Коментари

Манастирот Орле или св Архангел Чичевски

Tihomir Karanfilov-001

Tihomir Karanfilov-001

Тихомир Каранфилов

Чичевскиот манастир „Св. Архангел Михаил“ или манастирот „Орле“ е православен манастирски комплекс сместен во атарот на велешкото село Горно Чичево, во областа Клепа. Тој е одалечен на 4 часа одење или 16 км јужно од Велес и дел од Повардарската епархија на МПЦ-ОА. Манастирот има две цркви „Св. Архангел Михаил“ и „Св. Богородица“.

Според неговиот летопис манастирот е основан како мала црквичка во периодот од 1695 до 1705 година од калуѓерот Михаил со помош на велешкиот Аго бег. Годината на изградбата ја потврдува и печатот на манастирот со името на „Св. Архангел“ и ликот на Архангел Михаил, кој го изработил мајсторот Симон Костадинов. Во втората половина на XIX век старата манастирска црква е обновена од браќата Јаков Зографски и Јанко Георгиев и зографисана од Хаџи Крсте во 1861 година. Автор на храмот е големиот мајстор Андреј Дамјанов.

Прилепчанецот Георги Трајчев кој го посетува манастирот во 1907 година, во своето дело „Манастирите во Македонија“ (Софија, 1933 г.), за Чичевскиот манастир или „Манастирот Орле, кој под тоа име не се сретнува на друго место, ќе го забележи следното:

„Манастирот Орле или св Архангел Чичевски, се наоѓа кај селото Чичево (Горно и Долно) во месноста Клепата.

Во 1872 година бугарскиот митрополит Дамаскин, идејќи за Велешката епархија, преку Неготино (Тиквешко) стигнал во Чичевскиот манастир, каде народ се собрал за да ја види и бакне раката на првиот (слвајански – н.з.) владика. Од манастирот владиката придружуван од повеќе селани, пешаци и коњаници заминал за Велес.

Осиромашениот манастир во 1849 година го моли за помош егзархот Александар во Цариград со следната молба, која се наоѓа во Етнографскиот музеј Бр. 5080

„…. Ние долу потпишаните препокорни пропаѓаме и смирено молиме; недостатоците наши се големи; а при тоа може да биде што и на Вашето Високородство се познати, кои  во кругот на цела Бугарија и Македонија до денеска се носат разорувања и зверства… Сега сепак доаѓа одново на таа Епархија; Високопреосвешениј ГосподинАвксентие како љубител на својот род, особено славјански, … и совреме помина во нашиот манастир за да одмори, на која средба изгледа бил даден совет свештенички да припаднеме на Вашата Високородна милост па …“ (И-в Бр. 101)

Манастирот поседуваше бронзен печат, округол со крстовидна дршка од 1705 година, со ликот на арх. Михаил и надпис во два круга: Свет печат на Велешките предели во гората Клепа близу реката Вардар. „Света и свештена обител наречен Манастир Орле храм на свети Архангел“. А околу дршката има натпис: „Го напиша тој печат мајстор Симон Костадинов. Во лето … – 7213 месец генар   ден к..в.“ Печатот се чуваше во Велешката митрополија (1-в, ибид). 

Имотната состојба на манастирот во 1907 година, кога како директор на велешките училишта го посетив беше: ниви 2650 дулуми, ливади – 20 д., лозја 120 д., градини – 2 д.

Чиченскиот манатир се наоѓа меѓу двете села Горно и Долно Чичево, во местото Клепата. Одалечено е 4 часа од градот. Манастирот е стар. Црквата е нова, куполна, светла и со голема висока камбанарија крај неа. Имотната состојба беше добра. Со неа добро управуваа настојници и приходите се собираа од градот, во корист на училиштата.  Имаше чифлик во село Дворишта. Во последно време тука се отвори земјоделско училиште, под раководство на агрономот Ангелов, кој го плаќаше Егзархијата. И овој манастир има голем дел во Македонското ослободително дело.“

По Балканските војни, богатиот Чичевски манастир сместен меѓу двете села Горно и Долно Чичево, и во време на српско бил жив и постојано посетуван манастир од владиците. Но по Втората светека војна, по 1945 година бил оставен без никаква заштита на забот на времето. Старите манастирски конаци биле целосно уништени и останале руини. Човечката негрижа и честите детонации при минирањето заради барање на суровини за потребите на Фени довело и до оштетувања на црквата која е дело на најголемиот градител на Балканот Андреј Дамјанов.

Во 1981 година, согледувајќи дека се работи за еден од бисерите на сакралната култура, тогашните власти ќе го прогласат верскиот храм Свети Аргангел Михаил за споменик на културата. Но, врз овој објект кој со својот изглед ги воодушевува поситителите се извршени извесни интервенции кон крајот на првата декада од новиот милениум, а во 2013 година била донесена одлука за комплетна санација на објектот и иконите. 

sv-arhangel-cicevski

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top