Македонски легенди

Никола Зографов

1zograf

1zografНикола Зографов

Никола Зографов (1869 – 25. XI 1931) е македонски просветен деец, револуционер и член на Македонската револуционерна организација (МРО). Собирал фолклорни материјали во Велешко, Штипско и Кочанско, кои подоцна се објавени во Софија. По емигрирањето во Ќустендил, во есента 1895 година бил назначен од Гоце Делчев и Задграничното претставништво на МРО за пунктов началник и раководител на Организацијата во градот.  На барање на Делчев, Никола Зографов или Зографски кој ги користел псевдонимите Източник, Мерсин, Мерун, организирал бомболеарница во ќустендилското село Саблјар.

Никола Петров Зографов или Зографски е роден во 1869 година во велешкото село Ораовец. Неговиот татко Петар Николов бил зограф од дебарската школа на големиот мијачки род Рензовци. Но, тој не ја продолжил семејната традиција и по професија станал саатчија, но исто така го интересирала и културната заоставштина на македонскиот народ. Тој заедно со Тодор Ецов собирал фолклорни материјали од Велешко, Штипско и Кочанскиот крај, кои подоцна се објавени во Софија во периодичната научна публикација „Сборник за народни умотворения“.

Во 1894 година Никола Зографов се приклучил на револуционерниот кружок во Велес и истиот го снабдувал со оружје и литература. Подоцна истата година тој емигрирал во Ќустендил, каде

во есента 1895 година бил назначен од Гоце Делчев и Задграничното претставништво на Македонската револуционерна организација за пунктов началник и раководител на Организацијата во градот.

На крајот на истата година, декември 1895 година, Никола Зографов бил делегат од Ќустендилското македонско друштво на Вториот конгрес на Македонската организација.

Во 1896 година Зографов учествувал во основањето и претседавал со Тајниот македонски револуционерен комитет „Труд“ во Ќустендил.

Во пролетта 1897 година, по идеја на Гоце Делчев, Никола Зографов организирал бомболеарница во ќустендилското село Саблјар. Истата година, тој го предводел комитетот за помагање на бегалците од Виничката афера, Подоцна неколку пати бил избран за претседател на македонското друштво во Ќустендил, а во исто време учествувал и на конгреси на Македонската организација.

Поради здравствени причини Никола Зографов бил ослободен од функцијата пунктовен началник во 1901 година. Сепак тој не прекинал да го помага македонското револуционерното движење. Истата година тој ја објавил “Неколку зборови за борбите во Македонско-одринската организација”  („Няколко думи за борбите в Македоно-одринската организация“).

За време на Првата балканска војна, Зографов учествувал како доброволец во Првата ополченска дружина, но во 1915 година тој целосно го изгубил видот заради хронично заболување.

Во 1927 година Никола Зографов ја објавил својата последна книга „Строежа на живота. Едно обяснение на въпросите: 1. Как се създаде погрома на България. 2. Защо не можа да бъде извоювана автономията на Македония и Одринско“,

Никола Зографов починал на 25 ноември 1931 година во Софија. Неговите архиви се чуваат во Бугарскиот историски архив.

Најново од: Македонски легенди

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

To top