Коментари

Обид за дискредитација на чуварите на македонскиот идентитет


Свекрва

Деновиве како што пренесуваат опозициските медиуми, претседателот на ВМРО НП, Љубчо Георгиевски и поранешен премиер на Македонија, на својата Фејсбук страница ги обвини Жан Митрев и Манојил (Мане) Јаковлевски дека му спремале атентат. Претходно, Георгиевски ја обвинил во Фокус и поранешната министерка Доста Димовска дека му спремала атентат.

„Приказната на Роби ме потсети на еден друг Штипјанец, Жан Митрев на кого му купивме опрема за дваесет и пет милиони марки, му дадовме зграда,и му обезбедивме монопол на бизнис од шеесет милони годишно и дочекав да разберам дека со Манојил (Мане) Јаковлески барале атентатор. А имам список на уште дузина на такви мустри кои добија многу а после измислуваат причина за кавга“ – шишува Георгиевски на Фејсбук.

Досега, врз премиер или поранешен премиер не бил извршен атентат во земјата. Инаку познато е дека на 3 октомври 1995 година, беше извршен атентат врз првиот претседател на Република Македонија, Киро Глигоров, кој тој го преживеа со тешки повреди на главата. До ден денеше остана непознато кој стоел зад атентатот. Нецела деценија потоа, под сеуште за многумина неразјаснати околности, на 26 фебруари 2004 година, во авионска несреќа трагично загина македонскиот претседател Борис Трајковски. До ден денес постојат шпекулации дека тој беше жртва на атентат.

Според досегашните искуства едно е јасно, да постоела било каква намера, тогаш веројатно Георгиевски би ја делел судбината на македонските претседатели и до денес сето тоа ќе останело мистерија.  

Сепак, тој е жив и здрав, ни влакно не му фали од главата и сега слободно дава интервјуа и пишува на социјалните мрежи, ги обвунува луѓето, но и се обидува да ги заплашува пишувајќи дека има список на уште дузина такви мустри.

Интересно е прашањето зошто оваа екс премиерска мустра, која дебело се офајди додека беше на чело на државата, а потоа зеде бугарско државјанство за да се најде засолниште доколку има потреба, сега фрла дрва и камења по одредени личности кои му се на список.

Очигледно е дека како дел од опозицијата, има блиски ставови со СДСМ и соросовите експозитури во земјата и дека Георгиевски има сега задача да продолжи со дискредитацијата на челниците на ВМРО ДПМНЕ, односно, тој треба да ги дискредитира луѓето кои се спротивставуваат на федералиизација на земјата и се борат за зачувување на унитарноста на земјата, името, идентитетот и јазикот на македонскиот народ.

Всушност, откако постана благонадежен булгарин во Македонија,

http://mn.mk/komentari/5660-Vistinata-za-bugarskoto-drzavjanstvo-na-Ljubco-Georgievski

овој поранешен премиер, кој во 2001 година за време на вооружениот конфликт ја промовораше идејата за федерализација, размена на територија и население, денес продолжува со својата политика да ги напаѓа бастионите на македонизмот.

Жалосно е што Љубчо Георгиевски, кој ги уживаше сите благодети додека беше лидер на ВМРО ДПМНЕ и премиер на земјата, денес работи не само против матичната партија, туку и против интересите на македонскиот народ и држава.

Заради лични фрустрации и интереси тој се стави во финкција на СДСМ и соросовиот невладин систем и силите кои работат на деинтеграција на земјата.  

Не случајно Георгевски во неколку наврати се обидува преку медиумите да го дискредитира Манојил (Мане) Јаковлевски. Тој знае дека Јаковлевски како еден од основачите на ВМРО ДПМНЕ е жив сведок на  настаните пред и по осамостојувањето на Македонија и дека знае многу за неговата вистинска улога во овие настани.

Исто така, на Георгиевки му смета сајтот „Македонска нација“

http://mn.mk преку кој Јаковлевски ја шири вистината за она што му се случува на македонскиот народ низ целиот свет и преставува вистински браник во борбата за зачувувањето на македонското име, јазик и култура, што сето заедно е спротивно на неговата цел за разнебитување на земјата.

Сепак, изненадува обидот на забеганиот јаничар да му наштети на угледот на др. Жан Митрев, кој со својата стручност го подигнал нивото на медицината во земјата и спасил многубројни животи.

Зарем може човек кој несебично спасува многубројни животи, кој се обврзал на  Хипократовата заклетва дека својот живот ќе го стави во служба на хуманоста, да размислува за атентат на една релативно безначајна минорна личност како Љубчо Георгиевски која имала епизодна неславна улога во поновата македонска историја.

Видно е дека на Георгиевски не му смета докажаната стручност и огромните успеси на др. Жан Митрев на полето на медицината, туку неговата фасцинација со Античка Македонија за која лично објавува и поддржува издавање на книги кои говорат за континуитетот на македонското име и народ. Ако тоа го прави и Манојил (Мане) Јаковлевски преку Македонска нација, тогаш ова може да се смета како обид за дискредитација на чуварите на македонскиот идентитет.

Водејќи Гебелсова пропаганда, сто пати кажана лага, станува вистина, денес опозицијата со Љубчо Георгиевски преку разни начини удира по столбовите на македонската држава.

Но, народот колку и да го сметаат за недозреан, многу одамна ги прозре сите оние кои работат против интересите на сопствената земја, против сите оние кои ја делат, па затоа масовно гласаа на предвремените парламентарни избори во декември за ВМРО ДПМНЕ, за унитарна и напредна Македонија.

Колку и да се напаѓаат поединци, да им се измислуваат разни афери, тоа веќе не поминува кај народот, кој секој обид да се спречи неговата воља е спремен да го спречи.

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top