Македонска Нација
Додека повеќе од 140 држави во светот им овозможуваат на своите државјани во странство да гласаат, СДС со илјадници амандмани го блокира олеснувањето на гласањето за македонската дијаспора.
СДС повторно избра да ги блокира процесите наместо да понуди решенија. Наместо да придонесе за модернизација на изборниот процес, партијата со илјадници амандмани го кочи носењето на Изборниот законик и можноста Македонците од дијаспората полесно и подостапно да го остварат своето уставно право на глас.
Истите тие што постојано зборуваат за демократија и европски вредности, денес поставуваат пречки пред сопствените граѓани кои живеат и работат надвор од Република Македонија.
Што толку на Филипче и неговата СДС им пречат Македонците од дијаспората? Зошто секоја иницијатива што треба да им го олесни гласањето станува предмет на политички блокади?
Македонската дијаспора не бара привилегии. Таа бара еднакво право да учествува во демократските процеси и да одлучува за иднината на својата татковина.
Според податоците на International IDEA, повеќе од 140 држави во светот им овозможуваат на своите државјани кои живеат во странство да гласаат на национални избори.
Меѓу нив се: Соединетите Американски Држави, Канада, Обединетото Кралство, Германија, Франција, Италија, Шпанија, Португалија, Австрија, Белгија, Холандија, Швајцарија, Данска, Финска, Шведска, Норвешка, Исланд, Ирска, Полска, Чешка, Словачка, Унгарија, Романија, Бугарија, Грција, Хрватска, Словенија, Србија, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Албанија, Косово, Украина, Молдавија, Литванија, Латвија, Естонија, Израел, Турција, Мексико, Бразил, Аргентина, Чиле, Колумбија, Перу, Еквадор, Доминиканска Република, Филипини, Јужна Кореја, Јапонија, Австралија и Нов Зеланд.
Ова се само дел од државите. Вкупно, над 140 земји имаат законска можност нивните државјани во дијаспората да учествуваат на избори, преку различни модели на гласање.
СДС постојано зборува за европски стандарди и демократски вредности. Тогаш треба јасно да ѝ објасни на македонската дијаспора врз основа на кој европски принцип смета дека Македонците кои живеат надвор од Република Македонија не треба да имаат еднаква можност да го остварат своето право на глас, кога повеќе од 140 држави во светот им го гарантираат тоа право на своите државјани.
Наместо да го ограничуваат едно од основните демократски права, време е да кажат зошто се плашат од гласот на македонската дијаспора.
По серијата политички одлуки што голем дел од јавноста ги оценува како штетни за националните интереси – од промената на уставното име, преку договорите со соседите, до бројните обвинувања за криминал и корупција за време на нивното владеење – СДС сега се соочува и со критики дека го блокира олеснувањето на гласањето на македонската дијаспора.
Оттука, сосема легитимно е да се постават неколку прашања.
Каква политичка стратегија стои зад противењето на решенија што би им овозможиле на Македонците во дијаспората полесно да го остварат своето право на глас?
Како СДС очекува еден ден повторно да ја добие довербата на македонските граѓани и на дијаспората, ако испраќа порака дека го ограничува учеството на дел од сопствените граѓани во изборниот процес?
И конечно, дали во СДС направиле политичка проценка дека гласот на дијаспората не им оди во прилог, па затоа, наместо да ја придобијат со идеи, програма и политики, се спротивставуваат на мерки што би ѝ го олесниле гласањето?
Или, можеби, СДС сè уште живее во сенката на старите времиња, во комунистичкиот период, кога нивните политички претходници одлучуваа кој ќе биде министер, кој градоначалник, кој пратеник, а „изборите“ беа само формалност.
Токму затоа денес треба јавно да одговорат: дали навистина веруваат во демократија, или демократијата ја прифаќаат само тогаш кога резултатот им одговара?