Никаде во светот нема пример опозиција свесно да застане зад услови и уцени што директно удираат врз сопствениот народ, идентитет, историја и достоинство.
Токму тоа денес го прави СДС.
Наместо да застанат зад Македонија, врвот на СДС застана зад туѓите барања. Наместо јасно да кажат дека европскиот пат не смее да биде условен со бришење на македонскиот идентитет, јазик и историска меморија, тие ги оправдуваат и поддржуваат ваквите понижувачки условувања.
И тука веќе не станува збор за политичка разлика. Ова не е судир меѓу левица и десница. Не е дебата за даноци, плати или инфраструктура. Ова е прашање дали ќе застанеш зад сопствената држава или ќе станеш продолжена рака на оние што сакаат Македонија да преговара за сопствената историја, идентитет и национално достоинство.
Најстрашно е што врхушката на СДС не покажува ниту минимум чувство за национална одговорност. Наместо отпор кон неправдите, тие нудат сервилност. Наместо борба за македонските позиции, тие нудат оправдувања и прифаќање на секое ново понижување што доаѓа однадвор. Колку повеќе растат притисоците врз Македонија, толку повеќе раководството на СДС се обидува да ја убеди јавноста дека откажувањето од сопствените црвени линии е „европска иднина“.
Во Европа, па и во целиот свет, нема ваков пример опозиција да работи против сопствената држава во моменти кога таа е изложена на надворешни притисоци.
Во Франција, Германија, Полска, Италија и други европски држави, политичките партии можат жестоко да се напаѓаат меѓу себе, но кога станува збор за националните интереси – постои црвена линија. Таму никој не оди по странски амбасади и институции за да ја кодоши и оцрнува сопствената држава и да ги охрабрува оние што поставуваат понижувачки услови.
Кај нас, за жал, СДС отворено е застапник на туѓите агенди. Додека македонскиот народ бара достоинство и почит, тие нудат покорност. Додека граѓаните бараат гаранции за зачувување на идентитетот, тие нудат нови отстапки и нови понижувања.
Но народот гледа и памети.
Граѓаните одамна сфатија дека Европа не е проблемот. Проблемот се политичари како овие од врвот на СДС, кои заради личен спас, фотелји и поддршка однадвор се подготвени да прифатат сè, дури и по цена на национално обезличување.
Тие одамна престанаа да се однесуваат како политичари што ги штитат интересите на Македонија. Со нивните секојдневни соопштенија и ставови, тие повеќе се грижат за сопствениот политички опстанок, дури и кога цената за тоа ја плаќа македонскиот народ.
Политичките партии доаѓаат и си заминуваат. Но остануваат народот, државата и достоинството.