Македонска Нација
Ако навистина веруваат дека Владата не работи и дека имаат подобри решенија, нека побараат избори и нека излезат пред граѓаните
СДС и Венко Филипче секојдневно ја убедуваат јавноста дека Владата не работи, економијата стагнира, а Македонија не напредува на ниту едно поле. Но кога премиерот Христијан Мицкоски им понуди можност овие тврдења да ги проверат на предвремени парламентарни избори, одеднаш почнаа да бараат изговори.
Мицкоски јасно порача дека Владата има четиригодишен мандат добиен од граѓаните, но дека е подготвен да свика лидерска средба и да договори датум за избори доколку опозицијата официјално ги побара.
Наместо да ја прифати понудата, Филипче изјави дека СДС бил подготвен за избори, но немало да биде „алиби“ за нивното одржување.
Тоа не е став на подготвена опозиција, туку проѕирен обид за бегство од соочување со граѓаните.
Подготвени се, но не се осмелуваат да побараат избори
Ако СДС навистина верува дека Владата ја изгубила довербата, предвремените избори треба да бидат негово најсилно барање. Наместо тоа, партијата тврди дека е подготвена, а истовремено одбива да го направи единствениот чекор што води кон гласачките кутии.
Не може секој ден да прогласувате катастрофа, а кога ќе ви биде понудено граѓаните да пресудат – да се криете зад зборот „алиби“.
Изборите не се алиби за никого. Тие се демократска проверка на довербата и единственото место каде што партиските обвинувања се соочуваат со волјата на народот.
Ако Филипче има подобра програма, нека ја претстави. Ако има подобри решенија, нека ги образложи. Ако верува дека граѓаните се на страната на СДС, нека побара избори. Сè друго е политичка врева без покритие.
Многу е полесно секојдневно да се испраќаат соопштенија и од прес-конференции да се прогласува неуспех отколку да се излезе пред гласачите со програма, кадровска понуда и конкретни решенија.
На избори, сепак, не се бројат соопштенијата, туку гласовите.
Таму Филипче и СДС не би можеле да се кријат зад партиските фрази. Би морале да објаснат што нудат, но и да одговорат за седумгодишното владеење, економските промашувања, корупциските сомнежи, националните отстапки и неисполнетите ветувања.
Токму затоа изјавата дека СДС нема да биде „алиби“ звучи како изговор на партија која сака да создава политички хаос, но нема храброст да ја измери својата поддршка.
Самоуверена опозиција бара избори. Исплашена опозиција бара оправдувања.
Мицкоски ја фрли ракавицата, понудата е јасна: ако опозицијата побара предвремени парламентарни избори, ќе се свика лидерска средба, ќе се договори датум и граѓаните ќе одлучат.
Сега Филипче и СДС треба да изберат: или ќе застанат зад сопствените обвинувања и ќе побараат избори, или ќе продолжат да произведуваат соопштенија во кои очигледно ни самите не веруваат.
Во демократијата последниот збор не го имаат партиските штабови, туку граѓаните. А според сегашното однесување, токму од нивната пресуда Филипче и СДС се плашат најмногу.
