Александар Џеповски
Ова што се случуваше на Православниот Велигден 2016 е знак дека некој се игра опасно со Горниот. Него никој ниту го победил, ниту ќе има теоретски шанси.
Она што во момент не реагира и казнува оштро и најправедно е само тест за народот сам да одлучи, размисли и ја докаже вербата во Бога.
Никој не останал неказнет и затоа трпение спасение што велат старите.
Да запалиш 4 цркви Православни баш на Велигден е порака од некого. Во последно време се некои пораки со датуми и на датуми што асоцираат и сеат ете страв.
На Велики четврток на Смиљковското езеро нарачателот и нивните слуги не го добија посакуваниот ефект. Двата атентати на нашите председатели се уште се “енигма”.
Историски гледано колку повеќе неправди и убиства, толку повеќе народот е поотпорен и нацинално посилен.
Да пробаш еден народ да уништиш поради политика, интерес и богатства … треба да знаеш дека е фатаморгана и радоста е кратка.
Една работа сакам да појаснам. Црквата Христово Воскрсение во Рокдаил Сиднеј беше изгорена до темел. Црквата ги затвори вратите најдоцна до 3 попладне.
Ако беше фактор запалена свеќа, човечка невнимателност, електричен проблем или негрижа, црквата ќе имаше помал интензитет на пожар до 5 саатот попладне.
Но така силен пожар кој урна ѕидови како карти и ги сотре до земја, може да предизвика само човек со лоша намера и план.
Што не се открило, па и ова. За пожар во Мелбурн на црквата Св Ѓорѓи пред 7 и нешто години, прстот го вперуваа во “другата страна”. Арно ама, не било така.
Полицијата пронајде дека сторителот бил некое момче, син на швалерката на К.К. кој бил дел од црквата.
Овој пат тоа се деца ѓаволот кој ќе плати скапо за сите злодела. не од мене, МПЦ или институција. Оној Горниот знае се, само гледа дали ние веруваме во него.
Тестот е на маса, ракавиците се фрлени и ќе причекаме. Трпение – спасение. Дотогаш, да не е никој во кожата на сторителите. Тешко нив.
