Македонски легенди

Ташко Арсов

Tashko Arsov

Tashko ArsovТашко Арсов (1882 – 1950) е македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, крушевски и демирхисарски војвода на Македонската револуционерна организација (МРО), Илинденец. Член на МРО од 1900 година, а од 1901 година бил во четата на Никола Русински и во други чети. Прво бил избран за крушевски (1905), а потоа и за демирхисарски војвода (1905–1907). Во текот на 1907 година заминал на печалба во САД, но по Младотурската револуција се вратил во Македонија.

Ташко Арсов е роден во 1882 година во Охрид, Отоманската империја. По потекло бил Влав и учел во романското основно училиште во Охрид.

Во 1900 година станал член на Македонската револуционерна организација, а од наредната година, при обид да биде уапсен, тој избегал и влегол во четата на Никола Русински. За време на Илинденското востание во 1903 година тој бил секретар на војводите Дејан Димитров и Смиле Војданов.

По востанието, Арсов со група заминал кон Бугарија. Во август 1904 година, тој се вратил во Битолско со Костурската чета на Кузе Блацки, а потоа бил секретар и на Алексо Стефанов.

Ташко Арсов бил крушевски војвода во периодот мај-јуни 1905 година, а од јули истата година до февруари 1907 година тој бил војвода во Битолски Демир Хисар.

Во февруари 1907 година заминал во Софија, а неговиот брат од Канада му помогнал финансиски. Во текот на истата 1907 година и Ташко заминал на печалба во САД. Но, по Младотурската револуција тој се вратил во Македонија. По објавувањето на Хуриетот во јули 1908 година, тој се вратил во Охрид кај родителите.

Во 1909 година се населил во Битола, каде што тргувал со машини за плетење. Потоа во 1911 година се жени и истата година заедно со Кадри ефенди од Битола и поп Васил од Кукуречани иградиле во ова село мелница со газиен мотор. Мелницата била урната за време на артилериски напад во 1916 година за време на Првата светска војна.

Ташко Арсов се префрлил во Крушево и работел како архивар во бугарската околиска управа, а од август 1917 година до крајот на војната бил општински градоначалник во Сопотница.

По Првата светска војна, Арсов прво работел како човек кој пишува молби и бил трговски претставник, а во 1930 година станал чиновник во Битолско општина.

Во 1926 година, Ташко Арсов бил избран за член на Битолското околиско начелство на ВМРО, заедно со Симеон Сагриев и Никола Долинчанец (Никола Алтипармаков).

По влегувањето на бугарската војска и окупацијата на Вардарскиот дел на Македонија за време на Втората светска војна, Ташко Арсов бил избран во 1941 година за локалниот Охридски одбор на Илинденската организација, а во 1942 година бил претседател на Жванското друштво на организацијата.

Ташко Арсов останал верен на илинденските идеали како за време на српската, така и за време на бугарската окупација на Македонија.

Ташко Арсов починал во Охрид во 1950 година.

Најново од: Македонски легенди

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

To top