Свекрва
На 8 септември Македонија слави 30 години независност. По тој повод според протоколот кој го најави власта ќе се одржи дефиле во кое ќе учествуваат војската, полицијата, пожарникарите, здраствените работници, волонтерите на Црвен Крст, извидници, спортисти и културно уметнички дружтва. Тие треба пред домашната и меѓународната јавност да го претстават растот на земјата во последните три децении, способноста на земјата самостојно да опстојува, како и сувереноста и независноста на земјата.
Но Македонија нема со што да се гордее.
Заради неспособноста на македонските политичари, во последните три децении земјата повеќепати е понижена. Македонија мораше да го смени знамето, потоа влезе во ОН под референцата Поранешна Југословенска Република Македонија (ПЈРМ), за да во 2018 година актуелната власт на СДС и ДУИ го смени уставното име. Едноставно Македонија капитулира пред притисоците на Грција и на меѓународната заедница, погазувајќи ја својата декларираност за сувереност и независност на земјата.
Своето мислење за промена на името, народот го кажа во септември истата година со бојкот на консултативниот референдум. Чуствувајќи се понижен и навреден, народот никогаш не го прифати новото наметнато име Република Северна Македонија, Денес и многу политичари кои не го сакаат ова име, но и да не му се замерат на народот, ја употребуваат кратенката С. Македонија. Тоа за премиерот Зоран Заев било противуставно и понижување за земјата.
Очогледно е да на некои луѓе и со инка да им ставаш нема да разберат дека името кое повеќе од два милениуми егзистира на овие простори не можеш со декрет да им го смени мислењето на народот, па и на платените политичари. Едноставно, не е понижување што не се употребува новото т. н. „уставно“ име, туку е понижување што под диктат народот треба да прифати промени името на земјата, кои не се природни. А најголемо понижување е кога сопствениот премиер се колне дека нема да го смени името, за потоа да го даде името, историјата и т.н.
По убиството на патриотизмот кај Македонците (промена на име, конфликтот во 2001 година, затварање на уставобранителите и т.н.), парадата треба на некој начин да му го врати достоинството на македонскиот народ и да ја зголеми националната гордост. Но што тоа може оваа власт да прикаже за да го натера народот да се гордее.
Прва е армијата која треба да покаже дека е спремна да ја брани државата на македонскиот народ. Но под власта на СДСМ и ДУИ, таа е обезличена, нема што да покаже и повеќе наликува на партиска армија. Слична е и состојбата со полицијата. Споредбено, талибанците имаат повеќе оружје, дури и авиони, отколку Македонија која е членка на алијанста.
На дефилето ќе учествува и воздухопловите на армијата кои веќе одржаа пробен лет. Но не е познато дали ќе учествуваат и т.н. „ер трактори“ на Дирекцијата за заштита и спасување, толку потребни авиони за гасење пожари. Ако летово не летаа и не ги гасеа пожарите бидејќи не беа сервисирани, можеби власта успеала досега да ги сервисира за да летаат на парадата.
Спред протоколот и пожарникарите ќе учествуваат на дефилето. Само прашање е со кои возила ќе учествуваат. Со оние малку понови или оние од времето на социјализмот. Стварно ќе се гордееме ако ги пуштат тие од шеесетите години, зошто да гасиш со нив пожар е вистинска уметност, знаење и голема храброст на пожарникарите.
Исто така, покрај пожарникарите кои летово се справуваа со шумските пожари, тука ќе бидат здравствените работници и волентерите на Црвен крст, хероите во борба со пандемијата. Тоа се навистина херои, кои и покрај сите лоши потези на актуелната власт, недостатокот на средства, храбро влегоа во борба со пожарите и чумата на 21 век.
По три децении Македонија всушност нема со што да се гордее. Народот масовно се иселува, а оној што остана гледа како под власта на СДСМ и ДУИ државата се распаѓа.
Сепак ова дефиле треба да биде мотов повеќе да се смени оваа ненародна власт и да се доведе нова на чело со ВМРО ДПМНЕ која може да ја зачува и ќе ја направи земјава пристојно место за живеење како за македонскиот народ, така и за сите заедници кои живееат во неа.
