Леонид Јанков загинал на 2 септември 1905 година, во месноста Ѓуров Дол кај селото Ѓавато, Гевгелиско, по речиси целодневна борба со многубројниот османлиски аскер.
Леонид Јанков бил роден на 10 март 1878 година во селото Мачуково, Гевгелиско, денес во егејскиот дел на Македонија. Уште како млад се приклучил кон македонското револуционерно движење и целосно се посветил на борбата за слобода на Македонија.
На почетокот бил десетар во четата на војводата Аргир Манасиев, од кого стекнал значајно воено и револуционерно искуство. Поради покажаната храброст, способноста за организирање и довербата што ја уживал меѓу народот, во 1902 година бил назначен за околиски војвода во Гевгелиско.
Неговата чета го заштитувала македонското население од насилствата на османлиската власт и се спротивставувала на дејствувањето на туѓите пропаганди. Леонид Јанков учествувал и во повеќе револуционерни акции за време на Илинденското востание во 1903 година.
Во летото 1905 година османлиските власти успеале да ѝ влезат во трагата на неговата чета. На 2 септември, Леонид и неговите соборци биле опколени од многуброен османлиски аскер во месноста Ѓуров Дол, кај селото Ѓавато.
Започнала жестока и нерамноправна борба, која траела речиси цел ден. Македонските револуционери, иако опколени и бројно послаби, не се предавале. Еден по еден, соборците на Леонид загинувале, а тој на крајот останал сам и продолжил да дава отпор.
Решен да не падне жив во рацете на непријателот, Леонид Јанков со последниот куршум си го одзел животот. Ја избрал смртта пред заробувањето, останувајќи доследен на својата заклетва и на идеалот за слободна Македонија.
Со својата храброст и саможртва, Леонид Јанков останал запаметен како еден од најхрабрите македонски револуционери и заштитници на народот во Гевгелиско.
Неговиот подвиг бил овековечен во македонската народна песна „Трба, трби, гевгелиска“. Преку стиховите на песната, неговото име се пренесувало од поколение на поколение, а споменот за неговата последна борба станал нераскинлив дел од историската и културната меморија на македонскиот народ.
Леонид Војводата и денес се слави како симбол на непокорот, саможртвата и бескомпромисната борба за слободата на Македонија. Неговото дело останува вечен пример за љубовта кон татковината и за решеноста слободата да се брани до последниот здив.
