- За Пиринска Македонија заминав со првата група која броеше 50-мина учители од НР Македонија. Во Горна Џумаја ни беше приреден величенствен пречек кој се приредува на луѓе кои долго, многу долго биле очекувани во таа средина, -вели Љубинка Граматикова, сега Петкова.

Покојниот руски конзул во Битола велеше дека Србите и Бугарите треба да се спогодат и да престанат да си пречат едни на други за да го зачуваат Костурско од неизбежното завладување од Грците.

- За Пиринска Македонија заминав со првата група која броеше 50-мина учители од НР Македонија. Во Горна Џумаја ни беше приреден величенствен пречек кој се приредува на луѓе кои долго, многу долго биле очекувани во таа средина, -вели Љубинка Граматикова, сега Петкова.

Македонскиот јазик обработен во средновековен запис од 1539 година, како посебен јазик, различен од грчкиот и одделен од сродните српски, бугарски, руски јазик итн.

Македонскиот народ во својата борба за национално ослободување и обединување на неговата распарчена од балканските империјалисти татковина даде уште една скапа жртва. Ноќта меѓу 31 јули и 1 август 1974 г. во Минхен на ѕверски начин беше убиен од досега неоткриени убијци организациониот секретар на Централниот Комитет на Движењето за ослободување на Македонија Благој Шамбевски. Пред олтарот на македонската националноослободителна револуција која трае скоро цел еден век, падна уште еден револуционерен великан.

Селото Марикостиново каде учителствува јас броеше околу 250 куќи. Тоа е наоѓа на левата страна од реката Струма, на 5 км од бугарско-грчката граница, а од југословенско-бугарската граница е оддалечено 50-60 километри. Марикостиново беше, а верувам дека и се уште е, село на осведочени македонски патриоти, - вели Блага Саздановска.

Јас Кире Шамбевски имав 18 години кога дојдов во Шведска. Оваа (2006 година) ќе наполнам 67 години. Во Македонија завршив четири години училиште, а потоа уште четири години учев занает за терзија, а посетував и ветеринарно улилиште.

- Во Горна Џумаја (денешен Благоевград) пристигнавме на самиот почеток на 1948 година, - започна да раскажува Менка Димнитровска. Ни беше приреден многу средечен пречек што доликува на еден толку голем и значаен настан за нашите Македонци во Пиринска Македонија. Јас и моите две другарки (Љубица Антевска од Куманово и Невена … од Кавадарци) бевме импресионирани, малку збунети, но солидно подготвени за ивршување на доверената задача.

Дека постои МАКЕДОНСКИ НАРОД во бесмртната МАКЕДОНИЈА; и дека е ТАА поделена и поробена; али, да е уште жива; и да ќе живее се додека и последно македонско срце во Светов за неа бие.

- Во Горна Џумаја (денешен Благоевград) заминавме околу 90 учители. Бевме многу радосни и горди што токму нам ни беше доверена таа значајна задача. Границата ја поминавме кај Делчево и кога стигнавме во Горма Џумаја бевме навистина восхитени – ни беше приреден неверојатно срдечен пречек од нашите браќа Македонци.