Македонија не смее повторно да плаќа цена за туѓи агенди и политички експерименти
Македонската јавност повторно е сведок на политичка реторика која опасно потсетува на периодот пред референдумот во 2018 година – време кога на народот му беа ветувани европска иднина, сигурен пат кон ЕУ и подобар живот, а државата на крај остана со сменето име и без конкретни гаранции за членство во Европската Унија.
Денес, СДС повторно отвора теми за референдум и уставни измени без јасни гаранции и без дефиниран крај на процесот. Владата со право предупредува дека граѓаните веќе еднаш видоа како изгледаат договори во кои Македонија дава сè, а за возврат добива нови условувања, блокади и понижувања.
„СДС се залага за референдум без гаранции за европската иднина, а граѓаните можеа да видат низ пластичен пример од последниот неуспешен референдум организиран во 2018 година кога го сменија името на државата. Тие и денес продолжуваат да бидат меко ткиво на македонскиот идентитет“, се наведува во реакцијата од Владата.
Но, уште поважно е што денес ставот на граѓаните е многу појасен и поцврст отколку во минатото. Според анкетата на „Детектор“ од 06.04.2025 година, на прашањето: „Дали новата Влада треба да прифати внесување на Бугарите во Уставот според сегашните услови или не треба да прифати дури и по цена на повторно одложување на почетокот на преговорите со Европската Унија?“, дури 64 проценти од испитаниците одговориле „НЕ“, додека само 24 проценти одговориле „ДА“.
Разликата е уште поизразена кај етничките Македонци. Дури 82 проценти од Македонците се изјасниле против внесување на Бугарите во Уставот под сегашните услови, додека само 12,9 проценти дале поддршка за таков чекор.
Овие бројки покажуваат дека народот јасно ја препознава опасноста од нови непромислени отстапки и повеќе не верува во празни ветувања дека „ова е последното барање“. Граѓаните веќе еднаш слушаа приказни дека по Преспанскиот договор ќе завршат сите блокади, а Македонија потоа доби нови условувања, нови протоколи и нови удари врз националниот идентитет.
Токму затоа денес сè повеќе граѓани сметаат дека Филипче и СДС немаат кредибилитет да зборуваат за национални прашања. Наместо манипулации и обиди за политичко дефокусирање, Филипче треба да се јави на „главна каса“ и да објасни пред јавноста кој и под какви услови повторно ја турка Македонија кон нови отстапки без гаранции.
Суштинската разлика меѓу политиките што денес се судираат во Македонија е јасна. Едните сметаат дека секое барање однадвор мора безусловно да се прифати, дури и кога директно удира врз идентитетот, јазикот и историската самобитност на македонскиот народ. Другите сметаат дека европската интеграција треба да биде процес на достоинство, а не политика на постојани национални отстапки.
Македонија нема проблем со Европа. Проблемот е кога европскиот пат се претвора во бескраен процес на условувања во кои секогаш се отвора ново идентитетско прашање. Народот не е против Европската Унија, туку против политиката во која секоја нова отстапка се претставува како „последна“, а потоа следува ново барање.
