Свекрва
Никој не може да им ја убие љубовта на Македонците кон сопствената татковина. Секој обид тоа да се направи, од гостопримливи и добри луѓе, Македонците ги прави во огорчени, храбри и спремни воини за решителни дејствија против секој оној кој ќе посегне по нивниот дом, по нивната татковина. Затоа нека никој не се осмели да си игра со името, идентитетот и Уставот на земјата.
Со анализа на настаните во денешниот свет лесно може да се препознае шемата по која центрите на моќ ја менуваат судбината на цели народи и го создаваат новиот светски поредок. Случувањата во последните повеќе од две децении на Балканот по распадот на Југославија, потоа нападите врз Ирак, Авганистан, настаните во Грузија и Украина, арапската пролет која ги зафати Медитеранските земји, како и настаните во нашата земја, повеќе или помалку се реализираат речиси по исто сценарио.
Вообичаено државата која станува цел на центрите на моќ, како прво се прогласува за криминална земја, а нејзиното раководство за криминално. Во истата држава, како втор чекор, се поддржуваат локалните терористи и за нив се зборува како за „борци за човекови права“. Потоа, откако ќе се направи штета меѓу цивилното население, како трето следува закана и барање за меѓународни санкции и меѓународни сили за интервенција!
Нареден чекор на центрите на моќ, како четврта фаза, преставува критикување и барање на контрола на изборите во таа држава, а потоа следува обвинување дека изборите не се слободни, дека се лажирани и дека тамошната влада е диктаторска. Истовремено, се шират лажни вести за да предизвикаат „меѓународен медиски оддек“.
Доколку не се успее да се смени актуелната власт со марионетска, тогаш воено се интервенира и се воспотавува контрола над државата, а самата мисија се нарекува „мировна мисија“, „ослободување“ или „хуманитарна мисија“
Откако центрите на моќ ќе ја преземат власта преку директно влегување или пак со воспоставање на маринетска власт, тогаш започнува следната седма фаза, а тоа е присвојување и изнесување на ресурсите на т.н. ослободена држава. Тоа лесно се објаснува со „странски инвестиции“ и „обновување на државата“. За таа цел им е потребно промена на Уставот и законите,
Македонија е една од земјите која искуси дел од ова сценарио, особено во периодот од 2001 до 2016 година, кога беше воспоставена нелегалната власт на чело со Зоран Заев.
Имено, почнувајќи од вооружениот конфликт и Рамковниот договор во 2001 година, потоа Законот за територијална поделба од 2004 година, т.н. бомби во 2015 година и Пржинските договори, специјалната војна која се водеше во Македонија колминира со промена на легално избраната власт предводена од тогашниот лидер на ВМРО ДПМНЕ Никола Груевски.
По доаѓањето на лидерот на СДСМ Зоран Заев на власт,Македонија стана една од низата на „ослободени“ и „демократизирани“ држави, во која патриотите завршија во затвор, криминалците беа пуштени од затворите, потоа започна со распродажбата на националните интереси.
Денес центрите на моќ му даваат позитивни оценки за марионетската влада на Зоран Заев, бидејќи иако тој не води сметка за интересите на сопствениот народ, сепак ги задоволува интересите на надворешните поддржувачи. За нивна сметка тој како власт во земјата мора да го смени името, идентитетот, Уставот. Албанскиот јазик мора да стане втор службен јазик во Македонија за да земјата се федерализира и во иднина да се подели меѓу две соседни земји.
Зоран Заев е свестен дека мора да молчи и да ги спроведува дадените наредби или ќе го најде судбината на обичен „терориста“. Во еден момент доколку се обиде под притисок на домашната јавност да ја смени патеката за како што велат неговите поддржувачи „добробит на целиот регион“, тогаш темни облаци ќе ја покријат и неговата судбина.
Меѓутоа, истата судбина ќе го снајде и доколку не му удоволи на македонскиот народ зошто нештата во светот се повеќе се менуваат.
Македонците се повеќе се свестат и повеќе не молчат.
Народот е свесен дека власта на 27 април минатата година беше преземена на нелегален начин од СДСМ и ДУИ, па кога тогаш тој ќе тргне да го врати одземеното.
Согледувајќи го криманалот на новата власт, која изнесува на големо за своите налогодавачи, народот станува се погласен, така да и контролираните медиуми не можат да го замолчат. Македонскиот народ веќе неможе да гледа како на дневна основа се краде, како му се уништува татковината, како му се одзема иднината на македонските синови и ќерки.
Психолошката војна и убедувањето преку медиумите од страна на актуелната власт и нивните поддржувачи, дека е потребно да се промени Уставот за да влезе Македонија во ЕУ и НАТО веќе не поминуваат кај обичниот народ.
Никој не може да им ја убие љубовта на Македонците кон сопствената татковина. Секој обид тоа да се направи, Македонците ги прави од гостопримливи и добри луѓе, во огорчени, храбри и спремни воини за решителни дејствија против секој оној кој ќе посегне по нивниот дом, по нивната татковина.Затоа нека никој не се осмели да си игра со името, идентитетот и Уставот на земјата.
