Гордана Димовска
Гори желба и љубов
кон таа земја, исконска и света,
желба утрешниот ден
да биде подобар од вчерашниот.
До кога потајни надежи и желби?
Народот чека и копнее
по подобра и среќна иднина.
Ете, пак 2 август – Илинден дојде.
Илинденскиот пламен
блесна како вчера да беше
и нѐ потсети на борбата
крвава и тешка.
Но народот се реши
и храбро се бореше
против многубројниот, силен аскер.
Животите не ги жалеа –
родната земја ја бранеа.
И ете, како вчера да беше,
но и денес треба
илинденскиот оган да осветли,
да поттикне чувство,
да разлее љубов,
да го распламти духот,
одново да нѐ научи
и на сите страни да одекне
како треба својата земја да се брани!
Таа не е зрело јаболко
од кое секој сака да се наслади
и посакува цело да го има.
Таа не е најубавото разиграно оро
што некој друг треба да го води!
Таа е нашето сѐ –
нашето битие
и смислата на нашиот живот.
Таа е разиграно оро
од историја, традиција и култура,
од вековен стремеж.
Таа е оро
што Македонецот
треба гордо да го води!
Превземено од:
