што тој ветил дека ќе ѝ даде сè што ќе побара.
По наговор на својата мајка, таа ја побарала главата на Свети Јован Крстител. Иако се натажил, Ирод наредил светецот да биде погубен, а неговата глава била донесена на послужавник.
Свети Јован Крстител останал вечен пример за непоколебливост, вистинољубивост и храброст. Тој не молчел пред неправдата и гревот, дури и кога знаел дека за своето сведоштво може да плати со животот.
Празникот се одбележува со строг пост, молитва и воздржување, како ден на тага, но и на духовна победа на вистината над неправдата.
