Гордана Димовска
11 – ти Октомври
Од маглата тешка на ропската ноќ,
се роди крик, се роди моќ.
Во Прилеп град, под Маркови кули,
се разбуди секој што ропство го кули.
И Куманово во истата зора,
запали оган среде таа гора.
Пукна првата пушка, одекна глас,
„Доста е ропство, дојде наш час!“
Не за туѓи круни, не за туѓи лаги,
туку за прагот и земјата драги.
Младост силна, со срце од челик,
тргна во пресрет на сонот велик.
Искри од барут, црвена крв,
секој во стројот сакаше прв.
Против окупатор, против мрак и лад,
се крена старец, се крена млад.
Таа есен рана, в година четириесет и прва,
македонската земја со слобода згрмна.
Денес кога сонцето мирно ни грее,
и ветерот песна за слобода пее,
се поклонуваме пред жртвата нивна света,
што ни даде крилја за слободен лета.
Вечен нека е тој октомвриски пламен,
граден во македонскиот државен камен!
