Македонски легенди

Погребан проф.д-р Владислав Барчиковски, голем пријател на Македонија и на Македонците

На 25 март годинава во деведесет и деветтата година од својот живот, во Варшава, во Полска, почина проф.д-р Владислав Барчиковски (1916-2015) голем пријател на Македонија и на Македонците.

Погребот ќе се изврши денес 14 април 2015 година на воените гробишта во Варшава.

Проф.д-р Владислав Барчиковски роден е на 15 август 1916 година. Завршил Медицински факултет во Варшава. Од 1936 до 1939 година работи како помлад асистент на катедрата за анатомија на Универзитетот на Варшава. Во текот на следните две години бил асистент на Катедрата за ортопедија при Болницата на Црвениот крст во Варшава, а од 1942 до 1944 година за време на Втората Светска Војна тајно држи предавања по анатомија на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Варшава. Од 1943 година, две години работел како асистент на Детската болница и болницата “Чарлс и Мери Волски“. До 1949 година, вршел повеќе функции во здравството во Варшава.

Во 1948 година проф.д-р Владислав Барчиковски бил назначен на професионална воена служба, каде останал до 1950 година. Во 1949 година, тој работел како главен лекар и хирург на шефот на грчката болница во Џивновие (Dziwnowie), а во 1950 година бил лекар во Воената единица во Познан и предавал на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Познан.

Во 1951 година Владислав Барчиковски е помошник професор на Катедрата за ортопедска хирургија во Познан. Во 1952 година се вратил во Варшава и станал директор и главен консултант на Болницата Стрит. Во април 1953 година заминал во Кореја каде бил шеф на Болницата на Црвениот крст.

Во Полска се вратил во 1954 година и се стекнал со втор степен на специјализација во областа на ортопедијата и трауматологијата. Во годините 1954-1956 бил државен секретар во Министерството за здравство, а во мај 1956 година државен секретар и во Министерството за труд и социјална политика. Од 1956 година бил вработен како асистент на Катедрата за експериментална патофизиологија. По враќањето од воена служба во 1958 година, работел како заменик-шеф на одделот за ортопедија при Централната клиничка болница, а во 1962-1964 истовремено го води Институтот за ревматологија при Клиниката за ортопедска хирургија.

Во 1959 година Барчиковски бил награден со втор степен на специјализација во областа на здравствените организации. Од мај 1964 до јуни 1967 година, тој беше командант на Централната клиничка болница. Во 1967 година Барчиковски добил чин бригаден генерал. Од 1967-1973 година Барчиковски ја врши функцијата шеф на здравствена заштита на човечки ресурси. На 2 декември 1970 година Барчиковски учествувал во научниот совет WIML, каде што докторирал меѓу првите. Во 1973 година, по неговото пензионирање, тој се приклучил на Клиниката во Варшава.

Со научно-истражувачка дејност Барчиковски започнува за време на студиите на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Варшава, во 1934 година. Во 1948 година докторирал на хирургија. Со звањето вонреден професор во областа на хирургијата се здобил во 1952 година. Во 1967 година бил избран за редовен професор. Барчиковски има објавено повеќе од 70 научни трудови, воглавно посветени на ортопедијата и трауматологијата, наменети за медицината, воените и научните организации, како и за здравствената заштита и за околу 20 научни извештаи. За неговите напори бил награден со Орденот на трудот втора класа, Орденот со крстот на преродбата, добил бројни државни и воени почести дома и во светот.

2010 година е гостин на Македонија.

За време на неговиот престој претседателот на Републиката поради несебично ангажирање во згрижувањето и медицинската нега на Македонците бегалци (партизани и цивили) во Република Полска од Егејскиот дел на Македонија кон крајот и почетокот на Граѓанската војна во Грција (1946-1949 година), како и за придонесот за зацврстување на пријателските односи меѓу македонскиот и полскиот народ. За време на посетата, проф.д-р Владислав Барчиковски беше примен и од претседателот на Владата на Република Македонија Никола Груевски и министерот за одбрана Зоран Коњановски.

Своите мемоари за тајната “Болница 250“ на островот Волин во северна Полска, проф.д-р Владислав Барчиковски ги забележал на 120 страници во Книгата “Грчката болница на островот Волин“, каде што биле лекувани и бројни Македонците, учесници во Граѓанската Војна во Грција, некои таму и погребани.

