Коментари

ЕДЕН ДЕН ВО МАКЕДОНСКОТО СЕЛО НА ИДНИНАТА

Ацо Македон Крстески

Ацо Македон Крстески

Да замислиме дека поминале десетина години и дека она за што денес зборуваме веќе не е желба, туку стварност.

Рано утро е во едно македонско село. Сонцето се појавува зад планината, овчарот го собира стадото, а од малата селска фурна веќе мириса на топол леб.

На чардакот од една стара, обновена куќа појадуваат гости од Германија. Пред нив има сирење од соседното бачило, мед од селскиот пчелар, домати набрани тоа утро и леб штотуку изваден од фурната. Домаќинот им објаснува кој го направил сирењето, каде се пчелниците и во која бавча се одгледува зеленчукот. Подоцна ќе можат сето тоа и да го купат, директно од луѓето што го произвеле.

Така една маса станува мала економија на целото село.

По појадокот гостите заминуваат со овчарот на пасиште. Децата првпат гледаат како се чува стадото, а попладнето ќе учат да замесат зелник и да направат сирење. Тие не дошле само да ја фотографираат Македонија, дошле да ја доживеат.

Куќата во која престојуваат ја води млад брачен пар. Пред неколку години се вратиле од странство и ја обновиле куќата на дедото. Обработуваат земја, имаат неколку соби за гости и преку интернет ги продаваат своите производи и примаат резервации. Од нивната работа заработуваат и соседот што произведува мед, жената што подготвува домашна храна, овчарот, занаетчијата и младите што ги водат гостите низ околината.

Така враќањето на едно семејство создава работа и за други.

Нивните деца одат во обновеното училиште. Селото има добар пат, брз интернет, организиран превоз и основна здравствена грижа. Не е отсечено од современиот живот, туку го користи токму современиот свет за да го продаде она што е негово.

Попладнето гостите ја посетуваат старата воденица. Пред десет години била пред уривање, денес повторно меле жито и ја раскажува приказната за тоа како се создавал македонскиот леб. Во близина една стара чардаклија е претворена во мала работилница во која жените покажуваат како се ткае, се везе и се подготвува зимница.

Никој тука не се обидува да го врати времето сто години назад. Напротив, селото го користи она што го наследило за да создаде нова вредност.

А навечер, кога сонцето ќе се спушти зад планината, на сред село се поставуваат масите. Под вршник се подготвува вечера, засвируваат кавалот и тапанот, младите го поведуваат орото, а по некое време во него влегуваат и гостите.

Тој ден туристот платил за престој, храна и доживување. Но парите не останале на едно место. Дел стигнал до земјоделецот, дел до пчеларот, овчарот, занаетчијата, музичарите и домаќинот.

Еден гостин придвижил мало селско стопанство.

А утредента, кога ќе замине, со себе нема да понесе само фотографии. Ќе понесе вкус, приказна и чувство дека неколку дена бил дел од нешто вистинско.

Токму тука е можноста на македонското село.

Ние веќе ги имаме земјата, храната, куќите, песните, носиите, рецептите, планините и гостопримството. Не треба да измислуваме што ќе му понудиме на светот, треба паметно да го поврземе она што веќе го имаме.

Селото на иднината не е музеј, ниту враќање во сиромаштијата на минатото. Тоа е современо место за живот и работа, со инфраструктура, технологија и сигурен пазар, но со сопствено лице и сопствен корен.

И можеби, ако еднаш навистина создадеме такви услови, оваа приказна повеќе нема да започнува со:

„Да замислиме…“

Туку едноставно:

„Добредојдовте во едно македонско село.“

Најново од: Коментари

Ламбе Арнаудов: Благословите од мајка МАКЕДОНИЈА до своите чеда!

– Првиот Благослов го посветувам на денес одржаната 35-годишнина на Унијата на млади сили на ВМРО-ДПМНЕ, цветот и пролетта на нашата партија, младите Лавови предводени од ЛИДЕРОТ ХРИСТИЈАН МИЦКОСКИ, најдобрата верзија на ОРГАНИЗАЦИЈАТА од нејзиното основање и тоа со голема благодарност што ја бранеа и одбранија, што ја чуваа и сочуваа нашата Татковина МАКЕДОНИЈА и […]

Европа без место на масата – поука од Букурешт 1913

Во 1913 година, во Букуреш, се одлучуваше за судбината на Македонија. Македонците немаа место на преговарачката маса, немаа сопствена меѓународно призната држава и немаа сила да ја спречат поделбата на својата татковина. Македонија се бореше за слобода и самостојност, но интересите на соседните држави и тогашните големи сили надвладеаја над стремежите на македонскиот народ. Сто […]

Што предвидела Баба Ванѓа за еконимски напредок на Македонија?

Баба Ванѓа (Ванѓелија Гуштерова), позната како „балканскиот Нострадамус“, е родена во Струмица во 1911 година, но поголемиот дел од својот живот го поминала во Петрич, каде што стекнала светска слава. Според едно раскажување што ѝ се припишува на Баба Ванѓа, Македонија ќе има финансиски тешкотии сè додека повторно не проработи рудникот „Алшар“ на планината Кожуф. […]

Непокорниот дух на Македонците – до кога ќе ги трпиме неправдите?

Македонија преживеала војни, поделби и туѓи владеења. Низ сите тие премрежија, Македонците го зачувале својот јазик и култура и изградиле своја држава. Секогаш кога ќе се спомене таа издржливост, се наметнува едно прашање. До кога од нас ќе се очекува да трпиме неправди и да правиме отстапки за прашања што го засегаат нашиот идентитет? Еден […]

Името Македонија од античките записи до уставните измени

Сребрена тетрадрахма од Амфипол со натпис „ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ“ („на Македонците“), 158–150 година пред нашата ера. Музеј на уметност во Кливленд.   Името Македонија е запишано уште во V век пред нашата ера. Од Херодот и библискиот повик до апостол Павле, преку старите карти и делото на Мисирков, до Уставот од 17 ноември 1991 година. Меѓу најстарите […]

Пресказание на Голем Александр (Александар Македонски)

Во Венеција во 1845 година јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“ (Александар Македонски), пренесувајќи старо претскажување што, според прологот на книгата, било пронајдено при ископување во Вавилон, во златна кутија, а потоа преведувано на повеќе јазици. Возбудливо видение што му се припишува на Александар Македонски. Текстот е подолг, но вреди да се […]

Уште колку ЕУ ќе нè тапка по рамо?

Европската идеја има смисла ако ги зближува народите и го почитува нивното достоинство. Македонија заслужува јасен и праведен пат до членство, по кој ќе оди со реформи и со зачуван македонски идентитет. За идеите во минатото се гинело, а за нив се гине и денес. Тие ги движат луѓето, ги обединуваат народите и го менуваат […]

Филипче, рејтингот на СДС не се крева со сирена за тревога

Дали Филипче навистина мисли дека патот до повисок рејтинг води преку повисок притисок кај граѓаните? Дека секоја вознемирена фамилија е потенцијален глас, секој исплашен пензионер — политичка добивка, а секој загрижен штедач — публика за следниот настап? СДС на чело со Филипче остава впечаток дека отвори дежурна служба за најавување пропаст. Телефонот постојано ѕвони, сирената […]

To top