Политиките што ги започна Зоран Заев со бришењето на терминот „македонски“ од институции, документи и јавниот дискурс, денес продолжуваат преку неговиот наследник во СДС, Венко Филипче, кој, според критиките од јавноста, е подготвен целосно да го прифати наметнувањето на терминот „северномакедонски“.
Во изминатите години, јавноста беше сведок на промени на имиња на институции, организации и државни обележја, при што зборот „македонски“ систематски се оттурнуваше или заменуваше. Наместо заштита на националниот идентитет и достоинство, раководството на СДС, предводено прво од Заев, а сега од Филипче, според реакциите, прифаќа политики што директно удираат врз македонското национално чувство.
Особено загрижува тоа што СДС и Филипче не покажуваат никаква реакција кога македонскиот народ се нарекува „северномакедонски“. Напротив, тие ваквите навреди и понижувања ги претставуваат како дипломатски успех и доказ за „напредок“. За разлика од нив, огромен дел од граѓаните сметаат дека терминот „македонски“ е историско, културно и национално право кое не смее да биде избришано или заменето.
Критичарите оценуваат дека Филипче не нуди нова политика, туку претставува континуитет на заевизмот – политика на отстапки, национални понижувања и прифаќање на туѓи диктати. Наместо борба за националните интереси, СДС повторно се става во позиција да ги оправдува сите штетни договори и отстапки кои ја доведоа државата во ситуација постојано да се соочува со нови условувања и негирања.
Според аналитичарите блиски до опозицијата, токму затоа довербата во СДС континуирано паѓа, бидејќи граѓаните гледаат дека партијата нема црвени линии кога станува збор за македонскиот идентитет, јазик и национални обележја.
