Песни за Македонија

Белата жена од белата земја

ruza-spasovska

ruza-spasovska
Ружа Спасовска

Ме прашуваш од каде сум?!
Што ми лицето било бело,
што ми косата била руса,
та и очите мои сини.

Ме прашуваш од кај ми е потеклото,
Од кај ми се корените –
дал од земја некоја северна
ил од далечна Русија?

Што те чуди мојто лице бело?
Па јас сум си од земја Бела!
Што те чудат моите очи
што синеат како Белото Море,
а од сонцето милувани косите руси.

Што те чуди снагата ми бела,
на Бела земја пораснала,
од Белдар вода пиела,
во Белото Море се капела,
на градите бел крст носела.

Низ Бела Земја, Белдар река тече,                                                                                           
од Бела Планина извира
во Белото ни Море се влива;
Од Белата Планина па до Белото Море,
на секој камен бел крст има.

Кога мојта баба блажена била
на тешка преселба не тргнала
на огниште останала
прапрабаба ми ја родила;
Родот нејзин сѐ уште трае,
не се чуди што бела сум јас
и внуките  мои ти се доказ.

Роднините мои на север тргнале
нови земји населиле,
словото го понеле
и Словени ги нарекле.
Писменост рашириле
и царства оснивале,
на поклонение во Бела Земја се враќале
и од тука благослови земале.

Поздрави ги моите бели роднини                                                     
во земји Дар-дадени
и оние
зад  Карпатите преселени.
Поздрави ги и кажи им
за гените наши Македонски
Раскажи им за
Деца храбри од Белата земја
и кажи им да не заборават
од каде потекнуваат –
Од
МАКЕ   ДОНА               ИА
МАЈКА ГОСПОЃА НА ЗЕМЈАТА!

Ние народ на Небесниот Господар сме,
деца на Големата Небесна Мајка
со духот Божји Македон
од земја
МАКЕ ДОНА ИА
МАКЕДОНИЈА МАЈКА НА СВЕТОТ Е!

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top