Светскиот Македонски Конгрес изразува искрено сочуство за упокојувањето на проф.д-р Владислав Барчиковски. Македонија и Македонците изгубија голем пријател. Вечна му слава и памја. Амин!

СМК

http://www.mn.mk/komentari/2781-Na-zdravje-Makedonci

https://www.facebook.com/mane.jakovleski/media_set?set=a.1203380461010.26633.1723562374&type=1

Најново од: Македонски легенди

Маца Карбева

Маца Карбева – од борбата за правата на жените до АСНОМ Маца Карбева (20 август 1919, село Војница, Велешко – датумот на смртта не е утврден) била македонска првоборка, учесничка во Народноослободителната борба и делегатка на Првото заседание на АСНОМ. Нејзината дејност започнала во работничкото и женското движење во Велес, а продолжила во илегалната борба […]

Пеце Атанасовски – легендарниот гајдаџија кој го разнесе македонскиот звук низ светот

Пеце Атанасовски (Долнени, Прилепско, 1925 – Скопје, 14 септември 1996) е еден од најголемите македонски народни инструменталисти, легендарен гајдаџија и неуморен чувар и афирматор на македонската изворна музика. Со звукот на својата гајда ја претставувал Македонија на бројни сцени во земјата и во светот, оставајќи наследство што живее и денес. Во историјата на македонската народна […]

Арсениј Јовков – илинденецот кој се бореше за Македонија со пушка, перо и филм

Арсениј Јовков (25 март 1884, село Селци, Струшко – 14 септември 1924, Горна Џумаја, Пиринска Македонија) бил македонски револуционер, илинденец, поет, публицист, новинар и филмски автор. Неговиот живот бил нераскинливо поврзан со борбата за слобода на Македонија, а неговото име останува запишано и во македонската револуционерна историја и во почетоците на македонската кинематографија. Арсениј Јовков […]

Ибе Паликуќа – една од најмладите народни хероини од Македонија

Ибе Паликуќа (Дебар, 1927 – Шутово, Кичевско, 22 септември 1944) била учесничка во Народноослободителната војна во Македонија и една од најмладите жени од Македонија прогласени за народни херои на Југославија. Како борец и политички активист, својот живот го загубила на само 17-годишна возраст. Ибе Паликуќа е родена во 1927 година во Дебар, во албанско семејство. […]

Христофор Жефарович – првиот македонски хералдичар

Христофор Жефарович (околу 1690 – 18 септември 1753) бил зограф, иконописец, бакрорезец, калиграф, калуѓер, трговец и печатар од Македонија. Се смета за прв македонски хералдичар и еден од најбараните уметници на просторот од Солун до Пешта во XVIII век. Во 1741 година во Виена ја објавил книгата „Стематографија“, во која се претставени грбовите на повеќе […]

„Македонија ќе биде слободна!“ – Александар Турунџев (1872–1905)

Александар Турунџев е роден во 1872 година во селото Горно Врбени, Леринско, а се самоубил 30 август 1905 година во Битола. Македонски револуционер, илинденец и војвода, тој останал запаметен како еден од симболите на непокорот и саможртвата во борбата за слободна Македонија. „Македонија ќе биде слободна!“ –тоа биле последните зборови на Александар Турунџев пред неговото […]

Драган Богдановски – живот посветен на слободна и независна Македонија

На 18 септември 1929 година во селото Клечовце, Кумановско, е роден Драган Богдановски, починал на 31 мај 1998 година во Данска, на пат од Шведска кон Германија. Подоцна бил погребан во Куманово Драган Богдановски е еден од најистакнатите македонски политички емигранти по Втората светска војна, долгогодишен борец за македонската национална кауза, претседател на ДООМ и […]

Лилјана Чаловска – писателка, борец и учесничка на АСНОМ

Лилјана Чаловска (3 декември 1920, Софија – 20 јули 1997, Скопје) е македонска писателка, учесничка во Народноослободителната борба и општествено-политичка дејка. Била делегат на Првото заседание на АСНОМ и член на Претседателството на АСНОМ, а значајна трага оставила и во македонското новинарство и литература. Лилјана Чаловска е родена на 3 декември 1920 година во Софија, […]

To top