Коментари

АЛИСА ОД МУРТИНО ВО ЗЕМЈАТА НА ФАНТОМИТЕ

Мери Георгиевска

Фантом- човек без душа, народ без срце, робијаш без затвор, поданик без Татковина, верник без црква, интелектуалец без мислење, човек без човечност или рефлексија на СДС-фантомска.

Пред некој ден, своеволно излегов да застанам на браникот на мојата Татковина, заедно со многумина истомисленици, пред  Уставниот суд поточно, кој е тука да ги брани основните слободи и права на човекот и граѓанинот признати со меѓународното право.

Во еден момент кога стоев крај оградата на Камениот мост, ми се приближи една жена, за која не претпоставив дека можеби е наоружана со антимакедонска муниција, и која ме праша на совршен мајчин македонски јазик: Од каде сте? Јас и одговорив: Од Македонија. Таа ми рече: Не постои такво нешто. Јас на тоа: На кој јазик ми говориш?  Таа продолжи игнорирајќи го моето прашање: Што е тоа Македонија? Јас и реков: Ова тло на кое што газите, тоа е Македонија, воздухот кој го дишете тоа е Македонија. Таа на ова ми одговори на лош англиски јазик: No, this is Skopje. И тука нормално, падна ладен конфликт, како помеѓу секој Македонец  и изнајмен „курсаџија“ на странски служби, кој со едната камера фотографираше, а со другата снимаше без да знаеме ние простите смртници дека таа всушност снима. Неисе. Јас ја прашав дали е жедна за „нешто“ или е дојдена да снима крвопролевање? Потоа, ја оставив да лебди во сопственото верување, бидејќи како личност не беше излезена од сопствената постапокалиптична фаза. Таа стоеше на страната на вистинската пропаст. Таму бездната беше огромна. Морав да ѝ свртам грб. Таа беше уште еден промашен пропагандно шпиунски орнамент на предавниците-  автентичен дел од певртливата и измамна култура на СДС-фантомска и соросоидите, чија култура почива на фетиштот доведен до беснило, со квалитет и модалитет на нашиот скараџиски менталитет- „коли и пали“. Нивниот курназлак и неодржување на дадениот збор станува совршена предизборна тактика (веќе видена) снаодливост од типот: купи-ден-излажи!
Еден од последните нивни фетиши е како што сите знаеме- фетишот за фантомот. Совршена научно-фантастична импровизација при апсолутно отсуство на било каков  концепт.

Обичај на пофините граѓани со традиционално домашно воспитување е, по секоја цена да се држат до ставот што гласи:  фактите не се негираат или пред фактите и Боговите молчат. Оние другите пак, свежите како утринска роса граѓани, не прават ништо друго, освен што го газат речениот принцип како што свињите ги газат бисерите фрлени под нивните нозе.

Може ли да биде реален аргумент оној кој од живи луѓе прави фантомски луѓе?!

Може. Затоа што раководството на СДС-фантомска, во низа изјави го сметаат народот за стока без стопан, па според тоа, тие, ако не како реални, се сметаат себе сѝ за фантомски стопани. И како такви и во тоа својство имаат право да си ја пребројат  стоката. Следствено, ако стоката им е фантомска, дали не е логично да дојдеме до сознанието дека всушност  во нивните збеснати глави и нивната Татковина е фантом?! Но, така мислат овчарите, а не граѓаните.

Факт: на минатите избори ни ги бележеа  ноктите со хемикалија за да нè понижат и казнат за тоа што гласаме на демократски избори, зашто тие, во себе негуваат жестока омраза кон СÈ што има демократски призвук. И, се разбира, сето тоа во името на демократијата, односно, не во нивна полза (чувај Боже) туку во полза на нивното стадо.

Но ѓаволот ни ора, ни копа. Поумерените стопани сакаат да се вратат на старите методи: од овцата се зема млекото, месото, волната и кожата. Но радикалните стопани, коишто деновиве се актуелни, преферираат овците да се јадат недозаклани, а нивните кожи да се фрлаат како партали, со тоа што неколку од нив, најубавите да се држат за пред луѓето.

За да се расчисти избирачкиот список, стопаните сега размислуваат на секој гласач да му прикачат на десното уво по една петокрака (или може да бидат и покреативни, на пример друг белег како што тоа се прави со овците), се додека не се исполни квотата на нивното очекување, од околу 500.000 фантомски овци.
Но, како што рече Премиерот Груевски, тие ќе направат сè за да имаат алиби за сопствениот пораз.
СДС-фантомска веќе не може да извојува нити победа над својот пораз, бидејќи поразениот може да извојува победа над својот пораз само ако не се фрустрира од него. Тие нивниот свет го направија идеално место за самопонижување. Џганот на предавниците најмени под маса испливува на површината со брзина на секојдневието кое е сè побргу до денот на изборите.

Но Македонија не заслужува вакви креатури да си играат со државноста. Овој трпелив и работлив народ не заслужува да робува на истите. Ќе ги навредам Џихадистите, ако речам дека изродиве наши се џихадисти, оти Џихадот верува дека човечкиот живот му е даден од Бога. Овие македонски изроди не веруваат во Бога, тие мислат дека животот им е даден од црпнатиот. Црпнатите убиваат сè: живи луѓе („Ќе јадеме живи луѓе“), Господ, морали, обичаи, човештина, даден збор, креативност, ја вреѓаат нашата интелигенција, цивилизацијата воопшто, а сега уште од нас прават фантоми?!!

Кога би победиле на 1 Април, во 2037-ма година, со задоволство би ја прекрстиле Македонија во земја на Чудата во која стоката ќе пуши комунистички треви, а на чело на земјата на Чудата ќе биде Алиса од Муртино.

Кога ве напушти срамот, или никогаш немавте ни перде?

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top