Дипл.Екк, Рубинчо В.Јованоски од Прилеп
Митинзите на политичките партии за следните редовни локални избори започнаа пред неколку дена. Со спортски жаргон кажано капитените на екипите односно кандидатите за градоначалници и следствено на тоа советничките листи со програма се трудат да придобијат глас повеќе од електоратот од противникот за да ја запоседнат градоначалничката функција и да обезбедат мнозинство во локалниот совет.
Се оди од врата на врата, маалските средини, урбаните заедници каде се изложува партиската програма на кандидатите за градоначалници.
Локалните избори се разликуваат од парламентарните од проста причина што идните одлучуваат само за локалната власт, а на парламентарните познато е дека се одлучува за управување на извршната власт.
Но 15 октомври е еден вид репер за иднината на Република Македонија.
Ако се случи да победи актуелното владеачко мнозинство на чело со СДСМ и аболицираниот лидер, и воедно премиер 3.З, аналогно на тоа ќе се заклучи дека погубната политика која актуелно ја заговараат плавите момчиња ќе биде реалиост за кратко време.
Ако победи актуелната опозиција на чело со ВМРО ДПМНЕ и нејзиииот лидер Никола Груевски ќе се отворат ширум вратите за барање на нови вонреднк парламентарни избори.
Во градот под Марковите кули во трката за градоначалничката функција ќе се борат до последен момент за глас повеќе актуелниот татко на градот Марјан Ристески од редовите на ВМРО ДПМНЕ каде истиот од електоратот ќе го бара 4-от едно по друго градоначалнички мандат и од редовите на плавите момчиња Илија Јованоски кој по вокација е лекар – ортопед – трауматолог и во едно актуелен директор на прилепската болница ЈЗУ Борка Талески – Прилеп.
На прв поглед се чини дека ВМРО ДПМНЕ игра на добитна карта од причини што актуелниот татко на градот Марјан Ристески во своето 12 годишно градоначалничко владеење својот роден град Прилеп од мртов без визија и идеи го направи во буквална смисла на зборот инфраструктурна ренесанса.
За разлика од ВМРО ДПМНЕ плавите момчиња исфрлаат пак кандидат од фелата на докторската професија.
Доминицилното прилепско население од (2000-2005) година ја почувствува т.н. “психијатриска терапија” од тогашниот татко на градот под Марковите кули,психијатарот П.С.
Во тоа време Прилеп беше мртов град без визија за подобро утре на доминицилното население. Психијатарот Пирганоски беше кабинетски градоначалник без да ги слушне мислењата и проблемите на обичниот прилепчанец.
За разлика од него актуелниот градоначалник Марјан Ристески 12 годнии катадневно е на терен, буквално 24/7. Само така се решаваат проблемите на своето население. Па така, низ прилепската чаршија обичниот прилепчанец си го поставуваат прашањето зошто СДСМ предлага кандидат повторно во бел мантил.
Јованоски не треба да води политика, него истиот треба да лекува пациенти.
Најдобро е со градот Прилеп да има личност како актуелниот градоначалник Марјан Ристески кој за час успешно ги завршува проблемите и воедно и проектите во секоја Урбана заедница во градот под Марковите кули.
