Свекрва
По промената на власта во Грција, Алксис Ципрас и неговата левичарска влада веќе им задаваат проблеми на ЕУ. Неговото барање за намалувањето на долгот и ветувањето за зголемување на платите, комбинирано со закани за излез од еврозоната и доближувањето до Москва, го загрижува Брисел. Можеби не толку должничката криза, колку опасноста од домино ефект, која може да ги зафати медитеранските земји. Сепак, доаѓањето на Ципрас и неговиот однос кон ЕУ, незначи дека ќе дојде и до промена на политиката на јужниот сосед во однос на името.
Спротивно од односот на Самарас, со доаѓањето на Ципрас односите меѓу Атина и Брисел се затегнати. За да го оствари Ципрас своето ветување кон гласачите, Атина побара попуштање на уздите на Брисел и отпишување на дел од долгот од меѓународните кредитори. При тоа се служи со низа закани и уцени, како што е напуштање на еврозоната и вртење кон Русија.
За да ги потврди своите намери новата ултра левичарска влада на Грција уште на почетокот на својот мандат најави дека не ја поддржува намерата на ЕУ за нови санкции врз Русија. Од друга страна Русија пак најави дека би можела финансиски да и помогне на Грција и да го отплати грчкиот долг од 240 милијарди евра кон ММФ и Европската централна банка.
Иако Ципрас е голем поддржувач на политиката кон Москва, тоа незначи дека така лесно ќе излезе од еврозоната и ЕУ. Дека Атина води византиска политика и дека користејќи со секакви сплетки се обидува да ја постигне целта по секоја цена, покажува изјавата на францускиот министер за финансии Мишел Сапен кој по средбата со неговиот грчки колега Јанис Варуфакис ја предупреди Атина да не игра на картата на кавгата меѓу Париз и Берлин, еден од поголемите кредитори. При тоа тој ќе потенцира дека Француско –Германскиот договор е клучен за постигнување спогодба што може да им помогне на Грците и дека нема потреба да се туркаат членките од еврозоната едни против други.
Меѓутоа, Грција која за да ги оствари своите цели има можност да балансира меѓу Брисел и Москва, во овој момент таа нема драстично да ја менува својата политика кон македонското прашање. Тоа секогаш ќе биде предмет на пазарање со двете страни. Особено, во услови кога во Украина се води војна, пред вратите на Москва, кога Русија ја менува својата воена доктрина и Балканот станува повторно полигон на кој ќе си ги мерат мускулите големите сили.
Многумина во Македонија, по доаѓањето на Ципрас и неговата СИРИЗА на власт, видоа можност дека прашањето за името ќе тргне од мртва точка. Наводно во тоа може да има голема улога што неговата мајка има македонско потекло, а дедото и бабата на Ципрас по мајчина страна се Македонци кои живееле во селото Правишта, Егејска Македонија. Меѓутоа дури и да има Ципрас разбирање за македонското прашање тој самиот ништо не може да направи.
Надежта дека најмладиот премиер на Грција ќе отвори ново поглавје и ќе започнат преговори со Македонија се минимални.
Се додека нема промени во грчката војска, полицијата, тајните служби, за кои од случајот со лидерот на СДСМ можеме само да претпоставиме колку длабоко се инволвирани во жалбата за рушење на македонската држава, тешко би било да се претпостават некакви драстични промени во политиката кон македонското прашање. Секогаш тука е и грчкото свештенството кое Македонија ја смета за своја. Дури и вистински Македонец да биде избран да ја води Грција не би можел преку ноќ да ја промени грчката мегали идеја.
Ако десницата на Самарас ни под притисок на Германија не седна да преговара, уште помалку во овој момент тоа може да се очекува од радикалната левица во чии редови се наоѓаат националисти.
Сепак Ципрас не е Самарас. Иако е млад и наследи лоша политика, тој е искусен политичар и можни се нови големи изненадувања.
Така на пример, грчкиот весник „То Вима“ пишува дека преставници на СИРИЗА изминатите денови ја разгледуваат можноста архиепископот на Албанија, Анастасиј, да биде предложен од Ципрас за кандидат за претседател на Грција, што укажува за постоење или на многу порадикални ставови во политиката на левицата или нешто друго за кое допрва ќе слушаме.
Додека Ципрас во овој момент нема голем простор за маневрирање, бидејќи Грција ја има изгубено довербата на Европа, единствено што може Македонија да очекува во овој момент е промена на односот на ЕУ кон Македонија со оглед на влошени односи со Грција.
