Толкување:
Со анализирањето на текстот запишан на Каменот од Розета, Бошевски и Тентов дошле до сознание дека јазикот на античките Македонци оставил големи траги во денешниот македонски јазик. „Има околу 20 граматички правила, како што се формирањето еднина и множина, суперлативот кај придавките, формирањето пасивна форма на глаголот. Тука ја сретнавме и карактеристиката на битолскиот говор во однос на членувањето на именките. Имено, за битолчани се вели дека не знаат да зборуваат литературно, дека не ставаат ‘т‘ на крајот од именките, на пример, столо, моливо и слично. Докажавме дека оваа неправилност што им се припишува, во суштина, води корени од античко-македонскиот јазик“, тврди Бошевски.
Интересно е и следново мислење. Според Бошевски и Тентов, античкиот јазик е променет во 10 век со појавата на кирилицата. Од Кирил и Методиј сега нè делат околу 1.200 години. Кога тие ја формирале кирилицата, од Каменот од Розета, исто така, ги делеле 1.200 години. „Значи, тие во свое време го знаеле античко-македонскиот јазик како што ние денес го знаеме јазикот на Кирил и Методиј.
Анализиравме артефакт кој никој не може да го оспори и да нè обвини дека сме го измислиле. Тој е значаен за писменоста во целиот свет“, нагласуваат тие.
1. А
2. aTA … А. Та те – Тате. А. Светлина. Сила. А – отец на СВЕт-лина, ВСЕлена, родГени.
3. oTaTAaН … На тато љубовта, ние. Земи не’. Ти даваш, ти земаш. Со тебе, од тебе – СЕ’.
4. ооГоБ aЦeНaНA … Ананец-а, египетски. Озирис, грчки. А Ти, АТа – БОГ на сите сили.
5. aЧeНaНA … Ананеча, египетска бо-жица вештер. грчка, Изида. И посмртно цица крв.
6. eeТШAaН … На ШТе, БоГОт на се’ – суштини ни’ штити од пРазнини, и од Надворнини.
7. eБAaН … На, БЕбе, врховно дете Божје! На, и од нас – светлина, млеко од МАдрата МАјка.
8. ooЧoДАaН … На Доча дадено, на ќерката, БЕбе Божје да храни, од сржта на умот, од срцето.
9. НoРА … АР е Он. БоГ благоСлов. Ари мери на почвата, на земјата, МАјка, ќер-ка оДОМена.
10. НоМА … АМон. АмМаМа. Мама. БоГ те одбра, народ да народиш. Од утро-ба љубов грееш.
11. ьСeeС A aН … На се’ си – господар-ка. Лоза плетеш од БоГот наСЕлената – до корен, до кора.
2. Б
12. oБ … Бо. Душа. Дух. Бог на душата, од БоГ вСАДена – и во копач и во ѕидар со кал, и калем.
13. ИoБ … Бои. Души. Греат. Свои бои хромозоми хроматизирани, милијарди организирани.
14. ИoБьЈаН … Најбои. Најумни души!? Ни тие не се светци. Сал БоГ души бои. Не трговците.
15. ooБ … Бо. БоГ. Врховен Ум, Разум, Дух, возДух, Ава. Бои неповторени, во правда стВорени.
16. eЗeВoБ … Бог везе дух во сечие писмо. Тајна вдишува, свет опишува, за секој да учи да чита.
17. eЗeВoБ oТеВеВ aН врП … Прв ќе е на сВеТо тој душа што дознава и дава за земјата на БоГ.
18. НееЖоБ … Божеен. Божествен. Вечен ќе е тој, а не самопрогласените строители на расПадот.
19. НееЖоБьЈаН … Најбожеен. Најбожествен сепак остана Александар. На Ист-ок, на ЗаПад, ист
20. еНееЖоБьЈаН … Најбожествен. Македонец – и пред и по Птоломеи п’т што ломеле со него.
21. eБ … Бе. Бебе Божје, Александрово не оставија Анти-божјите. Но Бог го оБои во Македонците.
22. еДьБ … Биде! Да бидеме. Најстар-најмлад БИт. НајБожји Дар – Александар. К’ир’ил’. Крал.
23. ооГоБ … БоГот. Битноста. Дух е. Душа Е. Свест. Смисол. Промисла. Единство. Круг. Космос.
24. ооГоБ аН ооГоБ … Бог на Боговите. Не двобог, дворог, не биполарен Дионис, отПадник.
25. НеВ оВ ооГоБ … БоГот на Водите води, поврзува – земја храни, светлина, пат, вистина!
26. Н оТооГоБ …. БоГот. Он – Дело во наше тело. Татко. Благодариме. Прости. Помилуј.
(Срема истражувањето на македонското писмо и јазик на Розета Стоне, од Тентов и Бошевски)
Марија Емилија КУКУБАЈСКА
