Коментари

Мане Јаковлески – Мојот пресврт

mane-makedonija

mane-makedonija

Мојот поглед: ни за Запад, ни за Исток, туку за Македонија, за мир и добра воља меѓу луѓето, за човечност и верба во Бога. 

Долги години живеев на Запад, младоста и зрелите години ги поминав во Берлин. Сонував заедно со другите патриоти за денот кога ќе падне железната завеса, кога ќе му дојде крајот на комунизмот, кога ќе завладее демократијата. Таква каква што ја гледав или сакав да ја гледам, далеку од мојата родна Македонија, која живееше во кафезот на комунизмот и едноумието.

Југославија не беше исто што и Советскиот сојуз, но не беше ни исто со светилникот на демократијата во тоа време, САД.

Беше нешто помеѓу, но сепак недоволно слободна и што е најважно, не ја чуствував како моја. Ја гледав како затвор во кој беше затворен сонот за Македонија. Затвор за мојот сон.

Светот во тоа време беше доста едноставен за разбирање. На едната страна беше Советскиот сојуз, олицетворението на злото, на другата беа САД, олицетворението на се што сметавме за добро, а демократијата пред се. но се случи и тоа што се случи, на моја голема радост, ѕидот во Берлин падна, а Советскиот сојуз се распадна. Се радував силно и искрено како и сите кои верувавме во сонот за демократијата и во нејзиниот светилник, САД.

Но, занесот не траеше многу долго. Нашиот идол, нашата светиња, иконата на демократијата, САД, почна да покажува поинакво лице. Русија беше во хаос, а САД не бираше место и начин како нејзината мизерија да ја направи уште поголема а понижувањето уште поголемо. Премина преку ветеното на крајот на студената војна. Со секој ден, и не само јас, станувавме свесни, дека демократијата е изманипулирана, злоупотребена токму од тие што ги сметавме дека се синоним за демократија, од САД.

Наместо мир и просперитет во светот, САД почнаа да шират страв и терор, со стотици иљадници цивилни жртви, ладнокрвно наречени “колатерална штета” на воените дејствија, кој и не само патем речено, не беа одобрени од советот за безбедност на ОН. Се случија агресиите врз Србија, врз Ирак, врз Либија. (Среќа што мрачното сценарио не успеа да го повторат во Сирија благодарение на цврстиот став на Русија, но затоа пак во Европа ги имаме стотиците иљадници мигранти од сите земји кај што САД однесоа “демократија”.)

Од НАТО направија клуб на патетични вазали, а од ЕУ само послушник за одлуки што не се донесуваат во Европа, туку од другата страна на океанот. Оние кои гледаат со отворени очи набргу со ужас сфатија дека САД со своите свесни или несвесни потези стои позади најголемите терористички организации чии злодела го одбележаа почетокот на новиот век. Да, мислам на Ал Каеда, на ИСИС.

Разочаран сум, се прашувам дали сум бил наивен верувајќи во големата шарена лага сервирена од “Вујко Сам”. Ги гледам и не можам да си одговорам на прашањето дали во меѓувреме нешто се случи со САД и вака забеагаа, или цело време биле такви ама при здрави очи тоа не сум го гледал како што и многумина не го гледаа.

Во светот денес изгледа како улогите во целост да се променија. САД станаа она што беше Советскиот сојуз, а Русија стана симбол за чесност и принципиелност, како што некојпат ги сметав САД. 

Не можам а да не се навратам и на меѓуетничките односи, мислам на односите помеѓу Македонците и Албанците. Но и тука е видлив кој е изборот на САД. Да не заборавиме дека Вудро Вилсон стоеше позади формирањето на Албанија, исто како што и Косово беше креација на Бил Клинтон. Дали неговата сопруга, претседателскиот кандидадт Хилари Клинтон ќе биде таа која ќе ја запечати судбината на Македонија во полза на албанската кауза? Сериозно прашање за сериозно размислување.

Американците се тие кои ќе си одлучат на изборите за кого ќе гласаат. Да бев американски граѓанин, сигурен сум дека би гласал за Трамп. Но не сум. Македонец сум. Затоа гласам за Македонија. Колку и да е несовршена. А шарените и други бојадисни револуции, кога тогаш, ќе им се вратат на оние кои ѓи режирале и платиле. Има Господ. И има ред на светот и векот.

МАКЕДОНЕЦ сум затоа што: Сум МАКЕДОНЕЦ по род, култура, историја, традиција!Зборувам MАКЕДОНСКИ! Ја чувствувам крвта МАКЕДОНСКА во моите вени! Сум од родот древен на Филип и Александар! Сум МАКЕДОНИЈА – земја библиска, една и единствена, од секојпат и за секојпат!

Вечна да е Библијска Македонија, Амин!

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top