Разловечкото востание претставува едно од првите организирани вооружени востанија на македонскиот народ против османлиската власт во XIX век. Востанието избувнало во мај 1876 година во селото Разловци, Делчевско, како резултат на долгогодишното незадоволство од тешката положба на народот, високите даноци, насилствата и неправдите што ги трпело македонското население под Отоманската Империја.
Главни организатори и водачи на востанието биле Димитар Поп Георгиев – Беровски, познат како Беровски, заедно со Иљо Марков – Малешевски и други револуционери и војводи од Малешевијата и Пијанецот. Тие имале цел да го разбудат националниот дух кај македонскиот народ и да започнат поширока борба за ослободување.
Востанието започнало со напад врз турската власт во Разловци, при што востаниците накратко ја презеле контролата врз селото. Било развеано и едно од првите револуционерни знамиња во Македонија, кое денес претставува значаен историски симбол. На знамето бил извезен лав – симбол на слободата и борбата.
Иако востанието било брзо задушено од османлиската војска поради недоволна организација, мал број востаници и недостиг на поддршка однадвор, неговото значење е огромно. Разловечкото востание претставува почеток на организираниот револуционерен отпор во Македонија и вовед во подоцнежните национално-ослободителни движења, како Кресненското и Илинденското востание.
Ова востание оставило длабока трага во македонската историја, како симбол на храброста, саможртвата и стремежот кон слобода и национално достоинство.
