Картичката што Кочо Солев ѝ ја испратил на Рахилка Фирфова останала значајно сведоштво за потеклото на едно од најголемите имиња во македонската книжевност.
На 6 октомври 1928 година Кочо Солев испратил картичка до Рахилка Фирфова — Раца, во која ѝ соопштил дека го зема нејзиното име како свое. Со тој личен и емотивен чин, младиот велешки поет го поврзал својот книжевен идентитет со девојката кон која чувствувал љубов.
Картичката останала значајно сведоштво за потеклото на псевдонимот Рацин. Името што произлегло од една љубовна посвета со текот на времето станало неразделно од историјата на македонската поезија.
Лична посвета што прераснала во книжевно име
Во животот на еден творец понекогаш малите, интимни постапки добиваат значење што ги надминува околностите во кои настанале. Таква е и картичката до Раца: порака упатена до една личност, која денес ја читаме како дел од приказната за поетот Кочо Рацин.
Во неговото поетско име останала зачувана трага од таа љубов. Но творештвото што го создал под него опфатило многу поширок свет — животот на работникот, сиромаштијата, неправдата и човечкиот стремеж кон достоинство.
Така, личното чувство се вградило во името на поетот чиј збор ќе проговори за страдањата и надежите на многумина.
Рацин — гласот на трудот и човечкото достоинство
Под името Кочо Рацин, велешкиот поет оставил творештво во кое силно се чувствува блискоста со обичниот човек. Во неговите стихови трудот, болката и сиромаштијата добиваат човечки лик. Читателот го препознава човекот што работи, трпи и се надева на поправеден живот.
Особено место во тоа творештво зазема збирката „Бели мугри“, едно од централните дела во развојот на современата македонска поезија. Нејзината сила е во спојот на поетскиот израз со длабокото чувство за човечкото достоинство и за животот на обесправените.
Затоа, 6 октомври 1928 година е датум што нè враќа кон една лична страница од животот на Рацин. Картичката до Раца потсетува дека зад големото книжевно име стоел млад човек со свои чувства, копнежи и надежи.
Од името на Раца произлегло името Рацин — име под кое македонската поезија добила еден од своите најсилни и најтрајни гласови.