Култура и туризам

Григор Прличев – „Вториот Хомер“ од Балканот

Малкумина македонски творци во XIX век доживеале признание какво што му било укажано на Григор Прличев. Неговата победа на престижниот поетски натпревар во Атина во 1860 година не само што му донела слава во тогашниот интелектуален свет, туку и му го обезбедила почесниот епитет „Вториот Хомер“.

Ова признание било исклучително ретко и престижно, бидејќи Хомер во грчката и светската култура се смета за најголемиот епски поет на античкиот свет, автор на „Илијада“ и „Одисеја“. Да се биде споредуван со него значело да се биде вброен меѓу најталентираните поети на своето време.

Триумфот во Атина

Во 1860 година младиот охриѓанец Григор Прличев учествувал на традиционалниот поетски конкурс во Атина со поемата „Сердарот“. Делото било инспирирано од вистински настан и ја опевало херојската смрт на јунакот Кузман Капидан во борбата против разбојничките банди што го загрозувале населението во западните делови на Македонија.

На конкурсот учествувале многу познати и образувани поети од тогашна Грција, но токму поемата на Прличев ги воодушевила членовите на комисијата. Со својата епска широчина, силни ликови, драматични сцени и возвишен стил, „Сердарот“ се издвоил од останатите творби.

Кога било објавено дека победник е Григор Прличев, публиката во Атина бурно го поздравила младиот поет од Охрид. Неговото име одеднаш станало познато во книжевните кругови.

Како го добил името „Вториот Хомер“?

По победата, грчките професори, книжевници и критичари почнале да го споредуваат Прличев со Хомер. Причината не била само во квалитетот на „Сердарот“, туку и во начинот на кој поетот градел епски слики, опишувал битки и создавал јунаци.

Неговите стихови потсетувале на античката епска традиција. Во нив се чувствувале возвишен тон, драматичност и херојски дух, особини кои ги красат и хомеровите епови.

Така меѓу атинските интелектуалци почнал да се користи почесниот назив „Вториот Хомер“, со кој Прличев влегол во книжевната историја.

Од славата до враќањето дома

Иако во Атина му се отворале можности за голема книжевна кариера, Прличев решил да се врати во родниот Охрид. Наместо да ја гради иднината во странство, тој избрал да му служи на својот народ како учител и просветител.

Во својата „Автобиографија“ Прличев со гордост зборува за признанието што го добил, но истовремено покажува дека славата никогаш не му била најважна. За него поважни биле образованието, културата и духовниот напредок на народот.

Зошто ова признание е важно?

Титулата „Вториот Хомер“ не претставува само личен успех на Григор Прличев. Таа е доказ дека човек роден во Охрид можел да се издигне до самиот врв на тогашната европска книжевна сцена.

Неговата победа покажала дека талентот и знаењето немаат граници и дека македонските интелектуалци можат рамноправно да се натпреваруваат со најобразованите луѓе на своето време.

Наследството на Прличев

Денес, повеќе од еден и пол век по неговиот триумф во Атина, името на Григор Прличев останува симбол на книжевна величина, образованост и духовна сила. Неговите дела „Сердарот“, „Скендербег“ и „Автобиографија“ продолжуваат да се изучуваат и да сведочат за неговиот исклучителен талент.

Признанието „Вториот Хомер“ останува едно од најголемите меѓународни признанија што некогаш ги добил македонски писател и траен доказ за местото што Григор Прличев го зазема во историјата на балканската и европската книжевност.

Најново од: Култура и туризам

Свети апостол Тома – од сомнежот до непоколебливата вера

Црквата „Св. апостол Тома“, во с.Зубовце чиј ктитор е скулпторот Томе Серафимовски, https://mn.mk/makedonski-legendi/881-akademik-tome-serafimovski/  се издвојува со својот необичен иконостас, исто така негово дело. Како плод на неговата духовна и скулпторска имагинација, иконостасот ја преточува сликаната икона во скулпторски израз. Изработен во техниката барелјеф во бронза, тој претставува несекојдневен спој на православната иконографија и современото скулпторско творештво. […]

Моштите на св. Климент: Черепот на светецот му припаѓа на Охрид, а не на туѓи земји

Ако чесната глава на свети Климент може да патува од Грција до Бугарија за поклонение, зошто не може да биде донесена во Охрид – градот во кој тој живеел, творел и бил погребан? Постојат историски неправди за кои не смееме да молчиме. Една од нив е прашањето за моштите на свети Климент Охридски, просветителот чие […]

Митрополитот Наум – вториот македонски владика по обновувањето на МПЦ

Името и делото на митрополит Наум – вториот владика Македонец е тесно поврзано со Македонската православна црква и со духовно-црковното и националното обединување на Македонците во Македонија и во дијаспората. Митрополитот Наум е хиротонисан по возобновувањето на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ. Треба особено да се нагласи дека Македонскатаправославна црква одиграла првостепена улога за […]

Климент – првиот македонски митрополит и прв Преспанско-битолски архиереј

Митрополит Климент чие световно име пред хиротонијата за архиереј на MПЦ му беше Никола Трајков, е прв македонски митрополит преспанско-битолски, прв архијереј во Битола по обновувањето на Македонската православна црква и втор македонски архијереј потписник на соборската Одлука од 1967 година за обнова на афтокефалниот статус на Македонската православна црква (денес МПЦ – ОА). Како […]

Зачнување на свети Јован Претеча и Крстител

Празник на надежта, молитвата и довербата во Божјата милост На 6 октомври, односно на 23 септември по јулијанскиот календар, Македонската православна црква — Охридска архиепископија го празнува Зачнувањето на свети Јован Претеча и Крстител. Овој празник нè потсетува на евангелското сведоштво за свештеникот Захарија и неговата сопруга Елисавета. Иако двајцата биле во поодминати години, во […]

На 6 октомври 1928 година — Од љубовта кон Раца се родило поетското име Рацин

Картичката што Кочо Солев ѝ ја испратил на Рахилка Фирфова останала значајно сведоштво за потеклото на едно од најголемите имиња во македонската книжевност. На 6 октомври 1928 година Кочо Солев испратил картичка до Рахилка Фирфова — Раца, во која ѝ соопштил дека го зема нејзиното име како свое. Со тој личен и емотивен чин, младиот […]

Горан Благоев, бугарски новинар и историчар: Бугарија ѝ предала на Грција и реликвија од Охридската архиепископија

Акт од 28 ноември 1916 година, посочен во извештаите за тврдењето на Горан Благоев, наведува 84 црковни старини од Охрид испратени на „привремено чување“ во Софија — меѓу нив и сребрена кутија со моштите на света Матрона, попишана како сопственост на градот Охрид. Бугарија ѝ предала на Грција и охридска реликвија во размената за останките […]

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија На 30 септември Православната црква го празнува споменот на една мајка и нејзините три ќерки, чии имиња и денес зборуваат за верата, надежта, љубовта и мудроста. Според црковното предание, Софија живеела со своите ќерки во времето на римскиот император Адријан. Била христијанка и сама ги […]

To top