Македонска Нација
СДС не може да избега од сопствената одговорност – предметот го отвори СЈО, а судскиот исход е последица на измените на Кривичниот законик што ги донесе токму нивната власт
Падна уште еден случај што со години беше користен како инструмент за политички прогон против ВМРО-ДПМНЕ. Колку и да се обидува СДС да ја префрли вината врз други, фактите не можат да бидат избришани со партиски соопштенија, прес-конференции и пропагандни конструкции.
Факт е дека предметот го отвори Специјалното јавно обвинителство, институција која во јавноста остана запаметена по селективното постапување, политичките спектакли и процесите насочени претежно против функционери и членови на ВМРО-ДПМНЕ.
Наместо правдата, во тој период во преден план беше политичката пресметка. Наместо независна истрага, јавноста гледаше однапред подготвени обвиненија, медиумски пресуди и обиди за целосно политичко дискредитирање на ВМРО-ДПМНЕ.
Сето тоа се случуваше во период кога врз Македонија се вршеа силни политички притисоци, а промената на името на државата беше претставувана како неизбежна политичка цел. Затоа останува оправдано прашањето дали дел од тогашните судско-обвинителски процеси биле користени како средство за заплашување, уцена и отстранување на политичкиот отпор.
Но постои уште еден факт што СДС денес свесно се обидува да го премолчи.
Судскиот исход не е резултат на некакво „судство под контрола“, како што сега се обидуваат да ја убедат јавноста, туку е последица на измените на Кривичниот законик од 2023 година. Тие измени ги предложи и ги изгласа парламентарното мнозинство предводено од СДС.
Токму тие законски измени доведоа до намалување на казните и до застарување на повеќе предмети. Денес СДС се обидува одговорноста за последиците од сопствените одлуки да ја префрли врз судовите и врз актуелната власт.
Јавноста добро памети како беа донесени измените на Кривичниот законик – по скратена постапка, со европско знаменце и без суштинска јавна расправа. Уште тогаш постоеја силни сомнежи дека измените се дел од пошироки политички договори и трговија со влијание, поврзани со обидите да се обезбеди поддршка за уставни измени и внесување на Бугарите во Уставот.
Затоа СДС нема политичко и морално право денес да глуми изненадена страна.
Наместо да измислува приказни за „заробено судство“ и „политички контролирани пресуди“, најпрвин треба да се погледне во огледало и јавно да одговори:
Кој го нарача политичкиот прогон преку тогашното СЈО?
Кој имаше корист од спектакуларните обвиненија и од политичкото оцрнување на ВМРО-ДПМНЕ?
Зошто СДС ги предложи и ги изгласа измените на Кривичниот законик во 2023 година?
Со кого се договараа тие измени и што требаше да се добие за возврат?
Фактите се непријатни за СДС. Но уште понепријатно е нивното упорно бегање од сопствената одговорност.
Не може истовремено да се создаваат политички монтирани процеси, да се менуваат законите што влијаат врз нивниот исход, а потоа вината да се префрла врз други.
Тоа не е борба за правда.
Тоа е политичко лицемерие.
